Annie & Freddy met Laika op stap

Rondje Zeeland, land in zee

Zeeland, land in zee. Met haar historische stadjes, milde natuur, uitstekende fiets- en wandelpaden, altijd leuk om te vertoeven. En alles overgoten met een leuk lentezonnetje. Wat willen we nog meer ?

Roadbook.

Maandag 14 maart - Rond 9 uur terug op pad via de tunnel onder de Westerschelde naar de camperplaats "de Plantage" in Kruiningen. Op een gezapig tempootje komen we rond 11 uur aan. Mooie camperplaats, midden een plantage van perenbomen. We installeren ons op een mooi zonnig plaatsje en nemen onze tijd voor een aperitiefje. Na het middagmaal de fiets op naar Yerseke, het mossel- en oesterdorp bij uitstek. 't Ligt op een kleine 3 km van de camperplaats. We zijn er dus in een mum van tijd. We stallen onze fietsen in het dorpscentrum en gaan op stap voor een leuke verkenning. 't Is Maandag. Geen bedrijvigheid in het dorpscentrum. Omzeggens alles is gesloten en voelt nogal doods aan. Waar er wel één en al bedrijvigheid is, is langs de kade waar de mossel- en oesterbedrijven volop in werking zijn. Diverse eettentjes en oesterproeverijen willen je lokken voor het smullen van de overheerlijke zeevruchten. 't Is moeilijk eraan te weerstaan... en toch... In de viskêête nestelen we ons voor een drankje. Een gezellige "doening" met zicht op de jachthaven en de Oosterschelde. Een wandeling langs de "mosselboulevard" is een must. Mooi ! Yerseke is zeker een bezoekje waard. 't Is 5 uur als we weer thuis arriveren.

Dinsdag 15 maart - Zwaarbewolkt vandaag, maar op enkele druppels na blijft het droog. Rond 10 uur zijn de fietsbatterijen weer opgeladen voor een ritje van 35 km door het Zeeuwse landschap. Eens voorbij de dorpskern van Yerseke rijden we dwars door de Yerseke Moer. Een uitgestrekt veenweidegebied, zout en nat. Een uitstekend broedgebied voor weidevogels en overwinterende ganzen en eenden. Later rijden we een tijdlang langs het kanaal dat de Westerschelde met de Oosterschelde verbindt. We arriveren in de dorpskern van Kruiningen. 't Is ondertussen rond de middag en een koffietje met ronde kaaskoek gaan er vlotjes in. Na deze verkwikking terug met volle moed de fiets op. Langs de dijk van de Oosterschelde terug naar de Plantage. En ondertussen is de zon er flink doorgebroken. Vlug de stoeltjes uitgeladen om wat te genieten van een deugddoend zonnetje. Rond 16 uur nog eens de fiets op richting "mosselboulevard" van Yerseke waar we nog een wandelingetje doen en de geslaagde dag afsluiten met een lekker wijntje in de viskêête.

Woensdag 16 maart - De weerman voorspelde 17°. Niks daarvan. De ganse dag grijs en kil gebleven. We noteerden een luttele 12°. Gisteren was het merkelijk beter ! Met goeie moed vertrokken voor ons dagelijks ritje van een 35-tal km. Opnieuw dwars door Yerseke langs de dijk richting Wemeldinge dat we bereiken na de oversteek van het kanaal door Zuid-Beveland. Twee imposante molens verwelkomen ons. Op een terrasje in het centrum slurpen we ons warm drankje. Terug de fiets op richting Kapelle waar we het Kapellebos doorkruisen, een uitstekend wandelgebied. Vandaar gaat het richting Schore en Hansweert. Twee rustige, typische Zeelandse dorpjes. Tijd om opnieuw een stoppertje in te lassen om ons wat op te warmen, want het is de koudste dag sedert onze aankomst hier. In het plaatselijk café is het een komen en gaan want vandaag gaan er gemeenteraadsverkiezingen door. Na de opwarming een laatste duwtje om via de sluis van het kanaal richting Plantage te fietsen. Ziezo, ons verblijf zit er hier op. Morgen trekken we verder.

Donderdag 17 maart - We verlaten even Zeeland en wippen even over naar Noord-Brabant. Wouw is onze bestemming. Een dorpje tussen Bergen-op-Zoom en Roosendaal. Een tripje van 34 km en een klein uurtje later rijden we de landelijke camperplaats Wouw-het Beekdal op en zoeken een lekker plaatsje in de zon. Even later zijn we reeds op stap voor een bezoekje aan de dorpskern. Een rustig dorpje met alle voorzieningen waar het leven zijn gemoedelijk gangetje gaat... Na het middagmaal de fiets op voor een stadsbezoek aan Roosendaal. Ligt op een boogscheut van onze camperplaats, amper 5 km. De fietsen worden gestald en we slenteren door het stadscentrum. Wat een bezoekje waard is, is het overdekte winkelcentrum "Passage". Een uniek winkelcentrum, volledig gebouwd in Venetiaanse stijl met natuurstenen vloeren met mozaieken, grote lichtkoepel met glas in lood, unieke winkelpanden. Om van de sfeer optimaal te genieten vleien we ons neer in de koffiebar. Echt een aanrader. Na deze ervaring vervolgen we onze stadswandeling. Van de oude markt naar de nieuwe markt en op een zonnig terrasje uitblazen bij een lekker glaasje wijn. Van al dat geslenter word je moe. Dan maar de fiets op om via de knooppuntjes terug naar ons stekje te fietsen. De zon is nu volop doorgebroken en we kunnen nog wat profiteren. Je weet wel : uit de wind en in de zon ...

Vrijdag 18 maart - Vandaag staat een bezoekje aan Bergen-op-Zoom op het programma. De schrale oostenwind is geen spelbreker want de zon en wolkenloze hemel maken veel goed. Via het natuurgebied "Bergse Heide" en na een elftal km rustig fietsen bereiken we de rand van het historisch centrum. We stallen onze fietsen en beginnen aan onze rondgang in de verkeersvrije kern. Van het moment dat je het centrum binnentreedt, wordt je omarmd door oude, sfeervolle gebouwen. Het marktplein is natuurlijk de grootste blikvanger. De vele terrasjes zorgen voor een levendige sfeer. De gotische St Gertrudiskerk houdt een oogje in het zeil over het plein. Een bezoekje is een aanrader. Prachtig houtsnijwerk, glaswerk en schilderijen. Een museum op zich. Vrijwel de hele markt is omgeven door historische panden. Een straatje verder vinden we het Markiezenhof. Zodra je de poort doorloopt waan je je in de Middeleeuwen. Vroeger de woonst van de markies, vandaag een museum. Ook een voltreffer is de Gevangenpoort. Een stadspoort en restant van de vroegere vesting. Nog wat ronddwalen in de smalle straatjes om de sfeer van weleer op te snuiven en een verfrissing nuttigen op het marktplein vormen een uitstekende afsluiter van een leuk dagje. Bergen-op-Zoom loopt in de voetsporen van Brugge.

Morgen trekken we terug Zeeland in...

Zaterdag 19 maart - Volgende bestemming is "Stad aan 't Haringvliet", 43 km verder. Nu ja, stad... eerder een groot dorp zonder ook maar één winkel. We parkeren ons op de camperplaats in de jachthaven Atlantica. Na het inchecken even het dorpje verkennen. Niet veel bijzonders te beleven hier. 's Namiddags, rond twee uur de fiets op richting Middelharnis, centrumstad van Goeree-Overflakkee. Alhoewel de zon volop schijnt, is de felle Oostenwind nu een flinke tegenvaller. De felle wind die ons zijwaarts aanvalt, verhindert ons in grote mate om van het mooie landschap te genieten. Vooral op de dijk vangen we de volle lading. Na een zeven tal km bereiken we het charmante Middelharnis. We stallen onze fietsen en beginnen een stadsbezoekje. Het is er aangenaam flaneren in het smalle winkelstraatje en het pittoreske haventje. Terrasjes in de zon en uit de wind zitten overvol. We kunnen een windvrij tafeltje bemachtigen en kunnen nu volop van de zon genieten. En of het deugd doet. Na zo'n uurtje lekker nietsdoen terug de fiets op om langs het nabijgelegen natuurgebied de Vliegers (vernoemd naar de kreek) terug naar Atlantica te fietsen. Koude wind op kop, geen funritje. Hopelijk morgen geen stormwind !

Zondag 20 maart - 'r Ziet er niet al te best uit vandaag. Zwaarbewolkt en een ijzige wind. Geen fietsweer. Dan maar met de laptop een wandelingetje via wandelknooppuntjes samengesteld. Toch een goeie site die van het ANWB. Zowel voor fiets- als wandelknooppunten bestaat er een gemakkelijke routeplanner. We opteren voor een wandeling van om en rond de 7 km. Eerst wat langs de winderige dijk, dan de polders in te midden van de nog niet bloeiende tulpenvelden. We zijn juist op tijd thuis want het begint te druppelen. 't Heeft toch deugd gedaan eens anderhalf uur flink doorstappen. Even later een goeie "vlage". Voor deze namiddag wachten we nog af ... En de weermannen hebben gelijk. De wind valt, het wordt droog en de zon begint schuchter haar werk te doen. We zullen dan maar weer de fietsen van stal halen en nu eens omzeggens windvrij het tochtje van gisteren herhalen. Nu kunnen we er tenminste wat van genieten. In Middelharnis is de zondagsrust algemeen. Alles is potdicht, slechts één cafetaria open en natuurlijk wil iedereen er zijn. Na een wandeling langs de oude haven en de stadskern laten we ons dan ook maar verleiden voor een versnapering alvorens we de terugweg aanvatten. Een mooi ritje van een 22 tal km. Het belooft morgen echt lente te worden... We kijken er al naar uit !

Maandag 21 maart - En inderdaad de lentezon met haar prille warmte is present vandaag. Wat een verschil met de voorbije 2 dagen. Rond 10 uur zijn we weer ribbedebie voor een toertje van 40 km. De fietstocht gaat langs tulpenvelden (spijtig, we zijn een maandje te vroeg, moet prachtig zijn) en pittoreske dorpjes met dito namen zoals Zuidzijde, Achthuizen, de Langstraat. In Ooitgensplaat houden we even halt en zoeken een cafeetje voor een koffie. Maar 't is weer maandag ! Als er al iets is dan is het gesloten wegens rustdag. We stappen dan maar de supermarkt binnen voor een hapje en een drankje die we wat later op een zonnig bankje aan de haven verorberen. Nog een kleine stadswandeling en dan weer de fiets op. Langs het uniek natuurgebied Hellegatsplaten waar een speciaal ras koeien, nl. Heckrunderen, er lustig op los grazen. Een tiental km verder bereiken we Den Bommel. Met de fiets een rondje van het dorp gedaan, maar weer niets gevonden om een terrasje te doen. Dan maar naar de jachthaven Atlantica waar we op ons eigen terrasje voor de Laika een koffie slurpen. Na een uurtje rust terug de fiets op voor een klein toertje. Alhoewel klein, nog eens 22 km. 't Weer is te goed om er niet van te profiteren. Dan nog maar eens naar het natuurgebied De Vliegers. Altijd de moeite en zo mooi. Oef ! 't Was wel een actieve dag vandaag.

Dinsdag 22 maart - We nemen afscheid van jachthaven Atlantica en vervolgen ons tripje richting Zierikzee. 33 km af te leggen. Een uurtje later zijn we al geïnstalleerd op de camperplaats De Zandweg. Ideaal gelegen op een kwartiertje stappen van Zierikzee. We zullen het proberen "rustig" te houden vandaag. We houden het bij een stadsbezoek. Toch de moeite waard met een aantal bezienswaardigheden. De oude stadspoorten geven toegang tot de gezellige binnenstad. Het Havenplein en het Havenpark vormen samen de oude haven. De smalle straatjes met de vele winkeltjes en restaurantjes maken het er uiterst gezellig. Het mooie weer en de zachte temperaturen vandaag nodigen uit voor een terrasje. Veel te warm gekleed vandaag, maar ja wat doe je er aan ? Eergisteren ijskoud, vandaag zomerweer ! We hebben zin in kibbeling en in de Zeeuwsche Herberghe settelen we ons op het zonnige terras. Met een frisse pint en een heerlijke kibbeling kunnen we onze honger stillen. Na een uurtje genieten terug verder flaneren naar de nieuwe haven. 't Is er even gezellig. De mosselboten liggen klaar om in zee te gaan voor een verse portie mosselen. De vele jachtjes hunkeren naar een zeetochtje. Tijd voor een koffie, aan de rand van de kade. Later terug naar het centrum met de vele statige, maar scheef gebouwde panden. 't Is zomer, waarom niet in een rijtje staan voor een ijsje ? 't Is smoefeldag vandaag ! We houden het voor bekeken en tegen halfvijf terug naar de Zandweg waar we nog een uurtje profiteren van de ondergaande zon.

Woensdag 23 maart - Echt zomerweer vandaag. Weer de fiets op richting havenkade, vandaar volgen we de lange havengeul tot op het eind. Daar een mooi zicht op de Zeelandbrug, d'r komt precies geen eind aan. Boven op de dijk fietsen we verder met zicht op het uniek natuurgebied "Nationaal Park Oosterschelde". Een weidse blik, wind in je haar en de vele vogels kwetterend in de lucht. We volgen dit 2000 ha natuurgebied voor een tiental km en buigen dan af naar Serooskerke waar we hopen een koffietje te kunnen drinken. Maar als er al iets is, 't is gesloten. Gelukkig hebben het nodige bij om af en toe een slokje te drinken en een hapje te eten. Voorbij Serooskerke duiken we terug de velden in waar de boeren volop hun velden zaairijp maken. Na het rustige Kerkwerve en 35 km trappen bereiken we uiteindelijk terug ons campertje. Even een uurtje uitrusten. Daarna stappen we nog eens naar het centrum van Zierikzee waar we op een marktterras, lekker in de zon, en in zomerkledij (voor de eerste keer dit jaar) genieten van een lekker glas wijn. En we zijn heus niet alleen ! 't Is zoeken voor een vrij plaatsje. Gezien het goede weer hebben we beslist om nog een paar dagen in de regio te blijven. Morgen rijden we naar Scharendijke, een oude bekende.

Donderdag 24 maart - 16 km te noorden van Zierikzee ligt Scharendijke aan het Grevelingenmeer. Na een half uurtje rijden bereiken we camperplaats Brouwersdam. Nu ja camperplaats ... het lijkt meer op een camping met alles er op en er aan... Nogal prijzig maar 't zal ook wel aan de toeristische aantrekkingskracht van deze regio zijn... 't Is weer heerlijk lenteweer. Eventjes opnieuw een fietstochtje gepland en een half uurtje later zijn we reeds op pad. We passeren de natte gronden langsheen de duinen, een paradijsje voor vogels. Even verder loopt het fietspad op en af door de duinen om uiteindelijk de gezelligste badplaats van Nederland te bereiken, Renesse. Nog geen seizoen, maar 't is er al redelijk druk. Favoriete badplaats voor de Duitse toeristen. In de schaduw van de kerktoren, op een zonnig terras, tijd voor een koffie. Mijn vrouwtje heeft een paar leuke kledingboetiekjes bemerkt en gaat op ontdekkingstocht. Terwijl ik met een glas wijn de vele passanten in de gaten hou. Een half uurtje later heeft ze haar goesting gevonden : een kleurig zomerbloesje. Terug de fiets op. Net buiten Renesse bereiken we de vroongronden. Door dit natuurgebied slingert zich een fietspad van 4,5 km. Al fietsend genieten we van de vrij lopende runderen die zorgen dat het gras kort wordt gehouden. In het midden poelen en kreken waar eenden en ganzen de tijd van hun leven beleven. De volgende halte is Burgh-Haamstede. Bestaat eigenlijk uit 2 dorpen aan elkaar gegroeid. Blikvanger is het slot Haamstede. Een wandelingetje rond de dorpskern en bezoek aan een sympathiek kunstgalerietje hoort er natuurlijk bij. Terug de fiets op richting dijk van aan de Oosterschelde. We passeren de plompe toren. Overblijfsel van het dorp Koudekerke dat door de vele overstromingen tussen 1400 en 1600 is vergaan. Na een paar km de dijk te hebben gevolgd, terug de velden in richting Scharendijke. De magen beginnen te knorren en even buiten Scharendijke nestelen we ons op het terras van Pannenkoekenhuys de Molen om een voortreffelijke pannenkoek met stroop te verorberen. Voldaan leggen we de laatste paar km af. Nog even aan de camper in het zonnetje uitblazen. De zon zakt achter de bomen, het wordt frisjes. Onze dag zit er op.

Vrijdag 25 maart - Onze laatste dag hier in het mooie Zeeland wordt weer een mooie lentedag. Nog maar eens goed profiteren. Halftien en we zitten reeds op de fiets voor een tripje van een 34 km. Langs de dijk van het Grevelingenmeer fietsen we naar Brouwershaven, geboorteplaats van vadertje Cats. Men is er druk bezig met het verfraaien van het stadscentrum, erg aangenaam en gezellig is het er niet. Tijd voor een koffietje met zicht op de binnen-jachthaven. Heerlijk toch, in de zon, uit de wind. Even later verlaten we het mooie uitzicht op het Grevelingenmeer en rijden we de uitgestrekte polders in. Hier en daar een kreek waar vogels, ganzen en eenden het monopolie hebben. 't Is vroeg in de namiddag als we ons campertje bereiken. Een uurtje uitblazen is aan de orde nu ! Beschut voor de frisse zeebries is het aangenaam vertoeven in het zonnetje. Rond vier uur rijden we nog eens naar Renesse. Een beetje flaneren in het gezellige dorpje, winkeltjes bekijken, een drankje nuttigen en dan terug naar ons stekje. Ondertussen loopt de luxe-camperplaats hier aardig vol.

We zijn best tevreden van ons twaalf daags verblijf hier in Zeeland. Natuurlijk was het weertje best een meevaller. Morgen terug naar huis.

Foto's

Langs de Golden River, de Leie

foto natuurpunt.be

Een weekendje in de Leiestreek. De weersvoorspellingen zijn niet slecht. De fietstochtjes zij gepland.

Vrijdag 25 februari - De voorspelde winterse buien kunnen ons niet intimideren. Rond halfnegen sluiten we ons huisje af en trekken richting St.Eloois-Vijve (Waregem). De camperplaats "Leiecamper" is naast de Leie en pal op het fietsroutenetwerk gelegen. Ideaal ! Een uurtje later zijn we gearriveerd. Even het dorpje verkennen. Een uurtje later zijn we terug. Tijd om te aperitieven en voor het middagmaal te zorgen. Daarna een uurtje platte rust en rond één uur de fiets op om langs de druk bevaren Leie naar Machelen a/d Leie te fietsen. Daar brengen we een bezoekje aan het Roger Raveel museum. Het museum schenkt naast de bekende werken van Raveel ook aandacht aan 2 andere kunstenaars die ons hoegenaamd niet kunnen bekoren. Gelukkig maakt de verzameling van Raveel veel goed ! We hebben er dorst van gekregen. Een drankje in de plaatselijke tearoom doet ons deugd. Daarna via de andere oever van de Leie terug naar St.Eloois-Vijve. Het draait rond vijven en we gaan nog een goeie drinken in de gezellige brasserie Barrage. Een geslaagde namiddag. Een koude wind, veel zon en vooral droog!
Overnachtingsplaats : Kampeerautoterrein Leiekamper, Leiesas 15, N50.90889 E3.4045

Zaterdag 26 februari - Het belooft een zonnige dag te worden vandaag. Rond half tien volgen we het jaagpad van de Leie richting Kortrijk. We passeren Desselgem, Beveren-Leie, Harelbeke. De storm van vorige week heeft ook hier lelijk huis gehouden. Oude stoere bomen hebben de strijd met de natuur opgegeven en liggen er troosteloos bij om later ergens in een haardvuur terecht te komen. Gelukkig zijn de fietspaden "bomenvrij" gemaakt. Na 15 km bereiken we Kortrijk. We parkeren onze fietsen op de Grote Markt en zullen ons eerst wat opwarmen met een koffie op een zonnig terras. Het doet deugd dat zonnetje in onze smoeltjes. We besluiten om hier een dagschoteltje te nuttigen en daarna een stadswandeling te doen. Een uurtje of zo later zijn we op pad. Het stadscentrum is fiets- en wandelvriendelijk gemaakt. Een bezoekje aan het historisch centrum en daarna wat slenteren door de winkelstraten met gezellige pleintjes. De Broeltorens, de schouwburg, het stadhuis en de vele historische panden kunnen steeds bekoren, zeker als de zon er op schijnt. Na een uurtje nog een verfrissing en daarna terug de fiets op om langs de andere oever terug naar de Leiecamper te fietsen. 34 km in de kuiten.

Zondag 27 februari - Weer een helder blauwe lucht deze morgen. Dat het rond het vriespunt draait, deert ons niet. Vandaag duiken we het Leiedal in. Langs landelijke wegjes passeren we de hippodroom van "Waregem Koerse". Het lenteweertje heeft ook de ruiters met hun ros de piste opgejaagd. Oefenen maar. We doorkruisen de paardenstad richting Deerlijk. Daar even halt houden voor een koffie. Langs de winkelstraat even een kijkje nemen bij het Gaverkasteel, een verfijnd restaurant. We zijn op een boogscheut van het provinciaal domein "de Gavers", een bosrijk gebied rondom het Gavermeer. Een uitstekend recreatiegebied waar iedereen aan zijn trekken komt. Niet te verwonderen dat het er druk is. We houden even halt om de innerlijke mens wat te versterken. Een uurtje later laten we de fietsen nog wat rusten en doen een wandeling door de bossen, langs het meer. Aangenaam wandelen hier ! Terug de fietsen op, dwars door Harelbeke, richting Leieboorden. Om vandaar het fietsstuur richting camper te richten. Een 40 tal km op de teller.

Maandag 28 februari - Onze verblijfstermijn aan de Leie is verstreken (max. 3 nachten) en we vertrekken richting Dentergem naar camperplaats " 't Meikensbos" waar we nog een tweetal nachten zullen verblijven. Slechts een ritje van een tiental km. Een kwartiertje later kunnen we ons al installeren. We beslissen een wandeling in het aanpalend Meikensbos te maken, maar hadden het beter niet gedaan. De wandelpaadjes zijn één drassig, slijkerig pad geworden. En toch hebben we volhard. Na een anderhalf uurtje bereiken we opnieuw onze camper. De wandelschoenen worden afgespoeld en in de zon te drogen gezet. Dat hebben we dus ook weer mee gemaakt. Na het middagmaal, rond twee uur, dan maar opnieuw de fiets op voor een toertje van 24 km. We beklimmen de Poelberg (45m), met haar prachtig uitzicht, en zakken af naar Tielt Centrum. Daar even onze fietsen gestald en een kleine stadswandeling gemaakt. Een charmant, levendig stadje met toch enkele bezienswaardigheden. Daarna terug de fiets op en we volgen voor een groot stuk de fietsroute "Amusant Platteland". Tof fietsen door een glooiend landschap. 't Is Kwart over vijf als we we weer op onze stek arriveren. In het barretje van de camperplaats bedienen we ons nog van een goeie pint en een lekker stuk taart. 't Is self service gebaseerd op vertrouwen. Leuk initiatief.
Overnachtingsplaats : camperplaats 't Meikensbos, Tieltseweg 45, Dentergem N50.97528 E3.37084

Dinsdag 1 maart - Met wat gedruppel worden we wakker gemaakt. Wat wordt het vandaag ? Na het ontbijt blijft het zwaarbewolkt, maar de regenbuien blijven uit. Met de laptop een wandeling via knooppuntjes uitgestippeld. Een wandeling van een vijftal km rond de molen van de Poelberg. De wandeling gaat over landelijke wegjes. We worden deze keer gespaard van modder. Na een anderhalf uurtje stappen terug in onze camper voor het middagmaal. Rond 14 uur de fiets op voor een ritje van 28 km. Langs velden waar de winterprei nog moet geoogst worden passeren we Pittem om weer richting Tielt te fietsen. In Tielt nog even halt houden voor een koffie en een verfrissing in tearoom Stanish. 't Doet deugd want de handen en voetjes hebben wat verwarming nodig. En dan voor de laatste 5 km terug de fiets op naar 't Meikensbos. Geen zon vandaag, maar 't is droog gebleven. En dat is 't belangrijkste. De regio heeft ons weer bekoord.

Woensdag 2 maart - Terug naar huis en plannen maken voor een volgende trip.

Tussen Paters en hoppe : tournée locale

Pas thuis en weer weg... Geen al te goeie weersvoorspellingen, maar toch trekken we er op uit. Naar de Westhoek en 't goeie leven : Poperinge.
Overnachtingsplaats : Sixtusbos, Nachtegaalstraat 2, N50.89812, E2.70987

Dinsdag 15 februari - We vertrekken pas na het middagmaal, rond 13 uur. Een klein uurtje later zijn we al geïnstalleerd en de fietsen paraat. We zakken af naar Poperinge (5,7 km verder). Daar eerst een koffie met een smakelijke pannenkoek in het gezellige "La Poupée" op het marktplein. Daarna, aan de hand van een kaartje, de stadswandeling langs de historische gebouwen. Ondertussen is het flink beginnen regenen. Maar we storen er ons niet aan, we zijn immers goed ingeduffeld. Het parcours is 2,5 km lang en overal vind je infoborden met de nodige uitleg. Best leuk. Daarna trakteren we ons nog op een lokaal biertje. Annie laat zich verleiden tot een patertje uit Watou en ikzelf proef een hommelbiertje. Ondertussen is het al halfzes geworden. De regentenue wordt aangetrokken en en met een krachtige wind in de rug terug naar het Sixtusbos. Knusjes in een goed verwarmd campertje verder van onze avond genieten.

Woensdag 16 februari - Wind en veel regen vannacht. Zwaarbewolkt deze morgen, maar het is droog. 't Is te winderig om te fietsen. Het wordt wandelen. Rond kwart over tien trekken we onze stapschoenen aan en gewapend met onze wandelstokken trekken we naar Poperinge. Stormwind op kop, maar gelukkig niet al te koud. De 5,7 km stappen we in een anderhalf uurtje af. 't Is ondertussen twaalf uur geworden. In "Oud Vlaenderen" op de Grote Markt strijken we neer voor een aperitief en een lunch. Een kabeljauwhaasje met frietjes gaat er een vlotjes in en de gaatjes worden gevuld met een chocoladetaartje. Zo zijn we wat uitgerust om de terugweg aan te vatten. Ondertussen komt het zonnetje wat piepen. En met de wind in de rug is het best aangenaam stappen. Rond halfvier terug thuis. We houden het voor vandaag bekeken. Ondertussen wakkert de wind nog meer aan ... Het wordt weer een "deinende" nacht.

Donderdag 17 februari - 't Was inderdaad een "woelige zee" deze nacht. De wind beukte pal in de zijflank zodat van slapen voor 3 uur niet veel in huis kwam. 's Morgens nog veel wind. Bijgevolg nog geen fietsweer. Een wandeling dus maar. Juist buiten de camperplaats start de St.Sixtuswandeling.

Een rondje van 7,5 km. Ideaal dus. Stevige stapschoenen zijn noodzakelijk want het is er op sommige plaatsen zeer drassig. De wandeling gaat door de uitgestrekte sixtusbossen. Midden bos en natuur passeren we een goed onderhouden militaire begraafplaats met 3000 Britse zerken. De tocht gaat verder via kerkwegels, graspaden en landelijke wegen. We passeren ook enkele hopvelden. De staken staan er desolaat bij maar geen nood in het voorjaar vormen de witte ranke van Poperinge een delicatesse : "de hopscheuten". We houden natuurlijk halt in de Vrede, naast de St. Sixtusabdij. Degustatie van de wereldberoemde pater en een stutte met paté hoort er natuurlijk bij. Na een uurtje genieten terug op pad om via een bosrijke dreef langs de abdijmuur de Lourdesgrot te passeren. De grot werd gebouwd als dank voor de bescherming van de abdij tegen de Duitsers. Even later bereiken we terug ons campertje. 't Is halfvier ondertussen. Gezien de slechte weersvoorspellingen voor morgen beslissen we om nu al naar huis te vertrekken.
Toch weer een paar leuke dagjes gehad.

Antwerpse Kempen : Dessel - natuurlijk veelzijdig

Tussen twee regenperiodes in, nog even op trip. Onze keuze valt op Dessel, midden de Antwerpse Kempen. Dessel vormt een groene lappendeken van dennenbossen, weiden en akkers. Daartussen liggen uitgestrekte vijvers en stille kanalen met prachtige jaagpaden. Ideaal om te fietsen ! De zachte temperaturen nodigen uit tot een fietstochtje.

Oud gemeentehuis

Kanalenkruispunt

Overnachtingsplaats : Camperplaats "Kanaalzicht". N51.22883, E5.13186

Maandag 7 februari - Rond kwart over negen draaien we de Gistelsesteenweg op richting Kempen. 't Is halftwaalf als we ons campertje parkeren, met zijn neus richting kanaal Bocholt-Herentals, op de sympathieke camperplaats Kanaalzicht.

Een smakelijk kaasplankje vergezeld van een glas rode wijn en we zijn paraat voor ons eerste fietstochtje. Het briesje is fris maar een lonkend zonnetje doet veel wonderen en goed ingeduffeld trappen we een tijdlang langs het kanaal. Na een viertal km trekken we de velden in om wat later door het mooie Prinsenpark te fietsen. Hier en daar moeten we slalommen langs de restanten van de stortbuien van gisteren. Gelukkig is het zandgrond en komen we tamelijk ongeschonden uit het prachtige wandelpark. Even verder komen we in het pittoreske Kempisch dorp Retie en aan de Retiese watermolen is het tijd voor een koffiepauze in 't Meulezicht.

We zetten onze tocht verder langs drassige beemden, waar zwangere beken en riviertjes, zoals de Witte Nete, haastig hun overvloedig water proberen af te voeren.

Uiteindelijk belanden we terug aan het kanaal om in Café 't Sas 5 ons te verwennen met ne goeie. t' Is vijven gepasseerd als we terug aan ons plekje arriveren. Een fijne namiddag gehad en 32 km rustig aan gefietst. En geen kouwe handjes of voetjes.

Dinsdag 8 februari - Zwaar bewolkt, maar zacht. Als 't maar droog is, dan zijn we al best tevreden. Na het ontbijt, zo tegen tienen, nemen we de wandelstokken en stappen langs het kanaal via sas 5 naar de Sas-4 toren (37 meter hoog). Gans bovenaan heb je een fantastisch uitzicht over de omgeving. Doch de moed ontbreekt ons om de 216 trappen naar boven te nemen. 't Zal voor een volgende keer zijn.

We keren op onze stappen terug en om halftwaalf kunnen we aperitieven. Toch een stappertje van 5km. Na het middagmaal een uurtje rust en omstreeks 13 uur maken we ons klaar voor het dagelijks fietstochtje. Vandaag nemen we de andere richting van het kanaal tot aan Mol. Daar rijden we de Baileybrug over (na WOII tijdelijk aangelegd door de Engelsen en vandaag nog steeds oerdegelijk).

In Rauw leidt de tocht ons door het vakantiedomein Sunparks, Kempische meren. Een uitgestrekt domein met tal van vakantiehuisjes. Een tropisch zwembad, het meer en het hagelwitte strand vormen de attracties voor de vakantiegangers. Even verder houden we halt in het havencafé van het Zilvermeer. Een dampende koffie is welkom. Na een halfuurtje rust, terug de fiets op. We rijden langs zanderige bospaadjes die net als gisteren er belabberd bij liggen, maar zonder slippartijtjes kunnen we dit traject toch overbruggen. De vele meertjes en vijvers, overblijfselen van de zandwinning, hebben hier het landschap gevormd. Rond 16 uur sluiten we onze dag af met een hapje en een fris glas bier in het sympathieke cafeetje Sas 5. 't Was een plezante dag ! Weer een 33 km in de kuiten.

Woensdag 9 februari - 't Wordt weer een droge dag vandaag met mogelijks een zonnetje ? Na de koffie en de boterhammen de fiets op voor een bezoekje aan Dessel "City". We nemen de meest aangename, maar dan ook wel de langste weg naar het centrum. We passeren het sterk beveiligde Belgoprocess om na een zestal km op het marktplein te arriveren. Na een korte wandeling door de belangrijkste straten, een koffie in het plaatselijke sportcafé terug de fiets op naar onze camper aan het kanaal. Een pauze voor het middagmaal en rond halftwee terug de fiets op voor ons laatste tochtje in deze mooie regio. Aan het 4 kanalen kruispunt volgen we nu het zijkanaal naar Turnhout en kiezen daarna voor de richting Postel. Daar brengen we een bezoekje aan het domein van de imposante abdij die reeds in de 12° eeuw werd opgericht.

De kaas van de abdij is hier de smaakmaker. Na een korte wandeling hebben we nood aan een verfrissing. We vleien ons neer in het gezellige gasthof De Beiaard. Trouwens aan restaurantjes geen gebrek hier. 't Zal hier in de weekends wel druk zijn ! Na deze korte rustpauze terug de fiets op door bos en heide, flirten met de grens van Nederland, om uiteindelijk terug op het jaagpad van het kanaal te belanden. Nu opnieuw richting camper, maar toch nog even binnenwippen in 't Sas 4 voor een hapje en een drankje. 't Was een deugddoende dag. In feite ideaal fietsweer vandaag.

Donderdag 10 februari - Naar huis.

Foto's

Na een jaartje onderbreking : eindejaar beleven in "De Parel van de Ardennen"

Overnachtingsplaats : Camping Floreal, Route d'Houffalize 18, N50.17684, E5.5956

Donderdag 23 december - De laatste dagen van 2021 brengen we opnieuw door in ons favoriete ardennenstadje La Roche. Halfnegen en we zijn reeds op pad. Vlot verkeer, geen files en rond kwart voor twaalf dalen we af naar ons traditioneel stekje. Na een half uurtje zijn we al aan het aperitieven en staat het middagmaal al te pruttelen. Rond halfdrie naar het stadje. Bij het doorwandelen van de camping merken we de ravage die de overstroming heeft veroorzaakt. Wat een verwoesting. Velen zijn hun geliefde vakantiehuisje kwijt. In de stad heeft de pandemie hard toegeslagen. Veel zaken zijn over te laten en de leegstand valt op. Ook geen sfeer dit jaar. Het gezellige kerstmarktje is er niet... Gelukkig is er nog de gezellige schaatspiste voor het jonge grut. Die maken er dan ook dankbaar gebruik van. We laten het ook niet aan ons hart komen en laten ons verleiden tot een goeie pint. Rond halfzes terug naar ons versierde kerstcampertje. We zijn weer paraat voor een leuke week.

Vrijdag 24 december - Mistig en grijs. De vrieskou is verdwenen... We houden het rustig vandaag. 't Is halfelf als we via de "corniche" naar La Roche trekken. We staan toch nog even stil bij de schade die de overstroming hier heeft aangericht. Toch heel wat anders als je er visueel mee in contact komt. En dan zijn het nog maar caravans... Wat moet het dan zijn als je zo je huis kwijtspeelt? Bij "Berthe" komt stilletjes aan de kerstsfeer op gang. Ook wat meer volk dan gisteren. We reserveren een dinertje voor morgenavond, Annie koopt een paar degelijke nieuwe wandelschoenen, we wippen nog even binnen in de plaatselijke supermarkt en we sluiten ons tochtje af met een aperitiefje. Rond halftwee terug in de camper voor de start van een gezellig kerstdinertje. Smakelijke hapjes vergezeld van een koel glaasje cava, heerlijk gegratineerde visschelpen en daarna koffie met traditioneel "kerstbuche". Verder ons wat zoet houden met wat tv-kijken.

Zaterdag 25 december - Wat lang uitgeslapen deze morgen. Opnieuw geen echt winterweer. De ganse nacht ferme regenbuien en momenteel zijn we gehuld in een dichte mist. Na het ontbijt en de dagelijkse karweitjes (water bijvullen, vuil water lozen, porta potti ledigen, afwas doen, huisje wat op orde zetten) - werkjes die we mooi onder elkaar hebben verdeeld - trekken we de wandelschoenen aan voor een wandeling langs de oever van de Ourthe, die nu zo vredig door de vallei stroomt. Rond halfdrie terug thuis voor een sober middagmaal vermits we deze avond om 18 uur hebben gereserveerd voor een kerstetentje bij "Chez Henri". We gaan ons even te goed doen aan Ardeense wildspecialiteiten. En vanaf morgen starten we met het serieuze werk : onze wandelingen door bossen en valleien...

Zondag 26 december - 't Was lekker gisteren bij "Henri". Een aangenaam interieur met een heerlijke maaltijd. We kozen voor het jachtmenu. Twee soorten wildpaté gevolgd door een smakelijke hinde steak badend in de rode wijnsaus en als afsluiter een profiterole. Zeker een aanrader. Vandaag zullen we het teveel aan calorieën dan maar afstappen. We trekken via de ruïne en het kapelletje St. Margueritte naar het wildpark. Een wandeling met een stevige klim. Gelukkig kan je boven wat uitrusten in 't chalet van het wildpark. Een smakelijk biertje hoort er natuurlijk bij. Na een half uurtje uitblazen terug op stap voor de afdaling. Een slingerende afdaling langs de oever van een snelstromend riviertje. Een wandeling van een viertal uurtjes. 't Heeft weer deugd gedaan. En het was uitstekend wandelweer. Zwaar bewolkt, maar droog. Al hebben we wel geluk gehad. Eens thuis, is het stevig beginnen regenen.

Maandag 27 december - Opnieuw 't zelfde weertje als gisteren. 't Is droog en niet koud. Weer een uitstekend wandelweertje. Vandaag gaan we de "Vallée des tombes" aanpakken. Deze wandeling neemt ons mee via de Grand Strument naar het hoger gelegen dorpje Hives. Aan de Moulin de la Strument beginnen we aan de stevige klim naar de bossen boven op de heuvel. Boven door de bossen langs nogal slijkerige wegen naar Hives. Spijtig dat je daar niet even kan verpozen voor een kopje koffie. Dan begin je aan de rustige afdaling. Rechts van je vloeit een riviertje dat ook in juli l.l. flink te keer is gegaan. Op diverse plaatsen is de weg danig geërodeerd. Ook de bevers hebben flink hun best gedaan. Vers afgeknaagde bomen zijn er de getuigen van. Na een 4 tal uur stappen (14,5 km) komen we opnieuw in La Roche aan, waar we ons neervleien in de zetels van "Le quai son" voor een plaatselijk biertje. We hebben het wel verdiend. Rond halfvier zijn we terug in de camper en kunnen we beginnen borrelen met enkele hapjes om ons daarna tegoed te doen aan heerlijk kippetje. We zijn best tevreden van ons dagje. En op een paar druppels na hebben we het weer droog kunnen houden.

Dinsdag 28 december - Echt geen winterweer ... 9° vandaag. Na de ferme wandeling van gisteren zullen we het wat rustig aan doen. Een stapje langs de Ourthe tot aan de volledig ontruimde camping Benelux (heeft het zwaarst geleden van de overstroming). Daarna naar brasserie " Le Bronze" waar we ons tegoed doen aan een ferme forel. Mmm, een goed gevuld bord met lekkere frietjes. Daarna nog vlug even naar de supermarkt voor wat inkopen en vandaar terug naar de camper. Juist op tijd thuis want de wind steekt op en het begint goed te regenen. Eén zaak is zeker : 't is een nat jaareinde, net zoals het hele jaar trouwens. Ondertussen valt de ene Nederlander na de andere hier binnen op de camping. Toch wel wat kampeerders hier voor de tijd van het jaar. Zelfs een paar dapperen met een tentje !

Woensdag 29 december - Weer zacht maar druilerig. Met de nodige regenkledij opnieuw op stap voor de wandeling naar Cielle, hoog boven op de heuvel. We passeren de camping Benelux, fel geteisterd door de overstroming,waar alles al netjes is opgeruimd. Boven aangekomen rusten we uit bij Dries in "Le relais de la forge". Een rasechte Vlaming die hier een gezellig, authentiek bistrootje openhoudt. Een koffietje, choufke en een croque gaan er vlotjes in. Na een uurtje verpozen beginnen we aan de afdaling. Ondertussen begint het wel wat te druppelen. Niet overdreven maar toch genoeg om nat te zijn. We hebben er weer een 14 tal km op zitten. 't Is halfvijf als we op onze camping arriveren. Tijd om te aperitieven en te dineren. 't Zal weer smaken.

Donderdag 30 december - De zon is weer niet van de partij vandaag. Opnieuw nat, maar zeer zacht. 13° ! Annie wil vandaag haar wandelspieren wat laten rusten. d' Er komen immers nog een drietal actieve dagjes aan. Ik trek er op uit voor een pudderoendje van een 8 tal km, recht de bossen in. Zorg er wel voor om op goed begaanbare paadjes te blijven want de doorweekte grond is glibberig en vooral modderig. Ondertussen is het weer zachtjes aan het regenen. Van een droge periode geen sprake. Rond één uur ben ik weer bij mijn vrouwtje. 's Namiddags nog snel even naar de supermarkt voor enkele inkopen voor het feestmaaltje van morgen.

Vrijdag 31 december - De laatste keer bloggen dit jaar. 't Is weer gepasseerd. De jaartjes vliegen voorbij. Deze morgen opgestaan met een zonnetje. De eerste keer deze week. De kuiten ingesmeerd, rugzak gevuld en op stap voor de beklimming van de "Col de la Haussire" op een hoogte van 495 meter. Na een eerste beklimming even uitrusten met een koffie in de chalet van het wildpark. Het bospad naar de top is door de regen van de laatste dagen een riviertje geworden zodat we zelf een alternatief wegje naar boven moeten zoeken. Een beetje avontuur mag ook wel. We zakken af langs de gewone weg, waar enkele moedige renners proberen het stijgingspercentage van 15% te overwinnen. Echt een kuitenbijter. Bij het afdalen lopen we aan de zuidzijde van de col en het zonnetje op ons smoeltje doet deugd. 't Is lente in hartje winter ... 11°. Een elftal km geploeterd vandaag. Moe maar content van ons dagje. En nu gaan we het gezellig maken met een drankje en een dinertje om 2021 uit te wuiven. Jullie toch ook ?

Zaterdag 1 januari - Beste wensen iedereen van ons tweetjes... Ze hebben hier in de omgeving nogal wat vuurwerk afgestoken. 't Heeft zowat een uurtje geduurd. Maar dan is de rust over de vallei weergekeerd. Al bij al hebben we een leuk oudejaarsavondje gehad. Gezelligheid maak jezelf nietwaar. Rond 1 uur zijn we onder de wol gekropen. Weer een zalig lenteweertje vandaag. We stappen op ons gemakjes naar 't stad. Een bezoekje aan de bakker en daarna een leuk terrasje op het marktje, lekker in de zon genietend van een kopje koffie en daarna een lekker glaasje wijn. We zijn niet alleen, alle terrasjes in de zon zijn druk bezet. 't Mag zo wel nog enkele dagen voortduren. Rond één uur, na een korte wandeling, opnieuw naar "Le Bronze" waar we ons nogmaals een forel laten smaken. Als afsluitertje een irish coffee en we hebben het weer gehad. Onze dag is weer goed. Vandaag 13°. Een mens zou niet meer weten hoe je je moet kleden ! Terug naar de Floreal voor onze laatste nacht. 't Was weer leuk, al doet de schade van de recente overstroming je wel even nadenken.

Morgen naar huis.

Foto's

Gorinchem, rivierenland : in de herfstkleuren getooid.

Vrijdag 29 oktober - Bij de eerste ochtendzon rijden we de oprit af richting Gorinchem (de lokalen zeggen gewoon Gorcum). De werken in Antwerpen zorgen voor een klein oponthoud maar verder verloopt de tocht vlekkeloos. Rond halftwaalf arriveren we via een smalle dijkweg op de camperplaats "De Punt". De camperplaats ligt op een schiereiland geklemd tussen de vluchthaven en de druk bevaren Merwede. Prima ligging met een uitstekend uitzicht en een deugddoend oktober zonnetje. Eerst de knorrende maag tevreden stellen en daarna de beentjes strekken en een bezoekje brengen aan de "mooiste vestingsstad van Nederland". Een knusse stad met vele artisanale winkeltjes. De meestal verkeersvrije straatjes nodigen uit tot gezellig flaneren. Spijtig dat op het marktplein de kermisattracties de historische gebouwen aan het zicht onttrekken. Straatje in, straatje uit doet ons dorst krijgen en we vleien ons neer op een terrasje voor een smakelijke pint. Ondertussen, rond vijf uur, komen dreigende wolken opzetten. De aangekondigde regen meldt zich aan. We zetten koers richting "De Punt" buiten de Waterpoort passeren nog even een sympathiek strandje en gaan nog een poos op "verkenning" in het gezellige clubhuis van de jachthaven, uitbater van de camperparking.

Overnachtingsplaats : CP De Punt, Buiten de Waterpoort 8, N51.82656, E4.96721

Zaterdag 30 oktober - Grijs weer, met af en toe wat gedruppel. Goed ingeduffeld, paraplu in de aanslag, starten we de vestingwandeling. Een stervormige wandeling van een vijftal km op de vestingen rond de stad. Start aan de waterpoort met het tolhuis als blikvanger. Het begint steeds meer te regenen en aan de fiere molenwiekende windmolen "Nooit volmaakt" zijn we verplicht onze wandeling te onderbreken en te schuilen in de "Malle Molen" . Na een koffietje en een aperitiefje vinden we het er zo knus dat mijn vrouwtje me nu reeds wil trakteren voor een dinertje ter gelegenheid van mijn verjaardag. Gezien het triestig weertje een uitstekende moment. En of het smaakt ! Een smakelijke gebonden soep (uien voor mij, champignon voor Annie) gevolgd door een visbrochette met knapperige frietjes en als afsluiter van een toffe maaltijd een irish coffee. Twee uurtjes later is het opgehouden met regenen en kunnen we onze wandeling voortzetten. We arriveren in de historische haven waar enkele varende monumenten getuigen van de geschiedenis van de binnenvaart in Gorcum. Een beetje later moeten we voor Annie een dringende sanitaire stop inlassen. We vluchten Café de Mop binnen voor de urgente boodschap, bestellen twee koffies en geloof het of niet, de uitbaatster schenkt ons de koffies van het huis ! Zelfs aandringen om te betalen baat niet. Nog nooit meegemaakt. Nadien terug op pad. We passeren het kruitmagazijn en de volop draaiende molen "De Hoop" om via de Dalempoort, nog zo'n authentiek gebouwtje, terug aan de Waterpoort te belanden. Nog even een bezoekje aan de bakker voor een vers ovenbroodje en dan richting camper. Hoog tijd, want het begint weer te regenen. Ondanks de regen, toch een geslaagde dag. Je moet er immers het beste van maken.

Dalempoort

Molen "Nooit volmaakt" en de historische haven

Zondag 31 oktober - Het ziet er goed uit vandaag. Af en toe piept er een zonnetje door, al is het dan zeer schuchter. Gezien Annie haar schouder nog wat wil laten rusten, beslissen we om, nog eens, nu met goed weer, de mooie vestingwandeling te herhalen. Af en toe kunnen we van een bankje gebruik maken om wat van het mooie landschap te genieten. Annie kan haar goesting doen met haar cameraatje. Een tweetal uurtjes later hebben we de zestal km in de kuiten. Op het marktplein nuttigen we een dampende koffie. Rond halfeen zijn we terug in ons campertje. Tijd voor een aperitiefje en daarna het middagmaal. We lassen een rustpauze in en rond 3 uur zijn we terug op pad voor de koffie. 't Is koopjeszondag in het historisch centrum en 't is er tamelijk druk. Maar de weergoden vinden het nu welletjes en de hemelsluizen worden weer opengezet. En niet zo'n klein beetje. Gelukkig : juist tijd voor de koffie. Maar het houdt niet op. De poncho's aangetrokken en terug naar "de Punt". Daar, in het clubhuis, een wijntje degusteren voor het afsluiten van een geslaagde dag. Eens thuis steekt de wind op en worden we vergast op bakken regen. We zitten gezellig binnen.

Maandag 1 november - We nemen afscheid van Gorcum en reizen af naar Drimmelen aan de Bergse Maas. Een ritje van 28 km. De zon schijnt en 't belooft een redelijke dag te worden. Dat hopen we althans. Een half uurtje later checken we in op de (nogal prijzige) camperplaats. De ligging is subliem en de camperplaats een voorbeeld. Zal de prijs wel verklaren. Wandelschoenen aangetrokken en op pad langs de diverse jachthaventjes. Langs de kade van de Bergse Maas liggen de rondvaartboten er werkloos bij. Evenals de verhuurbootjes zijn aan de winterslaap begonnen. In de oude haven valt onze aandacht op een oude rietaak. Een infobord geeft ons een zicht op het hard labeur van de rietsnijders.

rietaak

Even een eind de dijk op. Een uitstekend zicht op de Bergse Maas en aan de overzijde het gekende Biesbosch. Ondertussen is het middaguur genaderd en hebben we zin in een lekkere portie kibbeling. We weten uit het verleden dat die in bistro "Panorama" op hun best zijn. Niet geaarzeld om onze voetjes onder tafel te schuiven. En het smaakt weer opperbest. Altijd een goede keuze hier ! We sluiten af met een appeltaart en we zijn weer klaar om nog wat te stappen. Een bezoekje aan het Oude Drimmelen is een must. Langs de Herengracht vind je ettelijke karakteristieke huisjes. Stuk voor stuk pareltjes. Een fraai aanzicht. Later laden we toch nog even de fiets af om een bezoekje te brengen aan Geertruidenberg, hier een zestal km vandaan. Na een korte stadswandeling merken we de loodzware, donkere wolken en beslissen om op onze stappen terug te keren. Maar te laat, onder weg krijgen we de volle laag en doornat bereiken we ons campertje. Van een natte afsluiter gesproken. 't Is ondertussen wel 5 uur. We hebben toch van een relatief mooie dag kunnen genieten.

Overnachtingsplaats : Jachthaven Biesbosch, N51.7079 E4.81209

Foto's

Dordogne, Périgord : land van het goede leven.

In de Dordognevallei fungeert het witte gesteente niet alleen als decor, het herbergt ook een rijke geschiedenis. Van versierde grotten en karakteristieke dorpen tot oude burchten, stuk voor stuk waren ze getuige van de avonturen van de mens uit de prehistorie, de verhalen van de ridders uit de middeleeuwen en de opbloei van de kunst tijdens de renaissance.

(Bron : https://be.france.fr/nl/vallei-van-de-dordogne )

Roadbook (reisroute en overnachtingsplaatsen).

Vrijdag 10 september - Om 8 uur rijden we onze oprit af voor een zeventiendaagse in de Dordogne. Vorig jaar reeds gepland maar het berucht beestje dacht er anders over ... Een paar uurtjes later zitten we reeds op de "Francilienne" rond Parijs. Druk maar we kunnen redelijk goed doorrijden op een paar filetjes van enkele minuutjes. We klagen niet ! Om 3 uur arriveren we in Ferté-Saint-Aubin. Onze gekende tussenstop na 511 km op de teller. Eventjes de beentjes strekken met een bezoekje aan het stadje in de Sologne waar het kasteel de blikvanger is. Nadien een streekwijntje op een terras op het marktplein en dan vlug naar de camper. Pas thuis worden we vergast op een fikse regenbui. We hebben weer eens geluk gehad. De temperatuur voelt wel zomers aan.

Zaterdag 11 september - Na een deugddoende nachtrust "en route" voor nog eens een 308 km richting Périgord. Rond 13 uur draaien we de camperparking van St. Jean-de-Côle op. Gelukkig vinden nog een leuk plaatsje. Saint Jean behoort tot "les plus beaux villages de France". En het is zeker geen ijdele titel. Je wordt onmiddellijk ondergedompeld in een Middeleeuwse sfeer. Vooral de Romaanse kerk (XI° eeuw) is een pareltje. De smalle straatjes met schattige gerestaureerde huisjes, het ezelsbruggetje met zijn authentieke straatstenen doen je fotocamera herhaalde malen flitsen. Enkele restaurantjes doen je lekkerbekken bij hun menu's met heerlijke streekgerechten. Wij laten ons verleiden tot een koffie met een wafel rijkelijk versierd met "chantilly". Terug naar de camper waar we nog wat nagenieten in de schaduw van onze camper. 't Is hier immers zomers warm. Wat bewolkt maar de zon heeft de overhand. We voelen ons weer in ons sas hier in de Dordogne!

Zondag 12 september - Om 10 uur verlaten we het schattige St. Jean-de-Côle en zetten koers naar Brantôme. Een tochtje van 20 km. Een grote camperparking waar je toch mooi afgezonderd staat. Een voorbeeld. We halen vandaag 25° in de schaduw. Heerlijk weertje ! We hebben Brantôme op onze vorige reis naar de Dordogne reeds bezocht, maar vermits we hier toch dichtbij waren, konden we "een opnieuw weerzien" niet aan ons laten voorbijgaan. Het historisch stadje met de grotwoningen en de immense benidictijnenabdij aan de oevers van de Dronne moet zowat iedereen bekoren. We wandelen langs de oever van de traag vliedende Dronne waar kajakkers en toeristische boottochtjes tot de mogelijkheden behoren. We settelen ons op een terrasje (in de schaduw) voor een aperitiefje. Het is tamelijk druk in het centrum. Op een verplicht mondmasker in het centrum is bijna niets te merken van de covid. Rond 12 uur naar huis voor een verse baguette met bijhorende maagversterkers. Na de siesta, om 3 uur terug naar het stadje voor een vervolg van onze wandeling. Iedereen zoekt de schaduw op, want in de zon is het snikheet. Toch tevreden dat we hier nog eens zijn geweest. Morgen richting Périgueux, hoofdstad van de Périgord.

Maandag 13 september - Omstreeks tienen zijn we weer op pad naar ons volgend stekje. Périgueux is een boogscheut verder : 25 km. De camperplaats, aan de boorden van de l'Isle, ligt op 800 m ven de oude stad. Mooi verzorgde plaatsen. Nog geen uurtje later zijn we, in lichte kledij want het is weer zomers warm, op pad voor de stadswandeling. Eerst in het toerismebureau een stadsplannetje afhalen. Een bezoekje aan de stad is als het ware een reisje door de geschiedenis. Via middeleeuwse weggetjes, wandelend van plein naar plein ontdekken we huizen met latwerk, woningen met torens en andere tekenen die ook nu nog de rijkdom van de kooplui van de Périgueux uitstralen. De kathedraal met zijn Byzantijns aandoende torens, heerst over de stad. Het is een origineel en indrukwekkend gebouw. Op het gezellig terrasje van Café de la Truffe genieten we van een eerste lokaal gerechtje. Op het einde van de wandeling nog een lekker fris biertje onder de platanen. Een verademing om weer eens te kunnen profiteren van een zuiderse sfeer !

Dinsdag 14 september - Gisteravond een regenvlaagje maar vanmorgen weer zomer. Toch is het drukkend warm en zit er onweer in de lucht. Maar voorlopig geen zorgen en we zetten ons tripje verder naar Terrasson- Lavilledieu. Een ritje van 53 km. Terrasson ligt aan de oever van de Vézère en bestond reeds in de Merovingische tijd. De oude stad kleeft als het ware tegen de heuvel met bovenaan opnieuw een imposante kerk. We installeren ons op een privé camperparking op een landbouwbedrijf juist buiten het centrum op een 800 meter van de oude stad. Een camperplaats zoals het moet ! Ruime plaatsen, alle voorzieningen en vooral veel ruimte en ... rust.

Langs de Isle (die wat later in de Vézère uitmondt) wandelen we naar het oude centrum. Eerst wat de innerlijke mens versterken. Een uitstekend terrasje aan de oever van de zuiderse rivier, een slaatje van warme geitenkaas, wat gerookte "magret" en een fris glaasje rosé. Als toetje een vijgentaartje. We doen de lokale produkten alle eer aan. Nadien In het toerismebureau een stadsplannetje ophalen en we kunnen opnieuw aan onze verkenningstocht beginnen. We steken de oude Romeinse brug over en komen direct in de oude stad aan. Het is klimmen geblazen. Smalle steegjes en trappen leiden je door het oude stadscentrum. Regelmatig vind je er infoborden die je wegwijs brengen in het rijke verleden van de stad. Een curiositeit zijn de grotten onder de woningen. Je kan er eentje bezoeken. Het blijft tot op heden nog altijd een mysterie waarvoor ze vroeger dienden. Was het een schuilplaats ten tijde van de Vikingen of was het een opslagplaats voor voedsel. Opvallend zijn de vele binnentuintjes met vooral perfect geknipte buxussen. Charmant. Boven op de vestig heb je prachtig uitzicht over de nieuwe stad (lavilledieu) en het dal van de Vézère. Best een verrassend bezoek. Je bent al gauw een paar uurtjes zoet. De drukkende warmte doet ons dorst krijgen en een fris drankje is welkom. In de verte komt een onweer opdagen. Misschien beter om terug ons campertje op te zoeken. Een uurtje later een fikse regenbui. En het gaat zoals het komt. Een uurtje later is alles weer prima. Ons uitgesteld huwelijksreisje valt tot op heden bijzonder goed mee !

Woensdag 15 september - De hele nacht heeft het flink geregend. Maar vanmorgen was het weer zwoel. Met spijt verlaten we deze mooie camperplaats en zetten koers richting Montignac. Een ritje van slechts 19 km. We nestelen ons op de camping "Moulin du Bluefond". We mogen een mooi plaatsje uitzoeken. Het is immers de bedoeling dat we hier een paar dagjes verblijven. Gezien het vandaag marktdag is besluiten we om eerst nog vlug eens op de markt rond te slenteren. Gezien het reeds middag is zijn de marktkramers al bezig met in te laden. Niet veel van de markt gezien... Nadien een aperitiefje met zicht op de Vézère. Terug naar de camper voor ons middagmaal en wat platte rust. Ondertussen is de zon weer doorgebroken en stijgt de temperatuur tot 30°. Opnieuw de schaduw onder de luifel opzoeken. Later in de namiddag nog een rustige wandeling door de pittoreske straatjes. Veel van de oudere huizen zijn mooi gerestaureerd. Een lekker ijsje brengt wat verkoeling. Ondertussen is het reeds halfzes geworden en trekken we terug naar de camping. 't Is een rustige dag geweest vandaag.

Donderdag 16 september - We staan op met een mistig weertje. Rond 10 uur trekken we met de fiets naar Lascaux op een 2 km van de camping gelegen. De grotten van Lascaux zijn wereldberoemd voor zijn goed geconserveerde prehistorische tekeningen. De grot werd in 1940 ontdekt door 4 tieners die hun hond in een gat zagen verdwijnen... De originele grot kan niet meer bezocht worden maar je kan wel een bezoek brengen aan een exacte kopie. Het is reeds druk aan de ingang. Eerst onze kaartjes aanschaffen. We kunnen mee met de groep van 11u50, wachttijd valt best mee. Slechts een uurtje wachten dat we opvullen met een drankje in de bijhorende cafetaria. We hebben een uitstekende gids en kunnen alleen maar de lovende commentaren beamen. Interessant en prachtig gerealiseerd. Ook de professionele uitleg kan ons bekoren. Het bezoek duurt een drietal uur en om kwart over twee staan we weer in open lucht. Het is zwoel en de lucht is zwaarbewolkt. We fietsen terug naar de camping voor het middagmaal. Een uurtje later worden de hemelsluizen opengezet en het begint te stortregenen.

't Is de moeite! Zo is het de hele namiddag wisselvallig geweest met af en toe een stevige bui. Maar we hebben het niet aan ons hart laten komen, we hebben het, onder de luifel, gezellig gemaakt met lekkere balletjes in tomatensaus.

Vrijdag 17 september - De nacht was droog en het ziet er naar uit dat het vandaag opnieuw goed zal zijn. We nemen de fiets en rijden langs de Vézère een tiental km verder naar Thonac. Vandaar een steile heuvel op naar het préhistorisch themapark (le Toth). Eerlijk : we hadden er meer van verwacht. We hadden ons beter de moeite van het klimmen bespaard. We hebben wat bisons, wolven en oerossen gezien. Kortom meer een kinderboerderij dan een préhistorisch park. Boven op de top van de heuvel heb je wel een prachtig uitzicht over de slingerende Vézère daar beneden. Terug naar beneden naar Thonac want we hebben honger en dorst gekregen. We doen ons tegoed aan een smakelijk menuutje voor een schappelijk prijsje. De zon is ondertussen volledig doorgebroken en het is opnieuw heerlijk warm. Rond twee uur brengen we een bezoekje aan het Chateau de Losse. Het overheerst de Vézère en heeft een Renaissance architectuur. Een rondleiding brengt ons in de diverse kamers met 16° en 17° eeuwse meubels. De sierlijke wandtapijten van Vlaamse wevers kleden de appartementen mooi aan. Nadien een wandeling door de kasteeltuinen. In geen tijd is het vijf uur. Tijd om de fiets weer op te springen richting Montignac. Toch weer een 25 km in de kuiten en vandaag weeral veel geslenterd.

Zaterdag 18 september - We nemen afscheid van Montignac en rijden verder naar Sarlat-le-Canéda. Maar eerst brengen we een bezoek aan La Roque Saint Christophe. Deze echte kalkstenen muur van 1 km breed en tot 80 m hoog werd voortdurend ondermijnd door de rivier en de vorst. Deze natuurlijke holten werden bezet door de mens uit de préhistorie (55.000 jaar), om later in de Middeleeuwen bewoond te worden en om nog later een fort en troglodiet stad te worden tot het begin van de Renaissance. Tijdens de wandeling over de terrassen heb je een prachtig uitzicht over het dal van de Vézère en omgeving. Een bezoekje zeker de moeite waard. De Nederlandstalige documentatie was zeker welkom. Geen nood aan een gids. We hebben hier toch wel een tweetal uurtjes van kunnen genieten. Tevens weer geluk gehad. Wat onmiddellijk na ons bezoek is het beginnen regenen en heeft het voor de rest van de dag niet meer opgehouden. Na dit bezoek zetten we onze rit verder naar Les Eyzies. Tijdens deze toeristische route passeer je diverse monumenten en bezienswaardigheden. Teveel om op te noemen en te bezoeken. Je moet een keuze maken. Vanaf Eyzies richting Sarlat waar we camping Huttopia opzoeken. Deze camping ligt het dichtst bij Sarlat (een kleine km), echter wel bergop. We installeren ons in de gietende regen. Rond 19 uur houdt het op en we profiteren ervan om toch naar de oude stad te trekken waar om 21 uur een lichtshow met muzikale omlijsting zal plaatsgrijpen. Goed dat we gekomen zijn, want we hebben ons goed geamuseerd. De eeuwenoude gebouwen, speels verlicht, overal brandende kaarsjes in de straten en een sympathiek bandje dat occitaanse muziek ten gehore brengt. Toch nog een leuke dag gehad.

Zondag 19 september - 't Was nogal laat gisteren en we hebben dan ook lang uitgeslapen. Ontbijten om 10 uur is niet van onze gewoonte. Mag ook wel eens zeker? Geen al te best weer vandaag. Het regent opnieuw. Paraplu en regenjassen komen van pas. Weer naar beneden om de stad wat beter bij daglicht te verkennen. 'r Is een pareltje met diverse historische gebouwen die de rijkdom van de vijftiende tot de zeventiende eeuw uitstralen. Aangenaam slenteren tussen steegjes en pleintjes waar je overal kan genieten van de gastronomie van de Perigord. Aan gezellige en romantische eettentjes geen gebrek. Een glaasje Bergerac wijn hier, een aperitiefplankje daar, een ijsje hier en een koffietje daar. Je kunt er eenvoudig weg niet voorbijlopen en 't is toch zo gezellig ! De regen houdt op en af en toe breekt de zon door. Geeft een totaal andere sfeer... en iedereen is opnieuw weer opgewekt. Een geslaagde dag.

Maandag 20 september - Vandaag belooft het weer een regenachtige dag te worden. We hadden eerder een fietstochtje gepland maar we zien er van af. 't Zou ook niet erg plezant geweest zijn. Dan maar weer naar de oude stad afgezakt. We verkennen nu een gedeelte dat we eerder niet gedaan hebben en opnieuw zijn we aangenaam verrast van de weelderige middeleeuwse gebouwen. Vooral het Présidial trekt je aandacht. Af en toe wat zon, maar de regen overheerst. Spijtig ! Annie heeft haar werk met haar cameraatje. Moet al een nieuw geheugenkaartje instoppen want de eerst 8 GB zijn vol. Alhoewel het regenweer een spelbreker is hebben we toch van ons verblijf in Sarlat genoten. Een stad die tot de verbeelding spreekt en zeker een bezoek overwaard is.

Dinsdag 21 september - Vanaf vandaag zijn de weerberichten beter. Alvorens Sarlat te verlaten nog even vlug naar het toerisme bureau afgezakt waar Annie zich een boekje met aquarellen over de Perigord wil aanschaffen. Rond 10 uur trekken we richting Domme. Een goed gelegen camperplaats heet ons welkom. 't Is aangenaam te weten dat je praktisch in alle gemeenten hier terecht kunt met je camper. Soms is er iets te betalen, soms is het gratis. Maar steeds ben je welkom... We zijn tamelijk vroeg, plaats genoeg. Hoog gelegen boven op een klif domineert de vestingstad wonderlijk de Dordognevallei. De verkeersvrije straatjes met de 13° - 14° eeuwse mooi gerestaureerde huizen, de toegangspoorten tot de bastide en vooral de wandeling op de vestingmuur, 150 m boven de Dordogne kunnen ons bekoren. We genieten weer volop van de architecturale pareltjes. En de zon is weer volop van de partij. Wat wel opvalt : 's avonds koelt het flink af. Na zeven nog wat buiten zitten is er niet meer bij. De herfst in aantocht.

Woensdag 22 september - We zetten onze tocht verder. Een slingerende weg naar de Dordogne toe en dan richting "Chateau de Milandes". Het kasteel van Joséphine Baker. Wij oudjes kennen haar succes "j'ai deux amours". Dit prachtig kasteel is een hommage aan haar leven : succes en drama liggen dicht bij elkaar. Ze adopteerde 12 kinderen van diverse nationaliteiten en voedde hen in dit kasteel op. Haar gebrek aan financieel inzicht leidde tot haar failliet en uiteindelijk werd ze uit het kasteel verdreven. Haar fascinerend leven kan je in diverse zalen bewonderen. De wandeling door de prima onderhouden tuinen met de exotische vogels (je kan zo de kooien binnenwandelen) en de voorstelling van de valkeniers houden ons voor een paar uurtjes bezig. Weeral een bezoekje dat we ons niet beklagen. Later in de namiddag rijden we door naar Belvès. Nog zo'n authentiek stadje. De naam betekent "mooi uitzicht". De camperplaats ligt net buiten het stadje en een mum van tijd zit je in het historisch centrum. Behoort ook tot de mooiste dorpen van Frankrijk. Een etiket dat het ten volle verdient. Op het marktplein met de overdekte markthalle drinken we een pastis als aperitief. Later op de avond laten we ons verwennen met een heerlijk plaatselijk gerecht in "le parfum des Mets". Weer een prachtdag.

Donderdag 23 september - Nu naar Monpazier. We worden weer ondergedompeld in de ambiance van een middeleeuwse bastide. Het is marktdag vandaag en de camperplaats staat redelijk vol. Toch een mooi plaatsje gevonden in de schaduw. Want 't is weer heet. Je hoort ons niet klagen. We brengen ook een bezoekje aan de markt. Vooral lokale boertjes brengen hun waren aan de man. Een gezellige drukte. Tegen de middag terug naar de camper om wat te knabbelen en te siesten. In de namiddag op verkenning. Eens de vestigpoort gepasseerd word je geconfronteerd met de vele kunstwinkeltjes allerhande. Prachtige zaken maar alles nogal prijzig. Alleszins geen prullaria maar wel mooi. We brengen een bezoekje aan het bastideum. Een museum die je inzicht geeft in de geschiedenis van een bastide. Dateert uit de tijd van de Frans-Engelse conflicten. Ook hier is het weer aangenaam flaneren. Op het marktpleintje is een drankje meer dan welkom. We moeten wel de schaduw opzoeken want het is snikheet.

Vrijdag 24 september - Onze rondreis is bijna afgelopen. Nu richting Limeul, gelegen aan de samenvloeiing van de Vézère in de Dordogne. We moeten onze planning echter herzien. De camping sluit morgen de deuren. Gezien we hier 2 nachten zouden verblijven kunnen we hier niet terecht. Niet getreurd dan maar richting La Roque-Gageac. Drie jaar geleden waren we hier en hebben ons voortreffelijk geamuseerd. Een vrolijk weerzien : Camping de la Plage, een uitstekende camping aan de oever van de snelstromende Dordogne met zicht op een honderd meter hoge gele kalkklif. We zullen het verder kalm houden vandaag. Profiteren van het late zomerzonnetje. Even gaan zwemmen in het uitstekend zwembad en verder een beetje gapen naar de talrijke "gabarres" die af en aan op de Dordogne varen. Indien het weer goed blijft overwegen we van een paar dagjes langer te blijven ... we zullen zien.

Zaterdag 25 september - We worden wakker door getik op het dak. Regen ? Inderdaad. We worden vergast op een flinke bui. Na het ontbijt is het gelukkig opgeklaard en worden de regenwolken vervangen door een blauwe lucht. Onmiddellijk voel je de warmte van de zon en stijgt het humeur. Voor we op stap gaan ontdekken we een beter plaatsje met zicht op de Dordogne. Zeg maar op de eerste rij en in een mum van tijd zijn we verhuisd. Na deze noeste arbeid (hum) trekken we naar het wondermooie stadje. We wandelen langs de kade met de vele winkeltjes. Ook de kunstenaars hebben het stekje ontdekt. We bezoeken een galerietje met echt originele en speciale schilderijtjes. Mijn vrouwtje kan het niet laten om een postertje van één van de werkjes te kopen. 't Zal een leuke herinnering aan een mooie vakantie worden. 't Wordt vlug middag, tijd om een rosé te drinken en eens uit te kijken voor een lokaal menuutje. Moeilijk is het niet : een confit de canard met sarladaise patatjes gaat er altijd in. Smaakt voortreffelijk. Na deze maaltijd en een pannacotta dessert, tijd om het stadje verder te verkennen. Roque Gageac is genesteld tegen een metershoge klif. Klimmende smalle steegjes geflankeerd door lieftallige huisjes, die als het ware tegen de klif aankleven, met op een heel kleine oppervlakte exotische planten (bananenbomen, vijgen,cactussen,bamboes... ) En dat hebben wij beklommen ! Natuurlijk ook opnieuw een prachtig uitzicht over de Dordogne met in de verte het silhouet van het kasteel van Castelnaud. En het cameraatje maar flitsen. We zakken terug af naar de camper. Rond vier uur zwempakken aan. Moment voor een zwemmertje. We hebben het bad voor ons alleen. En of het deugd doet. Voor deze avond voorspellen ze onweer. Hopelijk worden we gespaard. Indien de meteo goed is blijven we nog tot woensdag. We zouden dan pas vrijdag terug zijn. Men voorspelt in ieder geval mooi weer. Afwachten.

Zondag 26 september - We hebben ons deel gehad gisteravond. Een ferm onweer met veel regen. Heeft toch zo'n tweetal uurtjes geduurd. Deze morgen alles weer rustig en een zon die zich gretig door de mist boort. Even de meteo van de komende dagen checken. Het belooft weer goed te worden. De beslissing is rap genomen. We zullen hier nog een viertal dagjes blijven. We moeten ons echter weer verplaatsen want het door ons eerder ingenomen plaatsje is gereserveerd... Geen nood, een half uurtje later zitten we opnieuw op een plaats met een mooi uitzicht. Voor de rest van ons verblijf zitten we hier goed! De wandelschoenen worden aangetrokken en we stappen door de velden, langs de Dordogne, naar Castelnaud-la-Chapelle met het gelijknamig kasteel hoog bovenop de rots. Een mooie vlakke wandeling tot aan de rand van het dorp. Wat verpozen met een koffie en aan de boorden van de Dordogne een lekkere boterkoek smullen om de honger wat te stillen. Dan steil bergop via Middeleeuwse geplaveide steegjes met de zo voor de streek typische gele gerestaureerde huisjes naar de voet van het kasteel. Om hier te wonen moet je toch erg veel van de streek houden want steil is het zeker ! Het kasteel bezoeken we niet : dat hebben we een drie jaar geleden gedaan. Even verkwikken met een rosé wijntje en dan de terugweg aanvatten richting campertje. Een wandeling van een achttal km met de stevige beklimming voelen we wel in de kuiten. Wat uitrusten nu met een natje en een droogje Mijn schatje neemt haar tekenblok en zal het kasteel op papier proberen vast te leggen. Weer een mooi dagje ...

Maandag 27 september - Iedere dag hangt er een dichte mist wanneer we opstaan. Het duurt toch wel een paar uurtjes voor het opklaart. Het wordt een mooie dag. De fietsen worden afgeladen en we trappen naar Beynac-et-Cazenac. Weer zo'n dorpje dat geklasseerd is als één van de mooiste. Ver is het niet : slechts een kleine 4 km. Gemakkelijk te voet te doen. Maar een bezoek aan de middeleeuwse straatjes vereist wel opnieuw wat klimwerk en niet van het minste. Vandaar de fietsen. De klimmende wandeling is zeker de moeite omdat het dorp zijn authenticiteit heeft bewaard. Het kasteel uit de 12° eeuw is één van de best bewaarde van de regio. Eens de top van de klif bereikt, na een koffie, brengen we een bezoekje aan het kasteel van Richard Leeuwenhart. Maar eerst op het burchtterras wat picknicken met een fabuleus uitzicht over de Dordogne en de omliggende kastelen. We tellen er drie. En allen even mooi. Met een vol maagje zijn we paraat voor een boeiend bezoek. Mooi gedocumenteerd met Nederlandstalige uitleg. Het moet gezegd : één van de mooiste die we al bezocht hebben. Nadien terug afzakken naar de oever van de Dordogne. In het plaatselijke superetje schaffen we ons wat mondvoorraad aan. Een fikse bui doet ons schuilen. Enkele ogenblikken later schijnt de zon opnieuw en kunnen we droog terug naar huis fietsen. Toch even doorrijden naar La Roque om op een leuk terrasje ons te goed te doen aan een frisse Rosé. Een leuke afsluiter voor vandaag.

Dinsdag 28 september - Na het optrekken van de ochtendmist, duurt vandaag tamelijk lang, de fiets op om 3 km verder een bezoekje te brengen aan de hangende tuinen van Marqueyssac. De eerste 2 km zijn vlak maar de laatste km is een echte kuitenbreker. Steil omhoog naar de top van de klif. Met moeite, maar het lukt ons toch. Een mooi weerzien want drie jaar geleden hebben we dit 22 ha mooie park reeds bezocht. Je kunt er twee prachtige wandelingen maken (in totaal 6 km). De plantengroei bestaat vooral uit bomen en planten die goed aarden in kalkgrond. Vooral de mooi geknipte buxussen trekken je aandacht. We starten met de wandeling van de falaises (promenade des falaises) met als hoogtepunt de "Belvedère". Hier, 190 m boven de Dordogne heb je een fabuleus uitzicht over de vallei. Pal beneden ons ligt de camping en we spotten ons campertje. Even picknicken en dan op pad voor de tweede wandeling die van de hoogten (promenade des hauteurs). Heerlijk relaxed wandelen is het hier met toch heel wat te zien. Natuurlijk hoort hier ook een kasteel bij waar je ook een bezoekje kan aan brengen. We sluiten het bezoekje af op het terras, met uitzicht op de burcht van Beynac, drinken we een koffie met pannenkoek. Daarna afzakken naar onze stek. Later stappen we nog even naar La Roque voor het aperitiefje. We zullen weer goed slapen vanavond.

Woensdag 29 september - Onze laatste dag in de Périgord. Een flinke regenbui in de morgen is een spelbreker. Na een uurtje houdt het op en kunnen we onze wandelschoenen aantrekken voor een fikse wandeling. Eindpunt is opnieuw Castelnaud. Daar schuiven we onze beentjes voor een laatste maal onder tafel voor een regionaal menuutje. Natuurlijk weer canard onder al zijn smakelijke vormen. Met een vol buikske terug naar de camper. We prepareren ons vertrek nu alles droog is. Nadien nog even naar La Roque voor een paar aankopen en een aperitiefje. Verder houden we het voor de rest van de dag rustig.

't Was een mooie reis. De Dordogne heeft ons hart gestolen.

Donderdag 30 september - Vertrek om 9 uur richting Ferté-Saint-Aubin, 392 km.

Vrijdag 1 oktober - Naar huis via de pérépherique van Parijs (druk maar vlotjes), 512 km

Foto's