Als er een streek in Frankrijk is die de geschiedenis ademt, dan is het Normandië wel. De streek wordt gekarakteriseerd door gedenkwaardige bezienswaardigheden, waarvan de invasiestranden waarschijnlijk wel de bekendste zijn. Maar ook de schilderachtige dorpjes en de witte krijtrotsen langs de kustlijn zijn de moeite waard om te bezoeken. Altijd boeiend en nooit vervelend !Zondag 12 april - Eerste stop : Neufchatel-en-Bray. Het bekende kaasstadje met zijn uitstekende camperparking. Reeds meermaals, na een rit van 258 km, als tussenstop gebruikt. Uitmuntend gelegen aan de fietsroute Dieppe - Forges-les-Eaux. Rond halfeen arriveren we en na ons middagmaal de fiets op voor een tripje langs de oude treinroute richting Forges. Heerlijk vlak fietsen in een heuvelend Normandisch landschap. De zon, de bloeiende appelbomen en de lentebloeiers in het grasveld maken er een aangenaam tochtje van. In een gerestaureerd station houden we halt voor een koffie met appeltaart. We houden het bij een 20 tal km. 't Is immers de eerste dag en d'r komen nog drukke actieve dagen. Tegen de avond begint het te regenen... Geen probleem, we hebben een leuke namiddag gehad.
Maandag 13 april - Je kan niet naar Normandië reizen zonder een bezoek te brengen aan Etretat. De befaamde krijtrotsen werden hier in de loop der eeuwen door de zee zeer mooi gebeeldhouwd. Vandaar onze volgende stop voor enkele dagen. We zijn hier reeds meermaals geweest, maar vinden het nog steeds de moeite om hier wat te vertoeven. We nestelen ons op de vernieuwde gemeentelijke camping. En hoewel de tocht naar hier nogal regenachtig was, breekt als bij wonder de zon door en kunnen we verder genieten van een zalige dag. Eerst wat noen eten om daarna naar het centrum te stappen. 't Is weer relatief druk hier. Het historische stadje met de oude houten overdekte markt is zeker de moeite voor een bezoek. En natuurlijk : de promenade met een uitzonderlijk uitzicht op de krijtrotsen. Na deze deugddoende wandeling terug naar de camping en tot de avond kunnen we nog heerlijk profiteren van de ondergaande zon.
Dinsdag 14 april - De zon is weer van de partij. Rond half elf trekken we naar het centrum voor een wandeling naar de falaise d'Aval (zie foto hierboven). Een fikse wandeling met een serieuze stijgingspercentage. Een goeie test voor de nieuwe knie van Annie. En het gaat wonderwel goed ! Boven op de top (65 meter boven de zee) heb je een majestueus uitzicht over Etretat en de omgeving. Onze inspanning wordt zeker beloond. En al is het niet de eerste keer, toch blijf je steeds onder de indruk van dit natuurfenomeen. Na de afdaling nestelen we ons op een terras op de promenade voor een koffie en wat later proeven we van de plaatselijke cider. Het is hier weer aangenaam druk en de eerste baders wagen zich voor een partijtje zwemmen in zee.. Annie heeft geen zin om thuis te koken en trakteert op een typische Normandische galette. 't Is al een tijdje geleden en of het smaakt. Daarna richting camping om nog wat na te genieten in de lekkere lentezon.
Woensdag 15 april - Er valt motregen als we opstaan. Wordt het een trieste dag vandaag ? Nee, rond elf uur breekt de lucht open en worden we opnieuw getrakteerd op een mooie lentezon, al blijven de wolken nooit ver weg. Opnieuw de wandelschoenen aangetrokken voor de beklimming van de falaise 'Amont. Een 300-tal trappen om de top te bereiken met ook hier weer een supermooi panorama. Het robuuste visserskerkje als een baken voor de bewoners en de toeristen beneden. Even verder een monument voor de twee vliegeniers die in 1921 een poging waagden om naar New York te vliegen en die het spijtig genoeg niet haalden. Tot op heden een mysterie wat hen is overkomen. We nemen de gemakkelijke afdaling naar beneden om op de promenade nog een kopje koffie te slurpen. Nog een kleine wandeling door het centrum en dan naar de camping om voor de rest van de dag lekker te niksen.
Donderdag 16 april - Vandaag bollen we richting de Calvados. We steken de Seine over via de "Pont de Normandie" en belanden na 108 km, rond 12 uur, in de ACSI camping Peuplier bij Merville-Franceville-Plage. Eerst middagmalen en dan de fiets op richting Cabourg. De fietsroute is perfect bewegwijzerd en leidt ons langs fietspaden en verkeersarme wegen naar het mondaine stadje. Onderweg vergapen we ons aan de typische Normandische villa's. Architecturale pareltjes. Hier wordt het erfgoed perfect bewaard. In het centrum aangekomen word je verwelkomd door het majestueuze Grand Hotel met aanpalend een bloeiende tuin. Ook de zeedijk is een wandeling waard. Naar 't schijnt de langste van Europa : 3,6 km. In een flits is de namiddag voorbij ... Weer een mooie lentedag gehad.
Vrijdag 17 april - Lekker weertje weer vandaag. De tocht gaat vandaag richting Merville en het estuarium van de Orne. Merville-Franceville is een charmante bebloemde badstad. Gezellig vertoeven. Een koffie en daarna terug de fiets op. We rijden dwars door de duinen en langs het estuarium van de Orne. Het landschap kan je een beetje vergelijken met het Zwin bij ons. Veel slikken en schorren. We rijden tot aan de Orne, waar we picknicken om dan de sturen richting terugweg te draaien. Toch nog even halt houden in Merveille voor een smakelijke "coupe Exotiek". Lekker verfrissend bij deze 20°. 22 km gefietst vandaag.
Zaterdag 18 april - Zwaar bewolkt, maar de vooruitzichten zijn goed. We vertrekken voor een tripje vanuit Merville. Een rondje van 16 km. Op onze route, juist buiten de stadskern van Merville, passeren we "
La batterie de Merville". Een bezoek dringt zich op. Een gerestaureerde Douglas is de publiekslokker. We hebben het ons heus niet beklaagd. Een rondgang waar we ongeveer 3 uur hebben overgedaan. Alles stond natuurlijk in het teken van de succesvolle aanval op deze batterij. Moest op 5 juni uitgeschakeld worden om de landing op de stranden op 6 juni succesvol te maken. Werkelijk de moeite. De allernieuwste video- en audiotechnieken worden gebruikt om het zo realistisch te maken. Na het bezoek, onder een heerlijke lentezon, nuttigen we onze koffiekoeken om vervolgens de fietstocht verder te zetten. We trappen door een bloeiend Normandisch landschap en passeren enkele dorpen om uiteindelijk weer aan de oevers van de Orne te komen. Met 25 km op de teller arriveren we rond 5 uur bij onze camper. Het mooie weer verleidt ons voor de eerste BBQ van het seizoen. De sfeer zit er in ! Alleszins een geslaagde dag.
Zondag 19 april - We fietsen via Cabourg naar Dives-sur-mer, stad van Willem de Veroveraar - vertrok hier in 1066 met zijn vloot naar Engeland. Na een tiental km arriveren we aan de haven. De vele jachten dobberen vrolijk in de lentezon. Mooi weer vandaag, maar een koude noordoostenwind tempert toch wat de vreugde. We moeten tevreden zijn met een 13°. Na de koffie wandelen we naar het historisch centrum. Wat een verrassing. Een middeleeuwse markthal (15°eeuw) trekt de aandacht. Maar een bezoek aan "
le village d'Art Guillaume-le-Conquérant" is werkelijk een hoogtepunt. Normandische, middeleeuwse architectuur op haar best. 't Loopt vlug tegen één uur en de maag begint te knorren. Terug naar de haven waar we in brasserie "le Viking" ons te goed aan een smakelijke vismaaltijd. Een pianist speelt deuntjes uit onze jeugdjaren, wat natuurlijk positief is voor een gezellige en aangename sfeer. Daarna op een gezapige tempo naar Merville. Nog wat uitblazen aan de camper. Is wel zoeken naar een windvrije plaats...
Maandag 20 april - We vervolgen onze reis... We passeren de Pegasus brug. Ook fel bevochten in het vooruitzicht van de landing op 6 juni. Na 33 km strijken we neer op de gemeentelijke camping "Scottisch-Canadian" in Graye-sur-mer. De camping ligt vlak aan zee. En we zullen het geweten hebben. De zon schijnt volop, maar we worden vergast op een koude, stormachtige Noordooster, pal uit zee. Allerminst aangenaam. Toch trotseren we de wind om met de fiets een bezoek te brengen aan Courseulles. Een vissershaven, in het centrum van Juno Beach. 't Is niet aangenaam met deze stevige, koude wind en we houden het vlug voor bekeken. Morgen beter ?
Dinsdag 21 april - En inderdaad, vandaag iets beter. Het waait nog, maar 't is redelijk. De zon is weer van de partij. We trekken onze wandelschoenen aan om Juno Beach te verkennen. Een wandeling door de duinen waar jaren terug een bloedig gevecht plaats vond. Een mens blijft er toch even bij stilstaan. Regelmatig word je geconfronteerd met een monument. Altijd om een compagnie of een divisie die er geland is te vereren. Centraal: het Centrum Juno beach. Een bezoek is voor morgen gepland. Daarna trekken we de stad in, waar de wekelijkse markt doorgaat. Een gezellige drukte. Ondertussen loopt het tegen één uur en op de kade stillen we onze honger en mijn vrouwtje trakteert met een smakelijke menu aan een democratisch prijsje. Rond 15 uur arriveren we terug op de camping waar we wat siesten in de zon, goed verscholen voor de weer stevige, koude wind.
Woensdag 22 april - Vandaag een bezoek aan het
Centre Juno Beach. In het centrum is de aandacht vooral gericht op de Canadezen die hier op 6 juni 1944 aan tijdens de invasie aan land kwamen. Na een introductiefilm wordt de hele geschiedenis in vijf expositieruimten uit de doeken gedaan aan de hand van teksten, foto's, getuigenissen in klank en beeld, multimediapresentaties, kaarten, voorwerpen en op het eind een aangrijpende twaalf minuten durende film. We volgen de Canadezen op de voet op D-Day en tijdens de slag om Normandië. Het zijn ten andere diezelfde Canadezen die naast Boulogne en Calais ook Oostende hebben bevrijd. Zoals steeds hebben we het bezoek grondig gedaan. Rond 10 uur binnen gekomen en om 13.30 uur terug buiten ... Bewijst dat het zeker de moeite waard was. Nadien terug door de, nu zo vredige, duinen naar onze camping. Na ons late middagmaal nog wat verder geprofiteerd van de zon. De wind was redelijk vandaag...
Donderdag 23 april - We tuffen langs de kust verder naar Port-en Dessin. Een rit van 25 km. We passeren Arromanches-les-Bains, gekend om zijn kunstmatige haven (Mulberry). Reeds eerder bezocht. We overnachten op
camping La Prairie, pal in het centrum. Makkelijker kan niet. Een eerste bezoek aan de stad valt best mee. Alles is geconcentreerd langs de haven, die nogal diep de stad inloopt. Hier vind je alles :boetiekjes, restaurants, winkeltjes allerhande. De vissers maken hun boten klaar om uit te varen voor hun coquilles St.Jacques. 't Schijnt hier de hoofdvangst te zijn. Van het oorlogsverleden is hier niet veel te merken. En toch is hier ook zwaar strijd geleverd (Omaha Beach).
Vrijdag 24 april - We zijn van plan om het de twee laatste dagen wat rustiger aan te doen en volop te profiteren van deze sympathieke vissersstad. 's Morgens gaan we onze koffie drinken in "Café du Port". Een bar, brasserie waar de lokale bewoners komen spelen op de vele gokspelen. Typisch Frans. Een zonovergoten terras met zicht op de activiteiten in de haven lokt altijd wat volk. Nadien trekken we naar de vishal voor een portie verse vis. Ik ben immers uitgenodigd in restaurant Annie voor een vis menu. Op de kaart staat "Julienne". Een vissoort bij ons niet gekend. Net als bij ons gaat het slecht met de visserij. Als gevolg van de torenhoge mazoutprijzen liggen alle vissersschepen werkloos langs de kade. Na het overheerlijke menu, wat uitrusten in de zon om rond 4 uur een stadswandeling te maken, via de achterliggende scheepswerf naar het gedenkteken van 1944 om zo via de kade terug naar de "Prairie" te wandelen.
Zaterdag 25 april - Tof weertje vandaag. Een koel briesje maar fijne temperaturen. 17° is niet mis! Zoals gisteren trekken we naar de haven voor onze morgenwandeling en een café creme. Het Paasverlof voor de Fransen zit er op. Velen trekken naar huis. Zoals wij morgen ! Veertien mooie dagen beleefd in ons favoriete Normandië. Opnieuw mooie dingen ontdekt en toch wat weer bijgeleerd over D-Day. En het weer viel best mee. De zon was altijd van de partij. De wind daarentegen was dikwijls een stoorzender.
Zondag 26 april - Naar onze traditionele tussenstop Neufchatel-en-Bray. We vertrekken omstreeks 10 uur. Rond 1 uur arriveren we op Sainte Claire. Stoelen uitgeladen en onmiddellijk van de zomerzon profiteren. 18°. Dat belooft voor de zomer.
Maandag 27 april - Naar huis.
