Normandië : een duik in de geschiedenis en natuur beleven

 

Als er een streek in Frankrijk is die de geschiedenis ademt, dan is het Normandië wel.  De streek wordt gekarakteriseerd door gedenkwaardige bezienswaardigheden, waarvan de invasiestranden waarschijnlijk wel de bekendste zijn.  Maar ook de schilderachtige dorpjes en de witte krijtrotsen langs de kustlijn zijn de moeite waard om te bezoeken. Altijd boeiend en nooit vervelend !

Zondag 12 april -  Eerste stop : Neufchatel-en-Bray.  Het bekende kaasstadje met zijn uitstekende camperparking.  Reeds meermaals, na een rit van 258 km,  als tussenstop gebruikt.  Uitmuntend gelegen aan de fietsroute Dieppe -  Forges-les-Eaux.  Rond halfeen arriveren we en na ons middagmaal de fiets op voor een tripje langs de oude treinroute richting  Forges.  Heerlijk vlak fietsen in een heuvelend Normandisch landschap.  De zon, de bloeiende appelbomen en de lentebloeiers in het grasveld maken er een aangenaam tochtje van.  In een gerestaureerd station houden we halt voor een koffie met appeltaart.  We houden het bij een 20 tal km.  't Is immers de eerste dag en d'r komen nog drukke actieve dagen. Tegen de avond begint het te regenen...  Geen probleem, we hebben een leuke namiddag gehad.

Maandag 13 april - Je kan niet naar Normandië reizen zonder een bezoek te brengen aan Etretat.  De befaamde krijtrotsen werden hier in de loop der eeuwen door de zee zeer mooi gebeeldhouwd.  Vandaar onze volgende stop voor enkele dagen.  We zijn hier reeds meermaals geweest, maar vinden het nog steeds de moeite om hier wat te vertoeven.   We nestelen ons op de vernieuwde gemeentelijke camping.  En hoewel de tocht naar hier nogal regenachtig was, breekt als bij wonder de zon door en kunnen we verder genieten van een zalige dag.  Eerst wat noen eten om daarna naar het centrum te stappen.  't Is weer relatief druk hier.  Het historische stadje met de oude houten overdekte markt is zeker de moeite voor een bezoek.  En natuurlijk : de promenade met een uitzonderlijk uitzicht op de krijtrotsen.  Na deze deugddoende wandeling terug naar de camping en tot de avond kunnen we nog heerlijk profiteren van de ondergaande zon.

Dinsdag 14 april - De zon is weer van de partij.  Rond half elf trekken we naar het centrum voor een wandeling naar de falaise d'Aval (zie foto hierboven).  Een fikse wandeling met een serieuze stijgingspercentage.  Een goeie test voor de nieuwe knie van Annie.  En het gaat wonderwel goed !  Boven op de top (65 meter boven de zee) heb je een majestueus uitzicht over Etretat en de omgeving.  Onze inspanning wordt zeker beloond.  En al is het niet de eerste keer, toch blijf je steeds onder de indruk van dit natuurfenomeen.  Na de afdaling nestelen we ons op een terras op de promenade voor een koffie en wat later proeven we van de plaatselijke cider. Het is hier weer aangenaam druk en de eerste baders wagen zich voor een partijtje zwemmen in zee.. Annie heeft geen zin om thuis te koken en trakteert op een typische Normandische galette.  't Is al een tijdje geleden en of het smaakt.  Daarna richting camping om nog wat na te genieten in de lekkere lentezon.   

Woensdag 15 april - Er valt motregen als we opstaan.  Wordt het een trieste dag vandaag ?  Nee, rond elf uur breekt de lucht open en worden we opnieuw getrakteerd op een mooie lentezon, al blijven de wolken nooit ver weg.  Opnieuw de wandelschoenen aangetrokken voor de beklimming van de falaise 'Amont.  Een 300-tal trappen om de top te bereiken met ook hier weer een supermooi panorama.   Het robuuste visserskerkje als een baken voor de bewoners en de toeristen beneden.  Even verder een monument voor de twee vliegeniers die in 1921 een poging waagden om naar New York te vliegen en die het spijtig genoeg niet haalden.  Tot op heden een mysterie wat hen is overkomen.  We nemen de gemakkelijke afdaling naar beneden om op de promenade nog een kopje koffie te slurpen.  Nog een kleine wandeling door het centrum en dan naar de camping om voor de rest van de dag lekker te niksen.

Donderdag 16 april - Vandaag bollen we richting de Calvados.  We steken de Seine over via de "Pont de Normandie" en belanden na 108 km,  rond 12 uur, in de ACSI camping Peuplier bij Merville-Franceville-Plage.  Eerst middagmalen en dan de fiets op richting Cabourg.  De fietsroute is perfect bewegwijzerd en leidt ons langs fietspaden en verkeersarme wegen naar het mondaine stadje.  Onderweg vergapen we ons aan de typische Normandische villa's.  Architecturale pareltjes.  Hier wordt het erfgoed perfect bewaard.  In het centrum aangekomen word je verwelkomd door het majestueuze Grand Hotel met aanpalend een bloeiende tuin.  Ook de zeedijk is een wandeling waard.  Naar 't schijnt de langste van Europa : 3,6 km. In een flits is de namiddag voorbij ...  Weer een mooie lentedag gehad.

Vrijdag 17 april - Lekker weertje weer vandaag.  De tocht gaat vandaag richting Merville en het estuarium van de Orne.  Merville-Franceville  is een charmante bebloemde badstad.  Gezellig vertoeven.  Een koffie en daarna terug de fiets op.  We rijden dwars door de duinen en langs het estuarium van de Orne.  Het landschap kan je een beetje vergelijken met het Zwin bij ons.  Veel slikken en schorren.  We rijden tot aan de Orne, waar we picknicken om dan de sturen  richting terugweg te draaien. Toch nog even halt houden  in Merveille voor een smakelijke "coupe Exotiek".  Lekker verfrissend bij deze 20°.   22 km gefietst vandaag.  

Zaterdag 18 april - Zwaar bewolkt, maar de vooruitzichten zijn goed. We vertrekken voor een tripje vanuit Merville.  Een rondje van 16 km.  Op onze route, juist buiten de stadskern van Merville, passeren we "La batterie de Merville".  Een bezoek dringt zich op.  Een gerestaureerde Douglas is de publiekslokker.  We hebben het ons heus niet beklaagd.  Een rondgang waar we ongeveer 3 uur hebben overgedaan.  Alles stond natuurlijk in het teken van de succesvolle aanval op deze batterij.  Moest op 5 juni uitgeschakeld worden om de landing op de stranden op 6 juni succesvol te maken.  Werkelijk de moeite.  De allernieuwste video- en audiotechnieken worden gebruikt om het zo realistisch te maken.  Na het bezoek, onder een heerlijke lentezon, nuttigen we onze koffiekoeken om vervolgens de fietstocht verder te zetten.  We trappen door een bloeiend Normandisch landschap en passeren enkele dorpen om uiteindelijk weer aan de oevers van de Orne te komen.  Met 25 km op de teller arriveren we rond 5 uur bij onze camper.  Het mooie weer verleidt ons voor de eerste BBQ van het seizoen.  De sfeer zit er in !  Alleszins een geslaagde dag.

Zondag 19 april - We fietsen via Cabourg naar Dives-sur-mer, stad van Willem de Veroveraar - vertrok hier in 1066 met zijn vloot naar Engeland.  Na een tiental km arriveren we aan de haven.  De vele jachten dobberen vrolijk in de lentezon.  Mooi weer vandaag, maar een koude noordoostenwind tempert toch wat de vreugde.  We moeten tevreden zijn met een 13°.  Na de koffie wandelen we naar het historisch centrum.  Wat een verrassing.  Een middeleeuwse markthal (15°eeuw) trekt de aandacht.  Maar een bezoek aan "le village d'Art Guillaume-le-Conquérant" is werkelijk een hoogtepunt.  Normandische, middeleeuwse architectuur op haar best.  't Loopt vlug tegen één uur en de maag begint te knorren.  Terug naar de haven waar we in brasserie "le Viking" ons te goed aan een smakelijke vismaaltijd.  Een pianist speelt deuntjes uit onze jeugdjaren, wat natuurlijk positief is voor een gezellige en aangename sfeer.  Daarna op een gezapige tempo naar Merville.  Nog wat uitblazen aan de camper.  Is wel zoeken naar een windvrije plaats...

Maandag 20 april - We vervolgen onze reis...  We passeren de Pegasus brug.  Ook fel bevochten in het vooruitzicht van de landing op 6 juni.  Na 33 km strijken we neer op de gemeentelijke camping "Scottisch-Canadian" in Graye-sur-mer.  De camping ligt vlak aan zee.  En we zullen het geweten hebben.  De zon schijnt volop, maar we worden vergast op een koude, stormachtige Noordooster, pal uit zee. Allerminst aangenaam.  Toch trotseren we de wind om met de fiets een bezoek te brengen aan Courseulles. Een vissershaven, in het centrum van Juno Beach.  't Is niet aangenaam met deze stevige, koude wind en we houden het vlug voor bekeken.  Morgen beter ?

Dinsdag 21 april - En inderdaad, vandaag iets beter.  Het waait nog, maar 't is redelijk.  De zon is weer van de partij.  We trekken onze wandelschoenen aan om Juno Beach te verkennen.  Een wandeling door de duinen waar jaren terug een bloedig gevecht plaats vond.  Een mens blijft er toch even bij stilstaan.  Regelmatig word je geconfronteerd met een monument.  Altijd om een compagnie of een divisie die er geland is te vereren.  Centraal: het Centrum Juno beach.  Een bezoek is voor morgen gepland.  Daarna trekken we de stad in, waar de wekelijkse markt doorgaat.  Een gezellige drukte.  Ondertussen loopt het tegen één uur en op de kade stillen we onze honger en mijn vrouwtje trakteert met een smakelijke menu aan een democratisch prijsje.  Rond 15 uur arriveren we terug op de camping waar we wat siesten in de zon, goed verscholen voor de weer stevige, koude wind.
Woensdag 22 april - Vandaag een bezoek aan het Centre Juno Beach.  In het centrum is de aandacht vooral gericht op de Canadezen die hier op 6 juni 1944 aan tijdens de invasie aan land kwamen.  Na een introductiefilm wordt de hele geschiedenis in vijf expositieruimten uit de doeken gedaan aan de hand van teksten, foto's, getuigenissen in klank en beeld, multimediapresentaties, kaarten, voorwerpen en op het eind een aangrijpende twaalf minuten durende film.    We volgen de Canadezen op de voet op D-Day en tijdens de slag om Normandië.  Het zijn ten andere diezelfde Canadezen die naast Boulogne en Calais ook Oostende hebben bevrijd.  Zoals steeds hebben we het bezoek grondig gedaan.  Rond 10 uur binnen gekomen en om 13.30 uur terug buiten ...  Bewijst dat het zeker de moeite waard was.  Nadien terug door de, nu zo vredige, duinen naar onze camping.   Na ons late middagmaal nog wat verder geprofiteerd van de zon.  De wind was redelijk vandaag...  

Donderdag 23 april - We tuffen langs de kust verder naar Port-en Dessin.  Een rit van 25 km.  We passeren Arromanches-les-Bains, gekend om zijn kunstmatige haven (Mulberry).  Reeds eerder bezocht.  We overnachten op camping La Prairie, pal in het centrum.  Makkelijker kan niet.  Een eerste bezoek aan de stad valt best mee.  Alles is geconcentreerd langs de haven, die nogal diep de stad inloopt.  Hier vind je alles :boetiekjes, restaurants, winkeltjes allerhande.  De vissers maken hun boten klaar om uit te varen voor hun coquilles St.Jacques.  't Schijnt hier de hoofdvangst te zijn.  Van het oorlogsverleden is hier niet veel te merken.  En toch is hier ook zwaar strijd geleverd (Omaha Beach).  

Vrijdag 24 april - We zijn van plan om het de twee laatste dagen wat rustiger aan te doen en volop te profiteren van deze sympathieke vissersstad.  's Morgens gaan we onze koffie drinken in "Café du Port".  Een bar, brasserie waar de lokale bewoners komen spelen op de vele gokspelen.  Typisch Frans.  Een zonovergoten terras met zicht op de activiteiten in de haven lokt altijd wat volk. Nadien trekken we naar de vishal voor een portie verse vis.  Ik ben immers uitgenodigd in restaurant Annie voor een vis menu.  Op de kaart staat "Julienne".  Een vissoort bij ons niet gekend.  Net als bij ons gaat het slecht met de visserij.  Als gevolg van de torenhoge mazoutprijzen liggen alle vissersschepen werkloos langs de kade. Na het overheerlijke menu, wat uitrusten in de zon om rond 4 uur een stadswandeling te maken, via de achterliggende scheepswerf naar het gedenkteken van 1944 om zo via de kade terug naar de "Prairie" te wandelen.  

Zaterdag 25 april - Tof weertje vandaag.  Een koel briesje maar fijne temperaturen.  17° is niet mis!  Zoals gisteren trekken we naar de haven voor onze morgenwandeling en een café creme.    Het Paasverlof voor de Fransen zit er op.  Velen trekken naar huis.  Zoals wij morgen !  Veertien mooie dagen beleefd in ons favoriete Normandië. Opnieuw mooie dingen ontdekt en toch wat weer bijgeleerd over D-Day. En het weer viel best mee.  De zon was altijd van de partij.  De wind daarentegen was dikwijls een stoorzender. 

Zondag 26 april - Naar onze traditionele tussenstop Neufchatel-en-Bray.  We vertrekken omstreeks 10 uur.  Rond 1 uur arriveren we op Sainte Claire.  Stoelen uitgeladen en onmiddellijk van de zomerzon profiteren.  18°.  Dat belooft voor de zomer.

Maandag 27 april - Naar huis.

Foto's

Regio "Hauts de France" : Côte d'Opale en Frans Vlaanderen

Calais, Wimereux, Nausica in Boulogne,  Blockhaus van Eperlecques, Saint Omer zijn het doel van ons zesdaags tripje.  

Dinsdag 17 maart - Eerste halte is Calais, met het beroemde kunstwerk van Rodin.  't Is al een tijdje geleden dat we Calais bezochten.  Maar de laatste berichten zijn hoopvol.  De toevloed en de overlast van de transmigranten is gestopt en de havenstad is aan een heropleving bezig.  En het is duidelijk merkbaar.  We worden verwelkomd met een supergrote camperparking (106 plaatsen) met ruime plaatsen op een boogscheut van de zeedijk en het strand.  De zeedijk is heraangelegd en valt architecturaal best mee.  Iedereen vindt er zijn gading... zowel de jeugd als de gezapige wandelaar.  Heerlijk flaneren.  Ook het centrum flakkert opnieuw op.  Veel politietoezicht om alles onder controle te houden.  Het stadhuis met het iconische belfort is natuurlijk de blikvanger met in de aanpalende bebloemde tuin het bekendste werk van Rodin : les Citoyens de Calais.
Woensdag 18 - Zaterdag 21 maart - Op woensdag rijden we via de toeristische kustroute naar Wimereux, een pareltje aan de Opaalkust.  De stadscamping is onze overnachtingsplaats.  Ideaal gelegen op een paar stappen van het centrum.  De lieflijke bel-epoque villa's spreken tot de verbeelding.  Ze zijn nog altijd een bewijs van de opkomst van de luxueuze badcultuur tijdens de beginjaren 1900.  De chique burgerij genoot er van de gezonde zeelucht.  Het heerlijke lenteweertje lokt vele bezoekers naar de promenade, waar een zacht briesje toch voor wat spektakel zorgt.  Bij hoogtij klotst het water over de zeewering.  Sommige wandelaars laten zich verrassen.  Wat moet het hier heftig zijn als de wind uit het zeegat komt!  Op donderdag nemen we de fiets en trappen richting Boulogne (4km) waar we het prestigieuze Nausicaa zullen bezoeken.  Rond 10 uur checken we in.   Het  wordt een onvergetelijke ervaring in het grootste aquarium van Europa.  Je neemt er best je tijd voor, we hebben liefst vijf uur nodig gehad om alles te bezoeken.  't Is de moeite !  En honger en dorst kan voor een zacht prijsje gestild worden in de cafetaria.  Ben je in de regio?  Niet twijfelen : zeker een bezoek brengen !  Op vrijdag houden we het wat rustiger want het slenteren in Nausicaa was wel vermoeiend.  We houden het bij een bezoek aan de wekelijkse markt en een wandeling op de promenade met een  daarbij horend terrasje.  't Is wel zoeken voor een plaatsje want de zon is volop van de partij.  Als bij toeval lopen we onze overbuur Luc met zijn vrouwtje tegen het lijf die met hun camper in Boulogne verblijven.  Zo zie je maar, de wereld is klein...
Zaterdag 21 maart -  zondag 22 maart.    We verlaten Wimereux en trekken het binnenland in.  Eerst houden we halt in Eperlecques waar we een bezoek brengen aan de monster bunker van Eperlecques "Le Blockhaus".  Een immense bunker uit de 2° WO.  Werd midden in de bossen van Eperlecques door de Duitsers gebouwd.  De bedoeling was om van daar de beruchte V1- en V2 raketten naar Londen af te vuren.  Doch de geallieerden hadden het  eigenaardige bouwwerk opgemerkt en nog voor de ingebruikstelling werd de bunker met de zwaarste bommen gebombardeerd.  Het werd later nog gebruikt voor de productie van raketbrandstof.  Een interessant bezoek, mede door de talrijke infoborden.  De wandeling door het domein en binnen in de bunker, waar het onaangenaam koud was, neemt al vlug een tweetal uur in beslag.  Daarna rijden we door naar de camperplaats van St.Omer (Sint Omaars) waar we een tweetal nachten zullen verblijven. Niet te missen is de gotische kathedraal met zijn kenmerkende toren, het marktplein waar het theater domineert en het zeer mooie stadspark.  Enkele historische gebouwen zijn getuigen van een rijk verleden.  Wel spijtig dat vele gebouwen een nogal "versleten" uitzicht hebben.  
Maandag 23 maart - Terug naar huis.  

Enkele sfeerbeelden 

Vierdaagse van de Westhoek

Zondag 1 februari tot donderdag 5 februari 
De grijze dagen werken op het gemoed.  De nood aan "even d'er uit" is groot.  Liefst niet te ver weg...  Dan maar naar onze geliefde westhoek.  De eerste  2 nachten verblijven we op camperpark Sixtusbos... Ver van het gewoel en zeer rustig.  Een wandeling naar de Sixtusabdij hoort erbij. 't Is er weer gezellig druk.  Voor een hapje en een drankje best wel aan te raden.  We kennen de wandelingen hier op ons duimpje en al is het mistig en kil, toch genieten we volop van het zo specifieke hoppe landschap.  Op maandag te voet naar Poperinge. Door velden en landerijen een afstand van 5,5 km.   Toch al een flinke afstand, heen en terug.

Poperinge

Op dinsdag verkassen we naar het provinciestadje Veurne.  Regenachtig en triest.  Slechts 2 dapperen op de camperplaats van het Will Tura sportpark.  En zeggen dat het hier 's zomers tjokvol staat.  In de winkelstraat is de kerstversiering vervangen door Valentijn...  Een wandeling door het historische stadsgedeelte is aan te raden.  De volgende dag schijnt de zon volop.  En het is marktdag.  Wat een tegenstelling bij gisteren.  De terrasjes zitten overvol, iedereen volop genietend van het deugddoend zonnetje.  Een wandeling door het Vaubanpark, langs de Calonnegracht (met een paar rustieke woonboten) via de nieuwe wandelbrug naar het suikerpark (de terreinen van de vroegere suikerfabriek).  Natuurlijk onderbroken voor een natje en een droogje.  Wat wil je nog meer ? Al bij al een leuke vierdaagse.

Veurne

Onze jaarlijks winterse afspraak : La Roche-en-Ardenne

Dinsdag 23/12 tot en met 1/1/26 - Na Annie's geslaagde knieoperatie van 3 oktober pikken we opnieuw de draad op en laten we de Laika rustig snorren naar de Floreal in La Roche, onze jaarlijkse stek tijdens de jaarwisseling.  Al van de eerste dag ondergedompeld in de eindejaarssfeer : om 19 uur vuurwerk vanop het icoon van La Roche, de kasteelruïne van "Berthe". Maar eerst zelf wat voor sfeer zorgen en de nodige versiering aanbrengen.   De camper wordt feestelijk aangekleed en verlicht. Altijd leuk in deze donkere dagen...  Rond zes uur met de fiets langs de Ourthe naar het centrum om de kerstsfeer op te snuiven.  Een aangename kerstmarkt, dit jaar in een nieuwe editie.  Gezellig met een veertigtal stalletjes.  Artisanale producten met  natuurlijk de drank- en eettenten.  De overdekte schaatsbaan mag er ook zijn.  Daarna om zeven naar de brug over de Ourthe om het vuurwerk te bewonderen.  Ook dit jaar zeer mooi.  Wordt door de honderden toeristen geapprecieerd.   Afsluiten doen we met een chouffe koffie.  Uitstekend om wat op te warmen.  Op de vooravond van Kerst nog vlug wat speciale inkopen te doen voor ons kerstdiner 's avonds.  Op het menu : kwartels met veenbessen.  Met kerst de fiets op naar het centrum. Maar eerst afstappen aan de speeltuin van de camping waar Annie aan het turnrek haar dagelijkse knieoefeningen oefent.   Daarna wat flaneren in het stadje dat er rustig bij ligt.  Vele zaken zijn gesloten op een paar horecazaken na.  We doen onze traditionele wandeling langs de Ourthe om rond halfeen een pizza te smullen.  Daarna nog effe langs de kerstmarkt en daarna terug de fiets op naar de Floreal.  't Was koud vandaag, vooral de wind doet de gevoelstemperatuur dalen. 

Tweede Kerst : een staalblauwe hemel, een zon op z'n best en een lichte vriestemperatuur.  Ingrediënten voor een deugddoende wandeling langs de oever van de Ourthe.  Het valt op dat de rivier extreem laag staat.  Zeker ver van normaal tijdens de winter.  Tegen één uur naar brasserie "Le Bronze" in La Roche.  Annie trakteert met een "truite aux amandes".   Een aanrader voor de liefhebbers.  Daarna de beentjes nog even strekken met een fikse wandeling richting Cielles (de klim naar het dorp wel niet gedaan). Rond vijf uur arriveren we weer op de camping.  't Was weer een goed gevulde dag.

Vrijdag op zaterdag : -5°.  Een wolkeloze hemel en de vallei doen er natuurlijk veel aan.  Gelukkig werkt onze verwarming optimaal.  We profiteren van het ideale wandelweer om ons aan de wandeling naar het centrum te wagen (2,6 km + terug).  Gelukkig werkt de knie van Annie goed mee... 't is immers nog geen drie maanden na de operatie.  En toch lukt het prima!  Even door het centrum struinen om rond één uur een spaghetti bolognaise te verorberen.  En daarna met de zon in ons smoeltje terug richting Floreal, waar de camperplaatsen aardig vol zijn gelopen.  Vlug de stoeltjes uitgeladen om nog wat van de zon te genieten die een half uurtje later plagend achter de heuvel verdwijnt..

Zondag.  Wat lang geslapen.  We houden het kalm vandaag.  's Morgens even binnenwippen in de Spar voor wat boodschappen.  De vrieskou houdt aan.  De zon doet haar best om de vallei op te warmen.  Het lukt maar ten dele.  En toch voelt het lekker aan...  's Namiddags onze traditionele wandeling in de omgeving van het centrum.  Het is er aangenaam druk.  Op het marktplein zorgt een duo voor wat muzikale ambiance. Succes gegarandeerd.  Verschillende koppels wagen zich aan een slow.  Ook Annie troont me mee voor een dansje...Na een warm drankje en bij het vallen van de avondschemering terug naar ons lekker verwarmd huisje.

                                  
De nacht van zondag op maandag was wel de koudste.  Bij het opstaan geeft de thermometer -6° aan.  Op de Ourthe drijvende ijsschotsen, die als diamanten glinsteren in de zon.  Mooi om te zien.  Lekker weertje om ingeduffeld de wandeling van de "crête" te doen. Wat klimmen en dalen.  Maar de moeite om La Roche vanuit de hoogte te zien.  De kerstmarkt is opgedoekt.  Alle aandacht verplaatst zich nu naar de schaatspiste met aanpalende cafetaria.  't Is er aangenaam druk. Je kan je er verwennen met een drankje en een heerlijk gesuikerde wafel.

Op dinsdag worden we vergast op aanvankelijk mistig weer.  De wegen liggen er spekglad bij.  Rond elf uur breekt de zon door.  Toch blijft het opletten geblazen want op de plekken in de schaduw blijft het gevaarlijk glad.  Voorzichtig wandelen is de vereiste.  Gans Vlaanderen is weer afgezakt naar het sympathieke stadje. 't Is dan ook geen wonder dat rond het middaguur het een probleem wordt om nog een plaats te bemachtigen om iets te drinken of te eten.   De horeca mag hier absoluut niet klagen. 

Woensdag 31 december - Onze laatste dag ... En net zoals vorig jaar worden we getrakteerd op dwarrelende sneeuwvlokken. De bittere vrieskou houdt het voor bekeken. Een wandeling in de sneeuw. 't Is weer iets anders. Onze gebruikelijke wandeling langs de Ourthe naar het centrum. Opnieuw een drukke bedoening hier. We zoeken de ambiance op in de chalet van de schaatspiste en drinken de plaatselijke Chouffe als afsluiter van weeral een heerlijk verblijf hier in La Roche. 't Wordt ons tweede thuis. Vanavond vieren we oudejaarsavond knusjes in onze Laika. De nodige ingrediënten hebben we in de plaatselijke Spar gekocht. Hopelijk is er een beetje sfeer op tv.

Vanwege Annie en Freddy

Er op uit voor een paar korte tripjes ...

Dentergem : De Meikensbossen bij de Poelaertsberg. 
Dinsdag 26 - vrijdag 29 augustus
Heerlijk fietsen en wandelen.  Wandelen in de Meikensbossen.  Fietsen naar het provinciestadje Tielt, de Leie via de knooppuntjes.  Vanop de Poelaertsberg een uniek uitzicht.  Een heerlijk weertje.  En verblijf op de uiterst gezellige camperplaats "de Meikensbossen", tussen een weelde aan veldbloemen.
Sfeerbeelden.

St.Annakapel (uitzichtpunt) aan de overzijde van de camperplaats

St Valéry sur Somme 
Vrijdag 5 - dinsdag 9 september
De laatste zomerdagen.  Vele campers "en route".  Gelukkig kan ik nog een plaats met elektra bemachtigen.  Een bezoekje aan het sympathieke stadje aan de monding van de Somme.  Steeds gezellig en nooit vervelend.  Ook een tripje met de legendarische stoomtrein naar Le Crotoy.  Een nostalgisch ritje van een uur.  De antieke wagons brengen je in de sfeer van toen.  Leuk ! 't Is een keer iets anders...  Een wandeling in Le Crotoy is altijd even bekoorlijk.  Op zondag is een bezoekje aan de laatste zomermarkt van St Val nog steeds de moeite.  Je vindt er altijd wel iets authentieks.  Fietsen naar Le Hourdel en dan door de duinen naar Cayeux sur mer.  Echter, geen zeehonden gespot.
Sfeerbeelden 

De promenade langs de Somme

Een weekend Sas van Gent

 

Van vrijdag 8 augustus tot maandag 11 augustus

De weersvoorspellingen zijn gunstig.  De fietsen opgeladen en richting camperpark 't Eilandje in Sas Van Gent.  Een uitstekende camperplaats tussen de bootjes.  Aan de rand van het drukke kanaal Gent - Terneuzen.  Een mooi uitzicht wanneer die mastodonten geassisteerd door sleepboten richting Gent worden geleid.   Het centrum van het dorpje zelf ziet er nogal desolaat en verloederd uit.  Vele winkels hebben er de brui aan gegeven of zijn verhuisd naar Markt 4, een gerestaureerde kerk die nu onderdak biedt aan enkele trendy winkels en restaurantjes.  Dit natuurlijk ten koste van de sfeer in het dorp.  Maar zoals eerder gezegd : de uitstekende camperplaats (druk bezet en tegen de avond volzet) maakt je verblijf hier goed.
Het zijn drie leuke fietsdagen.  Mooi uitgestippeld met een gemiddelde van 35 km.   Een ritje in de omgeving van Philippine (het mosseldorp bij uitstek), met haar vele gezellige mosselrestaurants, wat grenshoppen met het krekengebied van het Meetjesland (regio rond Assenede) en het ontdekken van leuke plekjes zoals het café 't spoor in Boekhoute, het hoeveterras Vliethoeve op het grondgebied van Assenede.  En dan weer volop fietsen in Zeeuws-Vlaanderen.  Altijd verrassend met stille dorpjes als Westdorpe, Axel, Zuiddorpe.  Tussen de vele landerijen waar de peren plukrijp zijn, netjes verscholen achter de hoge polderdijken. 

Dank zij het lekker weertje en de mooie omgeving maakten we opnieuw een aangenaam weekendje door.

Enkele sfeerbeelden 

Van de zilte moerassen en zoutpannen in Noirmoutier naar de magische binnenzee van Morbihan

 

Het eiland Noirmoutier, een paradijs aan zee aan de Franse Westkust

Het eiland Noirmoutier in Frankrijk is een waar paradijs voor liefhebbers van zee en natuur dankzij het uitzonderlijke microklimaat. Dit prachtige Franse eiland is bereikbaar vanuit het vasteland via de Passage du Gois, een weg die bij vloed onder water staat, maar bij eb toegankelijk is. Bijna een derde van dit Franse eiland wordt bedekt door zilte moerassen en zoutpannen, terwijl de kust omringd wordt door prachtige duinen waar men de heerlijk frisse geur opsnuift van groene eiken en dennen.

(overgenomen van in-de-vendee.com)

We hadden het hier vorig jaar zo naar onze zin, dat we hebben besloten het nog eens over te doen... Eerst veertien dagen Noirmoutier om daarna nog 2 weken door te brengen in Larmor-Baden in de Golf van Morbihan .

Woensdag 28 mei - We maken er tegenwoordig een gewoonte van om het rustig aan te doen. Geen al te veel kilometers slurpen om zo vlug mogelijk ter bestemming te komen. 300 km per dag is meer dan genoeg. Vandaar dat onze eerste stop opnieuw Neufchatel-en-Bray is (262 km). Altijd aangenaam verblijven hier en ideaal om een fietstochtje te doen langs de oude spoorlijn.  Wegens een te harde wind houden we het vandaag voor een stadsbezoekje.  Een levendig Normandisch kaasstadje.  Geen regen gehad ... af en toe breekt de zon door, maar zoals eerder gemeld een stevige wind.

Donderdag 29 mei - Volgende etappe is Saint-Saturnin, op een boogscheut van Le Mans. Een afstand van 258 km. Zijn hier ook vorig jaar geweest.  Een uitstekende camperparking naast diverse sportvelden en een mooi wandelpark.  Echt zomer vandaag.  Aanvankelijk zwaar bewolkt maar met een doorbrekende zon stijgt de temperatuur zienderogen. In de namiddag even de beentjes strekken in het park om nadien volop van de zon te genieten.  Lekker buiten tot half tien.  De eerste keer dit jaar.

Vrijdag 30 mei - Laatste etappe richting île de Noirmoutier.  Een rit van 277 km.  Een rustige rit (airco aan want het is snikheet) tot aan Nantes en dan van de ene file naar de andere. Net als bij ons trekt iedereen bij goed weer naar de kust... Na een oponthoud bij de supermarkt voor enkele aankopen terug op weg  naar de "Pointe".  We komen rond drie uur aan.  Het bordje meldt "complet".  Gelukkig hadden we gereserveerd en bij toeval staan we terug op dezelfde plaats als vorig jaar.  Van geluk gesproken : één van de beste plaatsen met uitzicht op de glinsterende zee.

De thermometer geeft 29° gaan.  Gelukkig is er een zalig briesje. Zwetend installeren we ons en zullen het verder van de namiddag wat rustig houden.  Rond 19 uur ziet mijn vrouwtje het niet meer zitten om te koken en trakteert op een etentje aan de kade van l'Herbaudière.  Nadien nog genieten van een mooie zonsondergang.  Een geslaagd dagje.  

l'Herbaudière

Camping municipal "La Pointe"

Zaterdag 31 mei - Weer een zomerse dag vandaag.  Niet zo heet als gisteren, maar toch een heerlijke temperatuur.  Na de middag de fietsen op naar het centrum van Noirmoutier.  Langs een verkeersvrij  fietspad, tussen Zuiderse witgekalkte huisjes, via de zoutpannen en de vele "Marais" bereiken we na 6 km het drukke centrum.  Een aangename zomerse sfeer...  Files aan de ijskraampjes, terrassen druk bezet, slenterende toeristen (met als wij) in het winkelstraatje.  Je waant je in de Midi.  Even binnenwippen op het kasteelplein waar er volop restauratiewerk wordt gedaan.  Daarna terug de fiets op.  't Is inmiddels 5 uur geworden.  Op de camping verplaatsen we onze camper met de deur uit de koele zeewind.  Zo kunnen we volop van de zon profiteren.  De dag zit erop.   

Noirmoutier en ile

Zondag 1 juni - Het lange weekend zit er op.  Vele Fransozen trekken naar huis.  Plots ruimte zat hier op de camping... Ook de zomerse temperatuur heeft haar valies gepakt.  Nog mooi weer maar een achttal graden minder.  We stranden op 21°.  Ook niet mis.  Rond half tien de fiets op naar Noirmoutier voor een bezoek aan de zondagsmarkt.  Zeker de moeite met steeds weer diverse kramen die soms wat exceptioneel aanbieden.  Natuurlijk in de optiek van de vele toeristen die hier rondslenteren.  Ook de viswinkels in de overdekte hal zijn een publiekstrekker. We weerstaan aan de verleiding en kopen ... niets.  Nog een terrasje en dan de fiets op richting l'Herbaudière.  't Is half twee en moeten nog middagmalen.   Nadien siesten in het zonnetje om rond vijf uur nog een stevige wandeling te doen langs het duinenpad.  't  Is genoeg voor vandaag.
Maandag 2 juni - Opnieuw mooi weer verwacht voor vandaag. Hopelijk blijft het duren...  Om 10 uur naar de markt van l'Herbaudière.  We hoeven niet ver te lopen.  De camping uit en we zijn aan de leuke haven.  We schaffen ons een gebraden kippetje met gebakken patatjes aan voor het noenmaal ... de kokkin heeft vrijaf vandaag.  Op een terras aan de haven, lekker in de zon, een glas Chardonnay.  En of het smaakt.  Na het middagmaal direct de fiets op voor de rit "Entre plages et ports".  Een tocht van 25 km.  We volgen hoofdzakelijk de kustlijn en ontmoeten diverse charmante strandjes veilig beschut voor de Westenwinden om zo maximaal  van het microklimaat te profiteren.

Het "Plage des Dames" is het meest toeristische en neigt meer naar het mondaine...  Piepklein, maar o zo knus.  Hier startte begin jaren 1900 het toerisme voor de rijke bourgeoisie. Getuigen zijn de vele chique belle-epoque villa's, verscholen in de dennenbossen rondom het strand.  In Noirmoutier  drinken we nog een verfrissing.  't Is wel wat zoeken naar iets dat open is.  't Is maandag en praktisch alle winkels en horeca nemen hun rustdag.  't is er doods en niet zo gezellig.  Wat een verschil bij gisteren.

Plage des dames

Dinsdag 3 juni -  Vandaag maken we er een rustige dag van.  Een wasje en een plasje en daarna een kustwandeling eindigend in de vissershaven waar je op een verhoogd podium het lossen van de vis kan meemaken.  Daarna een terrasje, want het weertje zit weer snor.  Enige negatieve is de frisse bries, recht uit het zeegat.  Om die reden verplaatsen we onze camper om windvrij van de zon te kunnen genieten.  Daarna  lekker uitblazen van het vele werk (?).

Woensdag 4 juni - Vannacht heeft het een "vlaagje" gedaan.  Vandaag moeten we tevreden zijn met af en toe de zon, afgewisseld met zware regenwolken.  Toch houden we het de ganse dag droog.  Met een boodschappenlijstje trekken we er op uit naar de super U juist buiten Noirmoutier gelegen.  Een ritje van 7 km.  Het nuttige aan het aangename paren heet dat.  Eerst een bezoekje aan het gezellige stadje met in ons stamcafeetje een koffie en later op de morgen een aperitiefje.  Dan ons boodschappenlijstje afwerken om vervolgens via het landelijke fietspad terug naar ons huisje te trappen.  De uren vliegen ... 't Is ver over half drie als we middagmalen!  Verder wat rusten in de zon die toch weer doorbreekt.  't Is laag water en ik zak af naar het strand om wat kreukels te oogsten.  Aan de kook gebracht met veel peper : een lekkernij.  Verser kan niet ! Morgen wordt veel regen voorspeld.  We zien wel.

Donderdag 5 juni - Alle ingrediënten voor een trieste herfstdag zijn aanwezig.  Een kille forse zeewind vergezeld van een striemende miezer regen.  We maken van de gelegenheid gebruik om ons campertje wat op te frissen.  We zijn immers al een weekje weg en een poetsbeurt is wel nodig.  Eens dat geklaard, trekken we onze wandelschoenen aan en goed ingeduffeld maken we een wandeling langs het mooie kustpad.  Lekker uitwaaien...  Nadien middagmalen. Om de dag wat op te fleuren maakt Annie lekkere pannenkoeken.  Smaakt altijd!   In de late namiddag houdt het wat op met regenen en we profiteren ervan om nog even de beentjes te strekken.   We sluiten de dag af met een wijntje in de "Comptoir" aan de kade. 

Vrijdag 6 juni - De depressie is richting België vertrokken.  Bij ons is de zon opnieuw van de partij.  Wat een verschil bij gisteren.  We nemen de fiets en zetten opnieuw koers richting Noirmoutier.  Wegens marktdag, altijd een aangename drukte. Het wordt een dagelijks ritueel.  Losjes genieten van het microklimaat hier, wat flaneren, af en toe een terrasje voor een koffie of een glas wijn... Carpe Diem zegt men.  In de namiddag nog een kleine wandeling langs de jacht-en vissershaven.  De bootjes hebben hier geen last van eb en kunnen steeds uitvaren.  Vandaar de florerende vissershaven en het af en aan varen van amateurvissers.  

Haven van l'Herbaudière

Zaterdag 7 juni - De dag begint goed.  Stevig bewolkt, maar af en toe piept de zon er door.  Wel een stevige wind vanuit het zeegat.  Geeft de golven vrij spel op de rotsen.  Rond half tien springen we de fietsen op voor een fietstochtje van om en rond de 20 km.  De aardappelvelden worden druk beregend.  Het eiland is gekend voor zijn lekkere duinenpatatjes (kenden we vroeger ook, maar helaas totaal verdwenen).  Worden verpakt in doosjes van 5 kg en dragen de AOP stempel.  We houden halt op het marktpleintje van Le Vieil voor een koffie.  Later door het beschermde "Bois de la Chaise".  Beetje te vergelijken met de dennenbossen rond De Haan.  Plage des Dames is eveneens niet over te slaan voor een stop.  Een wandeling tot op het einde van de pier.  Amateur vissers doen hier flink hun best.  Of ze veel vangen is een andere zaak...  Tot nu valt het weer en de temperatuur best mee.  Uiteindelijk eindigen we weer in het centrum van Noirmoutier waar de weekend drukte stilaan op gang komt.  Het moment is aangebroken voor een aperitief.  't Is half twee als we thuis arriveren.  Juist op tijd, want het weer slaat volledig om.  De ene vlaag na de andere vergezeld van stevige windstoten.  De herfst is terug...  We houden het voor de rest van de dag voor bekeken.

Zondag 8 juni - Het weer maakt grillige bokkensprongen.  Gisteren kil en nat.  Vandaag opnieuw een lekker weertje en geen wolkje aan de lucht.  Liever zo natuurlijk.  Deze middag willen we een lekker stukje verse vis eten.  De fiets op richting de markthallen van NO.  Een drukte van jewelste.  't Is op de koppen lopen.  Het wordt vast een topweekend voor het eiland.  Daar aangekomen veranderen we onze planning.  Het is immers zo'n mooi weer dat we beslissen om een fietstocht te maken.  De verse vis zal voor morgen zijn.  Tegen de middag zoeken we een plekje om te eten, maar 't is bijna hopeloos.   Complet meldt het bordje.  Uiteindelijk vinden we toch een tafeltje voor twee.  Een malse steak met frietjes en we kunnen verder.  Terug op pad.  We zijn niet alleen.  Soms is het file rijden...  De vele verscholen strandjes zijn goed bevolkt.  De eerste zwemmers nemen een duik.  Precies midzomer.  We doen een wandeling in de "Bois de la Chaise".  Een pittoresk bos met rotspartijen en diepe kloven.  Precies Luxemburg.  Mooie uitzichten ook.  Nadien even uitblazen bij een coupe Creole.  We rijden rustig verder om rond half vijf terug aan ons campertje te komen.  Nu nog wat profiteren van het mooie uitzicht hier om een geslaagde dag af te sluiten.

Maandag 9 juni - Het zomert vandaag.  26° graden met een licht briesje.  Deze morgen naar de markt, direct naar het viskraam voor een stuk espadon (zwaardvis).  Een smakelijke vis die bij ons zelden of niet te krijgen is.  Daarna een glas Muscadet op het terrasje van  "Au bon coin".  Pinkstermaandag zorgt ook vandaag voor de nodige drukte.  Rond de middag naar huis voor het middagmaal en daarna de fiets op voor een rit van 29 km.  Langs de "Marais" en de vele zoutpannen, waar de producenten in gammele kraampjes hun zout aanbieden, bereiken we "Port de Morin".  Een middelgrote jachthaven waar de bootjes van de amateurvissers veilig beschermd zijn tegen de woeste zee, al is die vandaag spiegelglad.  Een wandeling op de pier besluit ons bezoekje hier.  We rijden verder naar L'Epine.  Een vakantiedorp, vooral gekend voor zijn 3 km lange zandstrand.  De charmante witte vissershuisjes met blauwe luikjes schitteren in de zon.  Even verder bereiken we La Guérinière.  Dit dorp is gelegen op het smalste deel van het eiland.  Is vooral gekend voor zijn oesterkweek.  Vandaar richting NO waar we in het centrum op zoek gaan naar een warme wafel.  Het lange weekend loopt op zijn einde en vele handelszaken profiteren van een korte sluiting gezien de meeste dagjestoeristen naar huis zijn vertrokken.  Toch vinden we onze gading en smullen van een smakelijke bubbel wafel.  Vandaar richting la Pointe ...

Dinsdag 10 juni - Zoals voorspeld, wordt het een zomerse dag.  We zullen het rustig aan doen vandaag, alhoewel.  Al vlug zijn de wandelschoenen aangetrokken voor een wandeling langs de kustlijn.  Annie heeft opnieuw haar camera paraat om kiekjes te nemen van de bloeiende duinenflora.  We keren terug via de smalle paadjes tussen de witte vissershuisjes.  t' Is vlug noen en na onze koude schotel wat genieten van de zon, die flink haar best doet.  Het licht briesje maakt het perfect.  Rond vier uur met onze boodschappenlijst naar de Super U.  Niet bij de deur maar 7 km verderop.  Maar de leuke fietsroute maakt het aangenaam.  Zo hebben we het nuttige aan het aangename gepaard.

Woensdag 11 juni - Snikheet vandaag.  31°... in de schaduw wel te verstaan.  Langzamerhand komt er einde aan ons aangenaam verblijf hier op dit schitterende en sympathieke eiland.  Licht gekleed de fiets op voor een mooie tocht van een 25 tal km.  Het spreekt vanzelf dat we dikwijls een terrasje opzoeken voor de broodnodige afkoeling.  Rond 15 uur arriveren we terug op de camping waar we onder bescherming van de luifel wat uitblazen.  's Avonds komen dreigende wolken opzetten, de voorbode van een naderend onweer met hevige windstoten en felle regen.  

Donderdag 12 juni - Het onweer is overgewaaid en vandaag opnieuw een stralende zon.  De Westenwind heeft nu vrij spel.  Temperatuur rond de 25°. Prima zo!  Vandaag onze laatste dag.  Laten we ons verblijf afsluiten(hoe anders) dan met een fietstocht.  We trappen naar L'Epine, aan de zuidkant van het eiland en in de Cabanon proeven we van de gegrilde sardientjes.  Overheerlijk. Rond 15 uur arriveren we aan onze laika met een dertigtal km in de kuiten.  't Was ideaal fietsweer vandaag.  Stilletjes aan beginnen we in te pakken voor onze volgende halte.  Vannes aan de Golf van Morbihan.

Waar de oceaan zich zo ver landinwaarts waagt, blijft het Regionaal Natuurpark van de Golf van Morbihan een open ruimte met vele invloeden die trots zijn wortels en cultuur opeist.

De Golf van Morbihan, opgenomen in de lijst van mooiste baaien ter wereld, herbergt een veertigtal eilanden, genesteld in een kleine binnenzee van 5 km breed en 21 km lang. Het opent naar de Atlantische Oceaan door middel van een een kilometer brede geul gelegen tussen Port-Navalo en Locmariaquer. De stad Vannes, genesteld op de bodem van de baai, ligt op 25 kilometer van de oceaan. Het hele jaar door kunt u aan boord gaan van een cruiseboot om de Golf van Morbihan op zee te ontdekken. Vaar mee op een zeilboot met erfgoed om het rollen en stampen van Mor Braz, deze uitgestrekte baai die de zuidelijke flanken van Morbihan omarmt, beter te voelen (bron)

Vrijdag 13 juni - Rond half tien verlaten we met enige weemoed het eiland en zetten koers naar Vannes aan de Golf van Morbihan.  Een rit van 180 km. In St.Nazaire nemen we de imposante brug om de Loire over te steken.  Een prachtig zicht, zowel van de brug als van de omgeving.  Onderweg nog even halt houden in een Routier restaurant om de knorrende maag te sussen.  Een verrukkelijke maaltijd voor weinig geld.  Rond 14 bereiken we de camperparking aan de rand van de Golf, op 4 km van Vannes.  Het is zwoel en we worden onmiddellijk getrakteerd op een serieuze plensbui.  Rond 4 uur houdt het wat op en besluiten om de omgeving te verkennen.  Supermooi. Hier is het weer : het schilderachtige Bretagne.  We wandelen naar de haven waar enkele bistro's je tot een drankje uitnodigen.  Gezien het zwoele weer is een ijsje meer dan welkom.  Plots breekt een onweer in alle hevigheid los.  Donder en bliksem, vergezeld van een wolkbreuk.  Het zeildoek van het terras kon geen weerstand bieden aan het vele water en we waren noodgedwongen verplicht naar binnen te vluchten.  Toen het wat milderde terug naar de camper. Rond 7 uur een blauwe lucht ...  We kunnen het niet laten en doen opnieuw een stappertje.  De Baai begint stilletjes aan vol te lopen.  Hoog tij nadert.  Nu houden we het droog.  

St. Nazaire brug.

Zaterdag 14 juni - Een bezoek aan Vannes is de planning voor vandaag.  Net buiten de camperparking nemen we de bus 3 naar het centrum van de oude stad.  Gemakkelijk en praktisch.  Na een tiental minuten zijn we reeds ter plaatse.  De zon schijnt, 't is veel koeler dan gisteren, maar prima voor een stadsbezoek.  De wekelijkse markt is aan de gang met de traditionele drukte die er bij hoort.  Een middeleeuws centrum met een rijk verleden.  Getuigen zijn de vele vakwerkhuizen in traditionele Bretoense stijl.  Blikvanger is de vestingwal met de bijhorende schitterende tuinen.   We volgen het stadsplan en combineren aldus een tweetal wandelingen die ons langs de mooiste bezienswaardigheden brengt.  Echt de moeite.  Rond de middag doen we ons te goed aan een salade.  Een rustpause is welkom want dat geslenter kruipt in de kleren.  Nadien vervolgen we onze tocht om niets te missen van het prachtig verleden van Vannes.  Rond 16 uur en na een terrasje houden we het voor bekeken en nemen de bus terug naar Le Conleau.  

Vannes

Zondag 15 juni - Alvorens vanuit Le Conleau te vertrekken naar onze volgende bestemming Ker Eden in Larmor-Baden doen we nog een leuke wandeling langs het oeverpad van de Golf.  Een lekker zonnig weertje lokt alle sportievelingen buiten want het pad is druk bezocht door fervente joggers. We besluiten onze wandeling met een koffie op het sympathieke terras van Le Corlazo op het schiereiland Le Conleau.

Schiereiland Le Conleau

Rond 13 uur rijden we de camperparking uit voor een vermoeiende (!) rit van 16 km.  Een half uurtje later kunnen we ons al installeren op de vooraf gereserveerde plaats.  Nadien tijd om wat uit te rusten.  Liefst in de schaduw want het is opnieuw zomers warm, te meer daar we hier tussen de bomen excellent beschut zijn tegen de wind.  Rond 17 uur een eerste verkenning van de omgeving.  Naar de haven van Larmor- Baden, op een kleine km van de camping.  Een mooi uitzicht over de Golf met haar talrijke eilandjes die soms te voet (bij eb) of met een bootje te bereiken zijn.  Even wat info meepikken in het kantoortje en daarna een kleine wandeling met als eindpunt een origineel terras waar we een plaatselijk biertje proeven.  Onze eerste indruk is positief. Het zal hier een aangenaam verblijf zijn.

Maandag 16 juni - Opnieuw een zomerse dag.  Aan de hand van een fietskaart rijden we naar Baden.  Meestal rijd je op een afzonderlijk fietspad en langs verkeersarme wegen, goed aangeduid.  Nog niet zoals bij ons, maar ze doen hun best.  't Is er niet vlak, af en toe flink heuvelachtig, en af en toe een prachtig uitzicht over de baai.  De e-bikes komen goed van pas.  In Baden, op een zonnig terras : onze morgenkoffie.  Daarna afzakken naar de enige supermarkt van de regio voor wat mondvoorraad.  't Is reeds 13 uur als we de BBQ ontsteken om te smullen van onze vis-brochetten.  Daarna zoeken we de schaduw van de luifel op, vanwege snikheet,  voor een rustpauze.  Rond half vijf terug de baan op voor een rit naar Port Blanc.  Goed voor zo'n kleine 20 km.  Pal tegenover de haven ligt Ile des Moines, het grootste eiland van de baai.  Daartussen kun je de enorme stroming bewonderen van het opkomend tij. Het is serieus zwoegen voor bootjes die willen uitvaren.  Van op een terras even genieten van het mooie uitzicht. Daarna terug naar de camper.  Een leuke tocht.

Dinsdag 17 juni - Een snikhete dag vandaag: 28° in de schaduw.  We profiteren van de morgen koelte en een licht zeebriesje om een stuk het wandelpad van de GR34 (het zogenaamde "sentiers des douaniers") te volgen.  Steeds een leuk wandelpad pal naast de zee met verbluffende uitzichten.  Af en toe duik je een verweerd dennenbos in, maar steeds is de zee nabij.  We stappen het pad een tweetal uurtjes af, het wordt middag en de zon begint door te wegen.  We zakken af naar het centrum van Larmor-Baden voor een koelere rustperiode op een terras.  Vandaar naar de camping.  't Is 13 uur als de gemarineerde cote de porc op de BBQ wordt gegooid.  Lekker smullen en daarna in de schaduw siesten.  We houden het verder rustig.  't Kan te warm zijn om wandelen en te fietsen...  Zalig nietsdoen is ook eens leuk. En toch, na de grote warmte, om 20 uur doen we nog een avondwandeling langs het water en doen zo nog een ontdekking.  In Locmiguel botsen we op een wondermooie kapel.  Zeker een kort bezoekje waard. 

Woensdag 18 juni - De hete dagen volgen elkaar op.  Vandaag weer boven de 30°.  Toch springen we de fiets op richting Auray.  We volgen de groene fietsbordjes van de route 45.  Steeds zoveel mogelijk het gemotoriseerd verkeer vermijdend.  Licht glooiend en gemakkelijk te doen. Eerst passeren we Le Bono met zijn oude hangbrug over de rivier.  Van hieruit een prachtig uitzicht over het stadje.  Na een klein uurtje bereiken we het pittoreske haventje van Auray.  Schattig en het ademt de Bretoense sfeer uit.  Vele vakwerkhuizen in smal stijgende straatjes.  Op de kade zelf de traditionele restaurants en bistros. De terrassen zijn overvol en het is zoeken naar een plaats uit de zon.  Uiteindelijk zijn we tevreden met een plaats binnen.  Lekker koel hier.  En het visje/mosselen smaken uitstekend.  Het centrum van Auray ligt veel hoger dan de haven.  Klimmen geblazen.  Ook de oude stad is een bezoek waard.  Rond 5 uur besluiten we de terugweg aan te vatten.  't Was goed.  Toch weer een mooie stad gezien.   

Donderdag 19 juni - Heet, heter, heetst...  Vandaag 33° in de schaduw.  's Morgens rond half elf de fiets op richting Port Blanc.  We parkeren onze fietsen aan de haven en besluiten de overzet te nemen naar "Île aux Moines" , gelegen een honderdtal meter voor de haven.  In een flits ben je er.  Eerst sterken we onze maag met een galette complète, de Bretoense specialiteit bij uitstek.  En daarna kiezen we een wandeling uit een  vijftal cirquits.  Gezien de hitte zullen we het rustig aan doen en we kiezen voor een viertal km richting Pointe du Trec'h.    Een mooie wandeling langs smalle straatjes met bebloemde villa's.  Vooral de hortensia's staan nu op hun mooist.  Op de Pointe aangekomen, hoe kan het anders, een uitzonderlijk mooi uitzicht.  We houden even halt op een geïmproviseerd terras van een oesterkweker voor kopje koffie.  De oesters zijn verleidelijk, maar we zitten nog steeds met een volle maag van onze galette.  Vandaar langs het schilderachtige kustpad terug naar de haven.  Maar eerst op het marktpleintje een verfrissend ijsje.  In de haven ligt de boot klaar voor ons.  Een zeetrip van 5 minuten en we zijn terug bij onze fietsen, die ongeduldig op onze komst wachten.  Toch eerst een koel drankje...  Terug bij de camper vooral de koelte opzoeken.

Vrijdag 20 juni - De hete dagen volgen elkaar op.  Weer ruim boven de 30° vandaag.  Maar meer wolken die af en toe de zon afschermen.  Het wordt een luie dag vandaag.  's Morgens profiteren we van de vloed om even pootje te baden.  Krabben vluchten ijlings voor onze dreigende stappen in het water.  En ze zijn heus niet zeldzaam... Tevens genieten van de mooie omgeving...  's Namiddags dommelen in de lommerte en dan een frisse duik in het zwembad.  Doet deugd.  Verder zalig nietsdoen : een beetje puzzelen, een beetje lezen en de uurtjes passeren. 

Zaterdag 21 juni - Midzomer vandaag.  De ochtend begint grauw en grijs en af en toe wat gedruppel.  En toch, tegen tienen breekt de zon door de wolken en is het weer snikheet.  Met de fiets naar de supermarkt.  't Is ruimschoots middag als we met volle fietstassen thuiskomen.  Rond vier uur terug de fiets op voor een tocht naar Arradon, eveneens een stad aan de Golf.  De tocht gaat langs een hobbelig pad via de moerassen van Pen En Toul, een natuurreservaat.  Vandaar door het glooiende Bretoense landschap.  Uitzicht op de Golf is nooit ver weg.  Toch rijden we vaak door een bosrijk gebied.  In Arradon aangekomen, eerst een verfrissing en daarna het dorp verkennen.  De mooi gerestaureerde kapel is nu een expositieruimte waar twee vrouwelijke kunstenaars hun werk tentoonstellen.  Mooie werkjes.  Daarna de weg terug...  We houden halt bij een authentiek café aan de oever van de Golf.  Daar wordt alles in gereedheid gebracht voor een muzikale avond.  Aanvang om 19.30 uur.  We kunnen nog genieten van de try-out maar kunnen spijtig genoeg niet blijven.  We moeten nog wat kilometers bollen.  Een leuke rit !    

Zondag 22 juni - Vannacht een hitte-onweer gehad. Ferme plensbuien met een donderslag in de verte.  Vandaag normale temperaturen.  Zonnig en 24°.  Beter zo !  Rond 10 uur trekken we naar de plaatselijke markt.  Niet zeer groot maar wel een aangename bedoening.  Nadien zakken we af naar de haven waar we  voor dinsdag een ticket boeken voor een bezoek aan de "Cairn van Gravinis".  's Namiddags de fiets op richting Le Bono voor een bezoek aan het pittoreske haventje.  Een tocht van 18 km op en af.  Blikvanger is de hangbrug over de Bono, 150 jaar oud.  Vroeger bloeide het stadje vooral door oesterkweek die nu volledig is verdwenen.  Het haventje is piepklein en van een ongekende schoonheid.  Zeker de moeite van een fietstocht waard.

Maandag 23 juni - De dag begint druilerig, maar rond 10 breekt de zon er door.  We beslissen om nog eens naar Vannes te trekken, gebruikmakend van het openbaar vervoer.  Bus 23 vertrekt om 11u27 aan de kerk van Larmor-Baden.  De rit kost anderhalve euro en duurt een 35 tal minuten.  De luxe-bus zet je af pal in het centrum van Vannes.  Gemakkelijker kan niet.  We starten onze verkenning aan de haven.  Vorige keer niet gedaan.   Honderden jachten liggen er aangemeerd.  Een wandeling langs de kade en dan een bezoekje aan de oude haven met haar authentieke vakwerkhuizen.  Na ons middagmaal nogmaals naar de oude stad met vooral onze aandacht voor de bebloemde tuinen aan de vestingen.  Om 17.32 u hebben we opnieuw een afspraak met onze luxe-bus om ons terug naar Larmor-Baden te brengen. Een leuke dag en 't was zeker de moeite om Vannes nog eens te bezoeken.

Dinsdag 24 juni - Het mooie weer houdt aan.  's Morgens doen we een kustwandeling.  Altijd leuk met steeds mooie uitzichten.  Bij laag water komen de oesterbanken boven te liggen wat een totaal ander uitzicht over de baai geeft.  Tegen 14.30 uur moeten we aan de kade zijn voor een geleid bezoek aan de "Cairn van Gravinis".  Een bootje brengt ons tegen de hevige stroming in naar het eiland Gravinis.  Op het eiland zelf geeft een gids deskundige uitleg over dit historisch monument.  Een cairn is een begraafplaats uit de préhistorie (ongeveer 6000 jaar oud). Een beetje te vergelijken met een tumulus.  Deze is echter uit steen opgebouwd, 6 meter hoog en 50 m breed.   Je kan de graftombe betreden via een dolmen.  Binnenin zijn de stenen opmerkelijk gegraveerd.  Volgens de wetenschappers geven ze de stromingen van het water weer.  Toch eigenaardig hoe die wanden zijn bewerkt.  Het bezoek duurt exact 2 uur.  Van op het eiland zelf een totaal uitzicht over de baai met 900 verder de monding naar de Oceaan.  Het bootje brengt ons weer naar de haven van Larmor. We zijn weer wat wijzer geworden vandaag.

Cairn de Gravinis

Woensdag 25 juni - Een wisselvallige dag vandaag.  Onweerswolken komen dreigend vanuit zee aandrijven.  De meeste waaien over.  Maar 's Namiddags is het prijs.  Donder en een flinke bui.  Het koelt zienderogen af.  We hebben er een kalme dag van gemaakt.  's Morgens naar het viskraam aan de kerk.  We gaan deze middag "blauwe leng" uitproberen. Op het terras van het lokaal druk bezochte café drinken we een geurende koffie.  In een mum is de morgen gepasseerd.  En of het visje lekker heeft gesmaakt.  De smaak van staartvis.  Wordt hier in de Oceaan gevangen.  's Namiddags willen we de fiets nemen om in de haven een ijscoupe te degusteren.  Pech ! Annie staat met een lekke band.  Gedaan met de fietstochten, tenzij een goed ziel ons helpt...  Dan maar te voet naar de glacier in de haven.  En dan kwamen we in de onweersbui terecht...  Beetje schuilen en tussen twee buien vlug naar de camper.

Donderdag 26 juni - Zwaar bewolkt, af en toe miezer.  Wisselvallig ! Een Bretoen uit Rennes, hier op de camping, is zo vriendelijk om Annie's lekke band te herstellen.  We zijn dus gered voor de resterende dagen.  Rond 12 uur trekken we naar " Le Plein Sud" aan het kerkplein voor een dagschotel.  Voor een zacht prijsje van 15,90 Euro een volledige menu met 1/2 liter wijn.  Wie bij ons doet beter ?  En of het smaakt.  Daarna, om het eten wat te laten zakken, onze traditionele wandeling langs het "Sentier de l'Ocean".  Daarna houden we het wat rustig.  De zon breekt af en toe door, wat het opnieuw wat aangenamer maakt.

Vrijdag 27 juni - Opnieuw een wisselvallig weertje.  Af en toe wat gemiezer, maar de temperatuur is redelijk.  En de fiets ?  Die staat opnieuw plat ! We moeten noodgedwongen ons programma wijzigen.  Vandaar dat we opnieuw de bus zijn opgestapt naar Vannes.  Een aangename stad die steeds wat te bieden heeft.  Dit weekend gaat een sportief evenement door.  Een duurloop van 180 km rond de Golf en diverse wandeltochten voor geoefende stappers.  Een drukke bedoening daar op het plein aan de haven.  Toch weer een leuke dag gehad.  Vannes verveelt nooit.

Zaterdag 28 juni - Onze laatste dag aan de Golf.  Een schitterende dag : na de wisselvallige dagen is het weer volop zomer.  We wandelen naar de plaatselijke superette voor wat mondvoorraad voor de terugreis. 

Ook vandaag gaat het evenement Ultra Marin door.  De ganse dag passeren hier honderden lopers en wandelaars.  De ene al frisser dan de andere.  Allen doen zoveel mogelijk kilometers rond de Golf.  's Namiddags onze laatste wandeling naar de haven.   Afscheid nemen van de mooie uitzichten.  Een laatste terras en vervolgens ons vertrek voorbereiden... 

Zondag 29 juni - We verlaten Bretagne en rijden richting Normandië.  Villedieu-les-Poêles, de stad van de koperwerkers. is ons doel (235km).  Geen onbekende voor ons. Hier zijn we al een paar keer geweest.  We vinden het een aangename tussenstop.  Mooie camperplaats en vooral dicht bij het stadscentrum met toch enkele bezienswaardigheden.  De stad ligt aan het riviertje de Sienne.  We hadden geluk.  In de stadsfeestzaal gaat een leuke tentoonstelling van schilder- en beeldende kunst door.  Een kolfje naar de hand van Annie.  Prachtige artistieke werkjes.  En het zorgt voor wat afkoeling want buiten is het snikheet. Daarna nog een kleine stadswandeling.

Maandag 30 juni - Snikheet en 32° in de schaduw.  We rijden naar Neufchatêl-en-Bray (265km).  Hier hebben we bij wijze van spreken een abonnement op de camperplaats.  Geen activiteit vandaag.  Te heet.  Schaduw opzoeken ! Van de nood een deugd : we laten de plaatselijke wasmachine de was doen.  Werk gespaard voor thuis.  's Avonds nog een etentje in de brasserie van de camping.  Voilà, die vakantie zit er weeral op.  Wat ons betreft : zeer geslaagd.  

Dinsdag 1 juli - Naar huis, circa 260 km bollen.

 

sfeerbeelden