Van de zilte moerassen en zoutpannen in Noirmoutier naar de magische binnenzee van Morbihan

 

Het eiland Noirmoutier, een paradijs aan zee aan de Franse Westkust

Het eiland Noirmoutier in Frankrijk is een waar paradijs voor liefhebbers van zee en natuur dankzij het uitzonderlijke microklimaat. Dit prachtige Franse eiland is bereikbaar vanuit het vasteland via de Passage du Gois, een weg die bij vloed onder water staat, maar bij eb toegankelijk is. Bijna een derde van dit Franse eiland wordt bedekt door zilte moerassen en zoutpannen, terwijl de kust omringd wordt door prachtige duinen waar men de heerlijk frisse geur opsnuift van groene eiken en dennen.

(overgenomen van in-de-vendee.com)

We hadden het hier vorig jaar zo naar onze zin, dat we hebben besloten het nog eens over te doen... Eerst veertien dagen Noirmoutier om daarna nog 2 weken door te brengen in Larmor-Baden in de Golf van Morbihan .

Woensdag 28 mei - We maken er tegenwoordig een gewoonte van om het rustig aan te doen. Geen al te veel kilometers slurpen om zo vlug mogelijk ter bestemming te komen. 300 km per dag is meer dan genoeg. Vandaar dat onze eerste stop opnieuw Neufchatel-en-Bray is (262 km). Altijd aangenaam verblijven hier en ideaal om een fietstochtje te doen langs de oude spoorlijn.  Wegens een te harde wind houden we het vandaag voor een stadsbezoekje.  Een levendig Normandisch kaasstadje.  Geen regen gehad ... af en toe breekt de zon door, maar zoals eerder gemeld een stevige wind.

Donderdag 29 mei - Volgende etappe is Saint-Saturnin, op een boogscheut van Le Mans. Een afstand van 258 km. Zijn hier ook vorig jaar geweest.  Een uitstekende camperparking naast diverse sportvelden en een mooi wandelpark.  Echt zomer vandaag.  Aanvankelijk zwaar bewolkt maar met een doorbrekende zon stijgt de temperatuur zienderogen. In de namiddag even de beentjes strekken in het park om nadien volop van de zon te genieten.  Lekker buiten tot half tien.  De eerste keer dit jaar.

Vrijdag 30 mei - Laatste etappe richting île de Noirmoutier.  Een rit van 277 km.  Een rustige rit (airco aan want het is snikheet) tot aan Nantes en dan van de ene file naar de andere. Net als bij ons trekt iedereen bij goed weer naar de kust... Na een oponthoud bij de supermarkt voor enkele aankopen terug op weg  naar de "Pointe".  We komen rond drie uur aan.  Het bordje meldt "complet".  Gelukkig hadden we gereserveerd en bij toeval staan we terug op dezelfde plaats als vorig jaar.  Van geluk gesproken : één van de beste plaatsen met uitzicht op de glinsterende zee.

De thermometer geeft 29° gaan.  Gelukkig is er een zalig briesje. Zwetend installeren we ons en zullen het verder van de namiddag wat rustig houden.  Rond 19 uur ziet mijn vrouwtje het niet meer zitten om te koken en trakteert op een etentje aan de kade van l'Herbaudière.  Nadien nog genieten van een mooie zonsondergang.  Een geslaagd dagje.  

l'Herbaudière

Camping municipal "La Pointe"

Zaterdag 31 mei - Weer een zomerse dag vandaag.  Niet zo heet als gisteren, maar toch een heerlijke temperatuur.  Na de middag de fietsen op naar het centrum van Noirmoutier.  Langs een verkeersvrij  fietspad, tussen Zuiderse witgekalkte huisjes, via de zoutpannen en de vele "Marais" bereiken we na 6 km het drukke centrum.  Een aangename zomerse sfeer...  Files aan de ijskraampjes, terrassen druk bezet, slenterende toeristen (met als wij) in het winkelstraatje.  Je waant je in de Midi.  Even binnenwippen op het kasteelplein waar er volop restauratiewerk wordt gedaan.  Daarna terug de fiets op.  't Is inmiddels 5 uur geworden.  Op de camping verplaatsen we onze camper met de deur uit de koele zeewind.  Zo kunnen we volop van de zon profiteren.  De dag zit erop.   

Noirmoutier en ile

Zondag 1 juni - Het lange weekend zit er op.  Vele Fransozen trekken naar huis.  Plots ruimte zat hier op de camping... Ook de zomerse temperatuur heeft haar valies gepakt.  Nog mooi weer maar een achttal graden minder.  We stranden op 21°.  Ook niet mis.  Rond half tien de fiets op naar Noirmoutier voor een bezoek aan de zondagsmarkt.  Zeker de moeite met steeds weer diverse kramen die soms wat exceptioneel aanbieden.  Natuurlijk in de optiek van de vele toeristen die hier rondslenteren.  Ook de viswinkels in de overdekte hal zijn een publiekstrekker. We weerstaan aan de verleiding en kopen ... niets.  Nog een terrasje en dan de fiets op richting l'Herbaudière.  't Is half twee en moeten nog middagmalen.   Nadien siesten in het zonnetje om rond vijf uur nog een stevige wandeling te doen langs het duinenpad.  't  Is genoeg voor vandaag.
Maandag 2 juni - Opnieuw mooi weer verwacht voor vandaag. Hopelijk blijft het duren...  Om 10 uur naar de markt van l'Herbaudière.  We hoeven niet ver te lopen.  De camping uit en we zijn aan de leuke haven.  We schaffen ons een gebraden kippetje met gebakken patatjes aan voor het noenmaal ... de kokkin heeft vrijaf vandaag.  Op een terras aan de haven, lekker in de zon, een glas Chardonnay.  En of het smaakt.  Na het middagmaal direct de fiets op voor de rit "Entre plages et ports".  Een tocht van 25 km.  We volgen hoofdzakelijk de kustlijn en ontmoeten diverse charmante strandjes veilig beschut voor de Westenwinden om zo maximaal  van het microklimaat te profiteren.

Het "Plage des Dames" is het meest toeristische en neigt meer naar het mondaine...  Piepklein, maar o zo knus.  Hier startte begin jaren 1900 het toerisme voor de rijke bourgeoisie. Getuigen zijn de vele chique belle-epoque villa's, verscholen in de dennenbossen rondom het strand.  In Noirmoutier  drinken we nog een verfrissing.  't Is wel wat zoeken naar iets dat open is.  't Is maandag en praktisch alle winkels en horeca nemen hun rustdag.  't is er doods en niet zo gezellig.  Wat een verschil bij gisteren.

Plage des dames

Dinsdag 3 juni -  Vandaag maken we er een rustige dag van.  Een wasje en een plasje en daarna een kustwandeling eindigend in de vissershaven waar je op een verhoogd podium het lossen van de vis kan meemaken.  Daarna een terrasje, want het weertje zit weer snor.  Enige negatieve is de frisse bries, recht uit het zeegat.  Om die reden verplaatsen we onze camper om windvrij van de zon te kunnen genieten.  Daarna  lekker uitblazen van het vele werk (?).

Woensdag 4 juni - Vannacht heeft het een "vlaagje" gedaan.  Vandaag moeten we tevreden zijn met af en toe de zon, afgewisseld met zware regenwolken.  Toch houden we het de ganse dag droog.  Met een boodschappenlijstje trekken we er op uit naar de super U juist buiten Noirmoutier gelegen.  Een ritje van 7 km.  Het nuttige aan het aangename paren heet dat.  Eerst een bezoekje aan het gezellige stadje met in ons stamcafeetje een koffie en later op de morgen een aperitiefje.  Dan ons boodschappenlijstje afwerken om vervolgens via het landelijke fietspad terug naar ons huisje te trappen.  De uren vliegen ... 't Is ver over half drie als we middagmalen!  Verder wat rusten in de zon die toch weer doorbreekt.  't Is laag water en ik zak af naar het strand om wat kreukels te oogsten.  Aan de kook gebracht met veel peper : een lekkernij.  Verser kan niet ! Morgen wordt veel regen voorspeld.  We zien wel.

Donderdag 5 juni - Alle ingrediënten voor een trieste herfstdag zijn aanwezig.  Een kille forse zeewind vergezeld van een striemende miezer regen.  We maken van de gelegenheid gebruik om ons campertje wat op te frissen.  We zijn immers al een weekje weg en een poetsbeurt is wel nodig.  Eens dat geklaard, trekken we onze wandelschoenen aan en goed ingeduffeld maken we een wandeling langs het mooie kustpad.  Lekker uitwaaien...  Nadien middagmalen. Om de dag wat op te fleuren maakt Annie lekkere pannenkoeken.  Smaakt altijd!   In de late namiddag houdt het wat op met regenen en we profiteren ervan om nog even de beentjes te strekken.   We sluiten de dag af met een wijntje in de "Comptoir" aan de kade. 

Vrijdag 6 juni - De depressie is richting België vertrokken.  Bij ons is de zon opnieuw van de partij.  Wat een verschil bij gisteren.  We nemen de fiets en zetten opnieuw koers richting Noirmoutier.  Wegens marktdag, altijd een aangename drukte. Het wordt een dagelijks ritueel.  Losjes genieten van het microklimaat hier, wat flaneren, af en toe een terrasje voor een koffie of een glas wijn... Carpe Diem zegt men.  In de namiddag nog een kleine wandeling langs de jacht-en vissershaven.  De bootjes hebben hier geen last van eb en kunnen steeds uitvaren.  Vandaar de florerende vissershaven en het af en aan varen van amateurvissers.  

Haven van l'Herbaudière

Zaterdag 7 juni - De dag begint goed.  Stevig bewolkt, maar af en toe piept de zon er door.  Wel een stevige wind vanuit het zeegat.  Geeft de golven vrij spel op de rotsen.  Rond half tien springen we de fietsen op voor een fietstochtje van om en rond de 20 km.  De aardappelvelden worden druk beregend.  Het eiland is gekend voor zijn lekkere duinenpatatjes (kenden we vroeger ook, maar helaas totaal verdwenen).  Worden verpakt in doosjes van 5 kg en dragen de AOP stempel.  We houden halt op het marktpleintje van Le Vieil voor een koffie.  Later door het beschermde "Bois de la Chaise".  Beetje te vergelijken met de dennenbossen rond De Haan.  Plage des Dames is eveneens niet over te slaan voor een stop.  Een wandeling tot op het einde van de pier.  Amateur vissers doen hier flink hun best.  Of ze veel vangen is een andere zaak...  Tot nu valt het weer en de temperatuur best mee.  Uiteindelijk eindigen we weer in het centrum van Noirmoutier waar de weekend drukte stilaan op gang komt.  Het moment is aangebroken voor een aperitief.  't Is half twee als we thuis arriveren.  Juist op tijd, want het weer slaat volledig om.  De ene vlaag na de andere vergezeld van stevige windstoten.  De herfst is terug...  We houden het voor de rest van de dag voor bekeken.

Zondag 8 juni - Het weer maakt grillige bokkensprongen.  Gisteren kil en nat.  Vandaag opnieuw een lekker weertje en geen wolkje aan de lucht.  Liever zo natuurlijk.  Deze middag willen we een lekker stukje verse vis eten.  De fiets op richting de markthallen van NO.  Een drukte van jewelste.  't Is op de koppen lopen.  Het wordt vast een topweekend voor het eiland.  Daar aangekomen veranderen we onze planning.  Het is immers zo'n mooi weer dat we beslissen om een fietstocht te maken.  De verse vis zal voor morgen zijn.  Tegen de middag zoeken we een plekje om te eten, maar 't is bijna hopeloos.   Complet meldt het bordje.  Uiteindelijk vinden we toch een tafeltje voor twee.  Een malse steak met frietjes en we kunnen verder.  Terug op pad.  We zijn niet alleen.  Soms is het file rijden...  De vele verscholen strandjes zijn goed bevolkt.  De eerste zwemmers nemen een duik.  Precies midzomer.  We doen een wandeling in de "Bois de la Chaise".  Een pittoresk bos met rotspartijen en diepe kloven.  Precies Luxemburg.  Mooie uitzichten ook.  Nadien even uitblazen bij een coupe Creole.  We rijden rustig verder om rond half vijf terug aan ons campertje te komen.  Nu nog wat profiteren van het mooie uitzicht hier om een geslaagde dag af te sluiten.

Maandag 9 juni - Het zomert vandaag.  26° graden met een licht briesje.  Deze morgen naar de markt, direct naar het viskraam voor een stuk espadon (zwaardvis).  Een smakelijke vis die bij ons zelden of niet te krijgen is.  Daarna een glas Muscadet op het terrasje van  "Au bon coin".  Pinkstermaandag zorgt ook vandaag voor de nodige drukte.  Rond de middag naar huis voor het middagmaal en daarna de fiets op voor een rit van 29 km.  Langs de "Marais" en de vele zoutpannen, waar de producenten in gammele kraampjes hun zout aanbieden, bereiken we "Port de Morin".  Een middelgrote jachthaven waar de bootjes van de amateurvissers veilig beschermd zijn tegen de woeste zee, al is die vandaag spiegelglad.  Een wandeling op de pier besluit ons bezoekje hier.  We rijden verder naar L'Epine.  Een vakantiedorp, vooral gekend voor zijn 3 km lange zandstrand.  De charmante witte vissershuisjes met blauwe luikjes schitteren in de zon.  Even verder bereiken we La Guérinière.  Dit dorp is gelegen op het smalste deel van het eiland.  Is vooral gekend voor zijn oesterkweek.  Vandaar richting NO waar we in het centrum op zoek gaan naar een warme wafel.  Het lange weekend loopt op zijn einde en vele handelszaken profiteren van een korte sluiting gezien de meeste dagjestoeristen naar huis zijn vertrokken.  Toch vinden we onze gading en smullen van een smakelijke bubbel wafel.  Vandaar richting la Pointe ...

Dinsdag 10 juni - Zoals voorspeld, wordt het een zomerse dag.  We zullen het rustig aan doen vandaag, alhoewel.  Al vlug zijn de wandelschoenen aangetrokken voor een wandeling langs de kustlijn.  Annie heeft opnieuw haar camera paraat om kiekjes te nemen van de bloeiende duinenflora.  We keren terug via de smalle paadjes tussen de witte vissershuisjes.  t' Is vlug noen en na onze koude schotel wat genieten van de zon, die flink haar best doet.  Het licht briesje maakt het perfect.  Rond vier uur met onze boodschappenlijst naar de Super U.  Niet bij de deur maar 7 km verderop.  Maar de leuke fietsroute maakt het aangenaam.  Zo hebben we het nuttige aan het aangename gepaard.

Woensdag 11 juni - Snikheet vandaag.  31°... in de schaduw wel te verstaan.  Langzamerhand komt er einde aan ons aangenaam verblijf hier op dit schitterende en sympathieke eiland.  Licht gekleed de fiets op voor een mooie tocht van een 25 tal km.  Het spreekt vanzelf dat we dikwijls een terrasje opzoeken voor de broodnodige afkoeling.  Rond 15 uur arriveren we terug op de camping waar we onder bescherming van de luifel wat uitblazen.  's Avonds komen dreigende wolken opzetten, de voorbode van een naderend onweer met hevige windstoten en felle regen.  

Donderdag 12 juni - Het onweer is overgewaaid en vandaag opnieuw een stralende zon.  De Westenwind heeft nu vrij spel.  Temperatuur rond de 25°. Prima zo!  Vandaag onze laatste dag.  Laten we ons verblijf afsluiten(hoe anders) dan met een fietstocht.  We trappen naar L'Epine, aan de zuidkant van het eiland en in de Cabanon proeven we van de gegrilde sardientjes.  Overheerlijk. Rond 15 uur arriveren we aan onze laika met een dertigtal km in de kuiten.  't Was ideaal fietsweer vandaag.  Stilletjes aan beginnen we in te pakken voor onze volgende halte.  Vannes aan de Golf van Morbihan.

Waar de oceaan zich zo ver landinwaarts waagt, blijft het Regionaal Natuurpark van de Golf van Morbihan een open ruimte met vele invloeden die trots zijn wortels en cultuur opeist.

De Golf van Morbihan, opgenomen in de lijst van mooiste baaien ter wereld, herbergt een veertigtal eilanden, genesteld in een kleine binnenzee van 5 km breed en 21 km lang. Het opent naar de Atlantische Oceaan door middel van een een kilometer brede geul gelegen tussen Port-Navalo en Locmariaquer. De stad Vannes, genesteld op de bodem van de baai, ligt op 25 kilometer van de oceaan. Het hele jaar door kunt u aan boord gaan van een cruiseboot om de Golf van Morbihan op zee te ontdekken. Vaar mee op een zeilboot met erfgoed om het rollen en stampen van Mor Braz, deze uitgestrekte baai die de zuidelijke flanken van Morbihan omarmt, beter te voelen (bron)

Vrijdag 13 juni - Rond half tien verlaten we met enige weemoed het eiland en zetten koers naar Vannes aan de Golf van Morbihan.  Een rit van 180 km. In St.Nazaire nemen we de imposante brug om de Loire over te steken.  Een prachtig zicht, zowel van de brug als van de omgeving.  Onderweg nog even halt houden in een Routier restaurant om de knorrende maag te sussen.  Een verrukkelijke maaltijd voor weinig geld.  Rond 14 bereiken we de camperparking aan de rand van de Golf, op 4 km van Vannes.  Het is zwoel en we worden onmiddellijk getrakteerd op een serieuze plensbui.  Rond 4 uur houdt het wat op en besluiten om de omgeving te verkennen.  Supermooi. Hier is het weer : het schilderachtige Bretagne.  We wandelen naar de haven waar enkele bistro's je tot een drankje uitnodigen.  Gezien het zwoele weer is een ijsje meer dan welkom.  Plots breekt een onweer in alle hevigheid los.  Donder en bliksem, vergezeld van een wolkbreuk.  Het zeildoek van het terras kon geen weerstand bieden aan het vele water en we waren noodgedwongen verplicht naar binnen te vluchten.  Toen het wat milderde terug naar de camper. Rond 7 uur een blauwe lucht ...  We kunnen het niet laten en doen opnieuw een stappertje.  De Baai begint stilletjes aan vol te lopen.  Hoog tij nadert.  Nu houden we het droog.  

St. Nazaire brug.

Zaterdag 14 juni - Een bezoek aan Vannes is de planning voor vandaag.  Net buiten de camperparking nemen we de bus 3 naar het centrum van de oude stad.  Gemakkelijk en praktisch.  Na een tiental minuten zijn we reeds ter plaatse.  De zon schijnt, 't is veel koeler dan gisteren, maar prima voor een stadsbezoek.  De wekelijkse markt is aan de gang met de traditionele drukte die er bij hoort.  Een middeleeuws centrum met een rijk verleden.  Getuigen zijn de vele vakwerkhuizen in traditionele Bretoense stijl.  Blikvanger is de vestingwal met de bijhorende schitterende tuinen.   We volgen het stadsplan en combineren aldus een tweetal wandelingen die ons langs de mooiste bezienswaardigheden brengt.  Echt de moeite.  Rond de middag doen we ons te goed aan een salade.  Een rustpause is welkom want dat geslenter kruipt in de kleren.  Nadien vervolgen we onze tocht om niets te missen van het prachtig verleden van Vannes.  Rond 16 uur en na een terrasje houden we het voor bekeken en nemen de bus terug naar Le Conleau.  

Vannes

Zondag 15 juni - Alvorens vanuit Le Conleau te vertrekken naar onze volgende bestemming Ker Eden in Larmor-Baden doen we nog een leuke wandeling langs het oeverpad van de Golf.  Een lekker zonnig weertje lokt alle sportievelingen buiten want het pad is druk bezocht door fervente joggers. We besluiten onze wandeling met een koffie op het sympathieke terras van Le Corlazo op het schiereiland Le Conleau.

Schiereiland Le Conleau

Rond 13 uur rijden we de camperparking uit voor een vermoeiende (!) rit van 16 km.  Een half uurtje later kunnen we ons al installeren op de vooraf gereserveerde plaats.  Nadien tijd om wat uit te rusten.  Liefst in de schaduw want het is opnieuw zomers warm, te meer daar we hier tussen de bomen excellent beschut zijn tegen de wind.  Rond 17 uur een eerste verkenning van de omgeving.  Naar de haven van Larmor- Baden, op een kleine km van de camping.  Een mooi uitzicht over de Golf met haar talrijke eilandjes die soms te voet (bij eb) of met een bootje te bereiken zijn.  Even wat info meepikken in het kantoortje en daarna een kleine wandeling met als eindpunt een origineel terras waar we een plaatselijk biertje proeven.  Onze eerste indruk is positief. Het zal hier een aangenaam verblijf zijn.

Maandag 16 juni - Opnieuw een zomerse dag.  Aan de hand van een fietskaart rijden we naar Baden.  Meestal rijd je op een afzonderlijk fietspad en langs verkeersarme wegen, goed aangeduid.  Nog niet zoals bij ons, maar ze doen hun best.  't Is er niet vlak, af en toe flink heuvelachtig, en af en toe een prachtig uitzicht over de baai.  De e-bikes komen goed van pas.  In Baden, op een zonnig terras : onze morgenkoffie.  Daarna afzakken naar de enige supermarkt van de regio voor wat mondvoorraad.  't Is reeds 13 uur als we de BBQ ontsteken om te smullen van onze vis-brochetten.  Daarna zoeken we de schaduw van de luifel op, vanwege snikheet,  voor een rustpauze.  Rond half vijf terug de baan op voor een rit naar Port Blanc.  Goed voor zo'n kleine 20 km.  Pal tegenover de haven ligt Ile des Moines, het grootste eiland van de baai.  Daartussen kun je de enorme stroming bewonderen van het opkomend tij. Het is serieus zwoegen voor bootjes die willen uitvaren.  Van op een terras even genieten van het mooie uitzicht. Daarna terug naar de camper.  Een leuke tocht.

Dinsdag 17 juni - Een snikhete dag vandaag: 28° in de schaduw.  We profiteren van de morgen koelte en een licht zeebriesje om een stuk het wandelpad van de GR34 (het zogenaamde "sentiers des douaniers") te volgen.  Steeds een leuk wandelpad pal naast de zee met verbluffende uitzichten.  Af en toe duik je een verweerd dennenbos in, maar steeds is de zee nabij.  We stappen het pad een tweetal uurtjes af, het wordt middag en de zon begint door te wegen.  We zakken af naar het centrum van Larmor-Baden voor een koelere rustperiode op een terras.  Vandaar naar de camping.  't Is 13 uur als de gemarineerde cote de porc op de BBQ wordt gegooid.  Lekker smullen en daarna in de schaduw siesten.  We houden het verder rustig.  't Kan te warm zijn om wandelen en te fietsen...  Zalig nietsdoen is ook eens leuk. En toch, na de grote warmte, om 20 uur doen we nog een avondwandeling langs het water en doen zo nog een ontdekking.  In Locmiguel botsen we op een wondermooie kapel.  Zeker een kort bezoekje waard. 

Woensdag 18 juni - De hete dagen volgen elkaar op.  Vandaag weer boven de 30°.  Toch springen we de fiets op richting Auray.  We volgen de groene fietsbordjes van de route 45.  Steeds zoveel mogelijk het gemotoriseerd verkeer vermijdend.  Licht glooiend en gemakkelijk te doen. Eerst passeren we Le Bono met zijn oude hangbrug over de rivier.  Van hieruit een prachtig uitzicht over het stadje.  Na een klein uurtje bereiken we het pittoreske haventje van Auray.  Schattig en het ademt de Bretoense sfeer uit.  Vele vakwerkhuizen in smal stijgende straatjes.  Op de kade zelf de traditionele restaurants en bistros. De terrassen zijn overvol en het is zoeken naar een plaats uit de zon.  Uiteindelijk zijn we tevreden met een plaats binnen.  Lekker koel hier.  En het visje/mosselen smaken uitstekend.  Het centrum van Auray ligt veel hoger dan de haven.  Klimmen geblazen.  Ook de oude stad is een bezoek waard.  Rond 5 uur besluiten we de terugweg aan te vatten.  't Was goed.  Toch weer een mooie stad gezien.   

Donderdag 19 juni - Heet, heter, heetst...  Vandaag 33° in de schaduw.  's Morgens rond half elf de fiets op richting Port Blanc.  We parkeren onze fietsen aan de haven en besluiten de overzet te nemen naar "Île aux Moines" , gelegen een honderdtal meter voor de haven.  In een flits ben je er.  Eerst sterken we onze maag met een galette complète, de Bretoense specialiteit bij uitstek.  En daarna kiezen we een wandeling uit een  vijftal cirquits.  Gezien de hitte zullen we het rustig aan doen en we kiezen voor een viertal km richting Pointe du Trec'h.    Een mooie wandeling langs smalle straatjes met bebloemde villa's.  Vooral de hortensia's staan nu op hun mooist.  Op de Pointe aangekomen, hoe kan het anders, een uitzonderlijk mooi uitzicht.  We houden even halt op een geïmproviseerd terras van een oesterkweker voor kopje koffie.  De oesters zijn verleidelijk, maar we zitten nog steeds met een volle maag van onze galette.  Vandaar langs het schilderachtige kustpad terug naar de haven.  Maar eerst op het marktpleintje een verfrissend ijsje.  In de haven ligt de boot klaar voor ons.  Een zeetrip van 5 minuten en we zijn terug bij onze fietsen, die ongeduldig op onze komst wachten.  Toch eerst een koel drankje...  Terug bij de camper vooral de koelte opzoeken.

Vrijdag 20 juni - De hete dagen volgen elkaar op.  Weer ruim boven de 30° vandaag.  Maar meer wolken die af en toe de zon afschermen.  Het wordt een luie dag vandaag.  's Morgens profiteren we van de vloed om even pootje te baden.  Krabben vluchten ijlings voor onze dreigende stappen in het water.  En ze zijn heus niet zeldzaam... Tevens genieten van de mooie omgeving...  's Namiddags dommelen in de lommerte en dan een frisse duik in het zwembad.  Doet deugd.  Verder zalig nietsdoen : een beetje puzzelen, een beetje lezen en de uurtjes passeren. 

Zaterdag 21 juni - Midzomer vandaag.  De ochtend begint grauw en grijs en af en toe wat gedruppel.  En toch, tegen tienen breekt de zon door de wolken en is het weer snikheet.  Met de fiets naar de supermarkt.  't Is ruimschoots middag als we met volle fietstassen thuiskomen.  Rond vier uur terug de fiets op voor een tocht naar Arradon, eveneens een stad aan de Golf.  De tocht gaat langs een hobbelig pad via de moerassen van Pen En Toul, een natuurreservaat.  Vandaar door het glooiende Bretoense landschap.  Uitzicht op de Golf is nooit ver weg.  Toch rijden we vaak door een bosrijk gebied.  In Arradon aangekomen, eerst een verfrissing en daarna het dorp verkennen.  De mooi gerestaureerde kapel is nu een expositieruimte waar twee vrouwelijke kunstenaars hun werk tentoonstellen.  Mooie werkjes.  Daarna de weg terug...  We houden halt bij een authentiek café aan de oever van de Golf.  Daar wordt alles in gereedheid gebracht voor een muzikale avond.  Aanvang om 19.30 uur.  We kunnen nog genieten van de try-out maar kunnen spijtig genoeg niet blijven.  We moeten nog wat kilometers bollen.  Een leuke rit !    

Zondag 22 juni - Vannacht een hitte-onweer gehad. Ferme plensbuien met een donderslag in de verte.  Vandaag normale temperaturen.  Zonnig en 24°.  Beter zo !  Rond 10 uur trekken we naar de plaatselijke markt.  Niet zeer groot maar wel een aangename bedoening.  Nadien zakken we af naar de haven waar we  voor dinsdag een ticket boeken voor een bezoek aan de "Cairn van Gravinis".  's Namiddags de fiets op richting Le Bono voor een bezoek aan het pittoreske haventje.  Een tocht van 18 km op en af.  Blikvanger is de hangbrug over de Bono, 150 jaar oud.  Vroeger bloeide het stadje vooral door oesterkweek die nu volledig is verdwenen.  Het haventje is piepklein en van een ongekende schoonheid.  Zeker de moeite van een fietstocht waard.

Maandag 23 juni - De dag begint druilerig, maar rond 10 breekt de zon er door.  We beslissen om nog eens naar Vannes te trekken, gebruikmakend van het openbaar vervoer.  Bus 23 vertrekt om 11u27 aan de kerk van Larmor-Baden.  De rit kost anderhalve euro en duurt een 35 tal minuten.  De luxe-bus zet je af pal in het centrum van Vannes.  Gemakkelijker kan niet.  We starten onze verkenning aan de haven.  Vorige keer niet gedaan.   Honderden jachten liggen er aangemeerd.  Een wandeling langs de kade en dan een bezoekje aan de oude haven met haar authentieke vakwerkhuizen.  Na ons middagmaal nogmaals naar de oude stad met vooral onze aandacht voor de bebloemde tuinen aan de vestingen.  Om 17.32 u hebben we opnieuw een afspraak met onze luxe-bus om ons terug naar Larmor-Baden te brengen. Een leuke dag en 't was zeker de moeite om Vannes nog eens te bezoeken.

Dinsdag 24 juni - Het mooie weer houdt aan.  's Morgens doen we een kustwandeling.  Altijd leuk met steeds mooie uitzichten.  Bij laag water komen de oesterbanken boven te liggen wat een totaal ander uitzicht over de baai geeft.  Tegen 14.30 uur moeten we aan de kade zijn voor een geleid bezoek aan de "Cairn van Gravinis".  Een bootje brengt ons tegen de hevige stroming in naar het eiland Gravinis.  Op het eiland zelf geeft een gids deskundige uitleg over dit historisch monument.  Een cairn is een begraafplaats uit de préhistorie (ongeveer 6000 jaar oud). Een beetje te vergelijken met een tumulus.  Deze is echter uit steen opgebouwd, 6 meter hoog en 50 m breed.   Je kan de graftombe betreden via een dolmen.  Binnenin zijn de stenen opmerkelijk gegraveerd.  Volgens de wetenschappers geven ze de stromingen van het water weer.  Toch eigenaardig hoe die wanden zijn bewerkt.  Het bezoek duurt exact 2 uur.  Van op het eiland zelf een totaal uitzicht over de baai met 900 verder de monding naar de Oceaan.  Het bootje brengt ons weer naar de haven van Larmor. We zijn weer wat wijzer geworden vandaag.

Cairn de Gravinis

Woensdag 25 juni - Een wisselvallige dag vandaag.  Onweerswolken komen dreigend vanuit zee aandrijven.  De meeste waaien over.  Maar 's Namiddags is het prijs.  Donder en een flinke bui.  Het koelt zienderogen af.  We hebben er een kalme dag van gemaakt.  's Morgens naar het viskraam aan de kerk.  We gaan deze middag "blauwe leng" uitproberen. Op het terras van het lokaal druk bezochte café drinken we een geurende koffie.  In een mum is de morgen gepasseerd.  En of het visje lekker heeft gesmaakt.  De smaak van staartvis.  Wordt hier in de Oceaan gevangen.  's Namiddags willen we de fiets nemen om in de haven een ijscoupe te degusteren.  Pech ! Annie staat met een lekke band.  Gedaan met de fietstochten, tenzij een goed ziel ons helpt...  Dan maar te voet naar de glacier in de haven.  En dan kwamen we in de onweersbui terecht...  Beetje schuilen en tussen twee buien vlug naar de camper.

Donderdag 26 juni - Zwaar bewolkt, af en toe miezer.  Wisselvallig ! Een Bretoen uit Rennes, hier op de camping, is zo vriendelijk om Annie's lekke band te herstellen.  We zijn dus gered voor de resterende dagen.  Rond 12 uur trekken we naar " Le Plein Sud" aan het kerkplein voor een dagschotel.  Voor een zacht prijsje van 15,90 Euro een volledige menu met 1/2 liter wijn.  Wie bij ons doet beter ?  En of het smaakt.  Daarna, om het eten wat te laten zakken, onze traditionele wandeling langs het "Sentier de l'Ocean".  Daarna houden we het wat rustig.  De zon breekt af en toe door, wat het opnieuw wat aangenamer maakt.

Vrijdag 27 juni - Opnieuw een wisselvallig weertje.  Af en toe wat gemiezer, maar de temperatuur is redelijk.  En de fiets ?  Die staat opnieuw plat ! We moeten noodgedwongen ons programma wijzigen.  Vandaar dat we opnieuw de bus zijn opgestapt naar Vannes.  Een aangename stad die steeds wat te bieden heeft.  Dit weekend gaat een sportief evenement door.  Een duurloop van 180 km rond de Golf en diverse wandeltochten voor geoefende stappers.  Een drukke bedoening daar op het plein aan de haven.  Toch weer een leuke dag gehad.  Vannes verveelt nooit.

Zaterdag 28 juni - Onze laatste dag aan de Golf.  Een schitterende dag : na de wisselvallige dagen is het weer volop zomer.  We wandelen naar de plaatselijke superette voor wat mondvoorraad voor de terugreis. 

Ook vandaag gaat het evenement Ultra Marin door.  De ganse dag passeren hier honderden lopers en wandelaars.  De ene al frisser dan de andere.  Allen doen zoveel mogelijk kilometers rond de Golf.  's Namiddags onze laatste wandeling naar de haven.   Afscheid nemen van de mooie uitzichten.  Een laatste terras en vervolgens ons vertrek voorbereiden... 

Zondag 29 juni - We verlaten Bretagne en rijden richting Normandië.  Villedieu-les-Poêles, de stad van de koperwerkers. is ons doel (235km).  Geen onbekende voor ons. Hier zijn we al een paar keer geweest.  We vinden het een aangename tussenstop.  Mooie camperplaats en vooral dicht bij het stadscentrum met toch enkele bezienswaardigheden.  De stad ligt aan het riviertje de Sienne.  We hadden geluk.  In de stadsfeestzaal gaat een leuke tentoonstelling van schilder- en beeldende kunst door.  Een kolfje naar de hand van Annie.  Prachtige artistieke werkjes.  En het zorgt voor wat afkoeling want buiten is het snikheet. Daarna nog een kleine stadswandeling.

Maandag 30 juni - Snikheet en 32° in de schaduw.  We rijden naar Neufchatêl-en-Bray (265km).  Hier hebben we bij wijze van spreken een abonnement op de camperplaats.  Geen activiteit vandaag.  Te heet.  Schaduw opzoeken ! Van de nood een deugd : we laten de plaatselijke wasmachine de was doen.  Werk gespaard voor thuis.  's Avonds nog een etentje in de brasserie van de camping.  Voilà, die vakantie zit er weeral op.  Wat ons betreft : zeer geslaagd.  

Dinsdag 1 juli - Naar huis, circa 260 km bollen.

 

sfeerbeelden

De Loirevallei : een wereld waarin alles groots is.

 

De Loirevallei: een wereld waarin alles groots is. Vooral de natuurlijke rijkdom is overweldigend. Niet voor niets is het landschap langs de rivier de Loire - over een lengte van 280 km - aangewezen als Unesco-werelderfgoed. De Loire is Frankrijks langste rivier en op zijn oevers staat een twintigtal historische kastelen die je kunt bezoeken, inclusief hun vaak schitterende tuinen. Ook vind je hier uitgestrekte bossen en een wereldberoemd wijngebied. Kortom, Val de Loire is een uitstekend reisdoel! (bron : Loirevallei, doen, bekijken...)

Woensdag 16 april - Onze eerste stop is Neufchatel-en-Bray.  Op 268 km.  Hier reeds meermaals neergestreken.  Een camperparking die als voorbeeld kan dienen.  Tegen valavond steeds volzet.  Wil veel zeggen over de prijs/kwaliteit natuurlijk.  Het weertje is ideaal om de fietsen af te laden en een toertje te doen.  We nemen de geasfalteerde spoorweg naar Dieppe (33 km).  We doen een vijftiental km alvorens we de sturen weer richting camper draaien.  Onderweg genieten van het mooie Normandische landschap met haar bloeiende fruitbomen en een lappendeken van bloeiende gele koolzaad.  En wat zo aangenaam is : ondanks het glooiend landschap rijden we toch omzeggens vlak.  Bij terugkeer nog even halt houden in het stationnetje van Neufchatel voor een drankje.  In het zonnetje op het terras : zalig.  Een aangename tussenstop.

Donderdag 17 april  -  Rond half elf vertrekken we richting Chartres (186 km).  De stad gelegen aan de oevers van de Eure wordt beheerst door de kathedraal (UNESCO werelderfgoed) omringd door historische vakwerkhuizen.  We willen hier wel een bezoekje brengen.  We overnachten op de plaatselijke camping ook gelegen aan de boorden van de Euro.  Via een fietspad kom je na 2 km in het centrum.  En gezien we weer kunnen genieten van een heerlijk weertje gaan we even op verkenning.  Morgen brengen we een uitgebreid bezoek...

Vrijdag 18 april - Het belooft opnieuw een zonnige dag te worden.  Rond half elf te voet naar het oude centrum van Chartres met een onvergetelijk bezoek aan de kathedraal.  Wat een indrukwekkende kerk! Druk bezocht natuurlijk.  Het verfijnde beeldhouwwerk en de blauw getinte glasramen zijn een unicum.  Je moet niet gelovig zijn om de schoonheid hiervan te appreciëren. Een bezoekje duurt algauw een uurtje...  Niet te missen als je in Chartres bent. Ook het flaneren door de straatjes met de vele mooie gebouwen is een aanrader.  We volgen de toeristische wandeling en kunnen zo het belangrijkste van het oude centrum bewonderen. Af en toe een terrasje voor een natje en een hapje hoort er natuurlijk ook bij. We besluiten onze wandeling langs de oever van de  Eure richting ons campertje.  We komen rond 18 uur thuis. 't Was een leerrijke en boeiende dag.  's Avonds rond half tien kan je dezelfde wandeling maken.  Alle belangrijkste gebouwen zijn dan feeëriek verlicht.  Helaas te moe om ons daar nog aan te wagen...  Zal voor de volgende keer zijn.

Zaterdag 19 april - A bientôt Chartres... 't Was een aangenaam verblijf hier.  We rijden verder richting Loire : Beaugency.  Een ritje van een negentigtal km.  We nestelen ons op de de gemeentelijk camping Val de Flux, aan de boorden van de Loire.  Met een stadsplan brengen we een bezoek aan het middeleeuwse stadje, genesteld aan de oever van de Loire.  We wandelen de 500 meter lange brug over de Loire over en komen direct aan de voet van het 15°eeuwse kasteel met daarnaast de donjon uit de 11° eeuw.  Het renaissance stadhuis, de Tour d'horloge en de abdijkerk zijn de te ontdekken bezienswaardige zaken.  Spijtig genoeg moeten we het bezoekje afhaspelen  in de regen...  En het blijft maar regenen tot laat in de avond.  Morgen beter?

Zondag 20 april - Bewolkt en af en toe een zonnetje... maar 't is droog.  De fietsen op richting Meung-sur-Loire.  We volgen de fietsroute "La Loire a Vélo".  Een fantastisch fietspad lopend langs de oever van de Loire.  Druk gebruikt door fietsers en wandelaars (Compostella route).  Na 9 km bereiken we ons doel.  We worden onmiddellijk ondergedompeld in een gezellige drukte.  Auto's op zoek naar een parkeerplaats... Geen wonder, 't is marktdag.  De straten van de charmante, oude stad zijn bezet met de vele kraampjes.  Plaatselijke boeren prijzen hun waren aan. Ons hoofddoel is echter een bezoek aan het kasteel.  Speciaal voor de kinderen : een zoektocht naar paaseieren in de kasteeltuin.  Een schot in de roos want vele gezinnen maken er een zondags uitje van.  Mooi om zien, die zoektocht naar eieren die rijkelijk verspreid lagen.  Een bezoek aan het kasteel is eveneens een aanrader.  Een duik in het verleden door het dagelijkse leven door de eeuwen heen, althans voor de elite...  Een mooie wandeling  van de zolder tot de kelder, waar de plaatselijke draak aan de ketting ligt.  En net op het einde van ons bezoek begint het te regenen met af en toe een ferme windstoot.  Dan maar de terugweg aanvatten, goed ingeduffeld.  Al bij al valt het nog mee.  We hebben ons dagje zeker niet beklaagd.   

Maandag 21 april - Vandaag naar Chambord, 22 km verder.  We parkeren op de camperparking van het domein.  Plaats genoeg, maar 't wordt druk vandaag.  Niet te verwonderen natuurlijk.  Het kasteel van Chambord is één van de meest verbazingwekkende Renaissance bouwwerken.  Werd in 1519 onder koning François 1 gebouwd en beleefde een unieke geschiedenis.  Het architecturale gebouw laat je niet onberoerd.  Bij het binnenkomen word je al meteen geconfronteerd met deze parel van renaissance.  De dubbele wenteltrap is het middelpunt van het gebouw. We doorlopen al wandelend de privévertrekken en koninklijke woonvertrekken doorheen de verschillende eeuwen waarin het kasteel werd bewoond.  De bezichtiging eindigt boven op de terrassen waar je een prachtig uitzicht hebt over de tuinen en het landgoed.  Na vier uur ons te hebben verwonderd over de vroegere pracht en praal verlaten we het kasteel.  Even uitrusten op een terras.  Niet voor lang echter, want om 16 uur hebben we een afspraak voor het "spectacle équestre".  Niet te missen en werkelijk de moeite waard.  Paarden en ruiters tonen hun kunsten met een historische touch waarin de geschiedenis van Chambord wordt belicht. 't Was een aangename maar vermoeiende dag.  Morgen zullen we een rustdag inlassen...  Zouden we het kunnen?

Dinsdag 22 april - Alvorens Chambord te verlaten, nog even een wandeling in de tuinen van het sprookjeskasteel maken.  Daarna 15 km verder naar Blois.  We kunnen vlotjes de acsi camping oprijden en een mooi plaatsje uitzoeken.  Onze keuze valt op een plaats met uitzicht op de Loire.  We zijn reeds een week op pad.  Ons campertje kan van binnen wel eens een poetsbeurt gebruiken.  Hiermee zijn we een paar uurtjes zoet.  Daarna wat uitrusten.  Weliswaar onder de luifel want het begint te regenen. En niet zomaar een vlaagje, maar wel een flinke bui.  Rond vier uur houdt het op en we profiteren er vlug van om een kleine wandeling langs de Loire te maken.  Het fietspad wordt door jong en oud druk bereden.  Je kan hier een uitstekende fietsvakantie maken.  Van het ene château naar het andere... We hebben het rustig gehouden vandaag.

Woensdag 23 april - Het weer vandaag ziet er niet goed uit.  Regen en nog eens regen.  Valt met bakken uit de lucht.  We zijn verplicht ons kalm te houden en hopen op wat verbetering in de loop van de dag...  We zullen zien. En inderdaad, rond 12 uur breekt de zon lichtjes door en houdt de nattigheid op.  Vlug wat iets achter de kiezen steken en dan de fiets op richting Blois.  Langs het Loire fietspad : 4 km. Het koninklijk kasteel, in het centrum van de stad, de oude stadskern en de religieuze monumenten vormen een harmonieus geheel. Op het kasteelplein heb je een mooi uitzicht op het flamboyante, Renaissance kasteel.  Het standbeeld van Lodewijk XII prijkt statig boven de toegangspoort.  Een bezoek is een aanrader...  Vooral de weelderige wenteltrap speelt hier ook tot de verbeelding.  De diverse kamers zijn mooi aangekleed en geven een duidelijk beeld van het weelderig leven van de elite in deze koninklijke tijden waarin François I in al deze bouwwerken een grote invloed had.  Na een tweetal uurtjes, kamer in, kamer uit, trappen op, trappen af hebben we nood aan een drankje.  In het gezellig stadscentrum vinden we een leuk terrasje... Daarna de fietsen op richting camping.  't Is ondertussen zes uur geworden.  Ondanks de regenstart toch een mooie dag gehad.

Donderdag 24 april - We vervolgen onze trip richting Chenonceaux.  Gebouwd op de Cher waarvan het water de unieke schoonheid van de Renaissance architectuur weerspiegelt is het Château de parel van de Loire vallei. De camper parking (pass etapes) ligt op een boogscheut van het domein.  Eerst wat de innerlijke mens versterken, wat siesten en dan richting het domein van het "Château des dames" Zo genaamd omdat vier vrouwen (waarvan Cathérine de Medici de belangrijkste is)  hun stempel hebben gedrukt op de bouw en verfraaiing van het kasteel.  En het is er ook aan te zien.  Een mooie collectie Vlaamse wandtapijten, meubels en schilderijen van o.a. Rubens.   En 't is er ontzettend druk.  Soms wat moeilijk om alles naar behoren te kunnen bewonderen.  Niettemin kunnen we er toch volop van genieten.  Na het kasteelbezoek nog een leuke wandeling in de twee mooi aangelegde kasteeltuinen om ons bezoek af te sluiten. Tevreden van onze namiddag.  Een kasteel dat je toch moet gezien hebben als je in de regio bent.

Vrijdag 25 april - Alvorens naar Amboise af te reizen nog even op verkenning in het dorpje Chenonceau.  Klein en knus met vooral een aantal hotels.  Nog een drankje slurpen bij de plaatselijke bakker en we zijn klaar voor onze lange trip naar Amboise (15 km).  We installeren ons op de gemeentelijke camping l'île d'or.  Mooie camping met uitzicht op het kasteel aan de overzijde van de Loire.  Na de vermoeiende dag van gisteren houden we het rustig en besluiten ons te beperken tot een wandeling in het oude pittoreske centrum van Amboise. Het is er druk maar lekker gezellig in het verkeersvrije centrum.  Alles staat hier zo'n beetje in het teken van Leonardo da Vinci, de lekkere Loire wijn en het majestueuze koninklijk kasteel.  Een pannenkoek met koffie en thee en later een terrasje met een smakelijk glas wijn en we zijn best tevreden van onze namiddag. 

Zaterdag 26 april - We hebben onze plannen gewijzigd.  Het is hier zo aangenaam en veel te beleven dat we besloten hebben enkele dagen langer te blijven.  Deze morgen maken we een wandeling op de bebloemde promenade van de Loire. Daarna nog even een koffie drinken aan de voet van het kasteel.  Het zonnetje schijnt en het wordt aangenaam warm.  De warme truien worden uitgespeeld...  De honger is aangescherpt en we springen een resto binnen voor een galette.  Eenvoudige kost en toch zo smakelijk.  Na de middag onmiddellijk de fiets op voor een ritje langs de Loire richting Tours.  Mooi uitgetekende fietstocht.  Eerst volgen we de bosrijke oever van de Loire om na 4 km in Lussault sur Loire even de oever te verlaten richting de gekende wijnvelden van de Tourraine.  Prachtig fietsen tussen de wijnstokken die uit hun winterslaap zijn gekomen.  Nogal glooiend, maar met e-bikes gemakkelijk te doen.  Na 17 km belanden we in Montlouis sur Loire waar we halt houden voor een verfrissing.  Na een uurtje verpozen terug de fiets op richting Amboise. Een aangename en deugdoende fietstocht.
Zondag 27 april - Het belooft een zomerse dag te worden vandaag.  Rond 10 uur trekken we naar de zondagsmarkt op de Loire kade.  Een km lange markt met diverse standjes.  Natuurlijk druk bezocht.  Sommige kramen presenteren hun waren uitzonderlijk mooi.  We laten ons verleiden tot enkele aankopen...  Aan drinken en eten is hier eveneens geen gebrek.  Vele Fransen maken er dan ook een uitje van.  Voor ons middagmaal schaffen we enkele smakelijke kazen met een artisanaal broodje aan.  Met een glas rode wijn laten we het ons smaken.  's Namiddags trekken we naar het centrum.  Er gaat een koers door en de stad is volledig verkeersvrij gemaakt.  Een speciale sfeer vooral gecreëerd door een percussie band die er de ambiance in brengt.  We nestelen ons neer voor een glas lokale wijn, ondertussen genietend van een eerste zomerse dag...  Later nog wat flaneren door het drukke winkelstraatje en onze namiddag afsluiten met een kop koffie en een taartje.

Maandag 28 april - Een echte zomerdag vandaag.  23° in de schaduw.  Daar word je alleen maar blij van ... Even buiten de stadskern van Amboise ligt het kasteel Clos Lucé.  Niets speciaals ware het niet dat het drie jaar lang de woonplaats was van Leonardo de Vinci voor hij er in 1519  stierf. Een bezoek aan zijn woonst geven een fascinerend beeld over zijn werk als uitvinder, architect en kunstschilder. Een uitzonderlijk mooi park nodigt je uit voor leerrijke wandeling waar zijn uitvindingen in ware proporties uit te proberen zijn. Af en toe verpozen we, weliswaar in de schaduw -want het is snikheet- voor een hapje en een drankje.  Om half elf binnengekomen verlaten we het kasteel en park rond half vijf.  Een aanrader voor een bezoek.

Dinsdag 29 april - Het blijft zomeren.  Staalblauwe hemel en temperaturen die de 30° naderen.  De camping is gelegen op een eiland midden in de Loire.  We maken er een mooie wandeling midden een heerlijke natuur.  Kikkers in de vele poelen geven van jetje en de vogels wedijveren met het gekwaak.  Een wandeling 

van zo'n anderhalf uur rond het eiland, die ook door de plaatselijke bevolking geapprecieerd wordt.  's Namiddags nog eens voor de laatste keer naar de gezellige stad om een ijsje te likken.  En verder... heerlijk ontspannen, weliswaar in de schaduw, want het is snikheet.

Woensdag 30 april - We vertrekken naar huis.  Eerste etappe : bestemming Alençon.  Een rit van 211 km.  We overnachten op de spotgoedkope gemeentelijke camping.  Te voet naar het oude centrum.  Langs de oevers van de Sarthe, een wandeling van een twintigtal minuten.  Het oude verkeersvrije centrum is een bezoek waard.  Vele oude en authentieke Normandische huizen.  Een levendige centrumstad.  

Donderdag 1 mei - Tweede etappe: Neufchatel-en-Bray , 224 km.  Onze gekende stek.  We arriveren rond de middag.  Snikheet : 27° in de schaduw.  We blijven onder de luifel.  

Vrijdag 2 mei - Naar huis voor de was en de plas, 260 km. 

Enkele foto's

Op het ritme van de getijden, de baai van de Somme

 

Dinsdag 4 maart - De weersvoorspellingen kunnen niet beter zijn deze week.  Een lente weertje op komst.  Ons 16-jarig campertje ingeladen en dan maar op weg naar de Baai van de Somme.  Ons geliefkoosd plekje.  Een uitzonderlijk territorium, waar hemel en zee één worden, waar de kleur de hele dag door verandert, dank zijn het spel van eb en vloed.  Rond 12 uur aangekomen in St.Valery, eerst een boterhammetje en daarna de wandelschoenen aangetrokken en afzakken naar de "promenade" voor een stevige wandeling langs de oever van de Somme.  De lentezon doet deugd.  
Een terrasje hoort er natuurlijk ook bij.  Langs het sympathieke winkelstraatje terug de klim op naar de "Croix l'Abbé". Weer een leuk dagje gehad.

De promenade van St.Valéry sur Somme

Woensdag 5 maart - Een stralende lentezon en kwetterende vogels maken ons wakker.  Een super mooie dag breekt aan.  Rond 10 uur de fiets op voor een ritje naar Le Hourdel, aan het uiteinde van het estuarium.  Laag tij, de slikken en schorren zijn duidelijk zichtbaar.  De vissersbootjes, in het piepklein dorpje Le Hourdel, liggen troosteloos te rusten in het slijk.  We lopen het keienstrand op, op zoek naar rustende zeehondjes maar die geven verstek. Op het terrasje van "Le Pointe de Hourdel", met de zon in ons smoeltje, verpozen we even bij kopje troost.  Zalig !  Nadien volgen we het fietspad, dwars door de duinen en passeren Brighton met zijn "Bois des Pins" en zijn vuurtoren.  Uiteindelijk belanden we in Cayeux sur mer.  Een charmante badstad, die er nu enigszins verlaten bij ligt.  De vele appartementen en zomerhuisjes houden nog hun winterslaap.  't Is ondertussen ruimschoots noen en de magen knorren.  We doen ons tegoed aan een galette complète.  't Is al een tijdje geleden en het smaakt weer.  Nadien nog even doorrijden tot aan een groot keien bedrijf aan de rand van een moerassig gebied.  Daarna vatten we de terugweg aan.  Ondertussen draait de temperatuur rond de 15 graden.  Het is praktisch windstil en het zonnetje doet des te meer deugd. We arriveren rond 15 uur bij onze camper. We hebben 35 km op de teller.  De stoeltjes uitgepakt en nu wat siesten.  't Is 17 uur en we beslissen nog een avondwandeling te doen langs de promenade van Valéry.  Veel volk op de been.  Zowat iedereen profiteert van het zalig weertje.  Morgen opnieuw ?

Donderdag 6 maart - Inderdaad, de zon is vandaag weer ons maatje.  Om 10 uur zijn we opnieuw paraat voor een tochtje naar de overkant van de baai.  Het vissersplaatsje Le Crotoy.  Een afstand van 15 km op een uitstekend fietspad.  Wel een stevige zuidenwind.  Na een klein uurtje rustig trappen, arriveren we aan het haventje.  Bootjes liggen in het slijk, wachtend op vloed.  De zuid gerichte ellenlange promenade nodigt uit tot een stevige wandeling.  Je hebt een uitzonderlijk uitzicht op de leeggelopen baai.  Hier en daar zie je liefhebbers schelpen opgraven.  Best toch niet te ver wagen om niet verrast te worden door het opkomende water.  Rond de middag zakken we terug af naar het centrum om wat te eten.  Onze keuze valt op varkenswangetjes. Best smakelijk.  Daarna nog even verpozen op een bankje, genietend van de zon en het mooie uitzicht.  Saint Valéry ligt pal voor ons.  Wat later terug de fiets op, richting camper.  Toch nog even een verfrissing nuttigen alvorens afscheid te nemen van ons geliefkoosd stekje.  Morgen naar de poort van Normandië : Le Tréport.

Le Crotoy

Vrijdag 7 maart -   Rond half tien rijden we de camperparking af, richting Le Tréport.  Een ritje van 25 km.  Het weertje is zacht, alhoewel de zon zich achter een wolkendek verschuilt.  Niet zo zonnig vandaag.

Rond half elf zijn we reeds op pad richting centrum voor een deugddoende wandeling naar de pier en de dijk.  Even het "quartier des cordiers" binnenlopen.  Oude  gekleurde gebouwen met smeedijzeren balkons,  gevels versierd  met keramiek tegels.  Een typische visserswijk, 2 eeuwen oud. Altijd aangenaam flaneren, terug in de tijd.  's Namiddags met de funiculaire naar de top van de klippen.  Een toeristische attractie die je in een mum van tijd dwars door de falaise naar het terras brengt, waar je een uitmuntend uitzicht hebt over de omgeving en tevens een pracht van een wandeling kan maken.  Annie trakteert op een smakelijke wafel met veel slagroom en een lekkere kop koffie om deze geslaagde dag af te sluiten.

funiculaire

Zaterdag 8 maart - Geen lenteweer vandaag... 't is zomer.  De ochtendkoelte verdwijnt vlug en een uitstekende dag kondigt zich aan.  Met de fiets naar het centrum.  't Is immers marktdag en we hebben wat mondvoorraad nodig.  Ook een bezoekje aan de vishal is een aanrader.  Je gaat er niet buiten zonder een lekkernij.  Wat een variatie aan vis en schelpdieren tref je hier aan.  Vooral de coquilles St. Jacques zijn hier de topper.  Daarom niet goedkoper hoor !  Bij de "rotiseur" schaffen we ons een kippetje met gebakken aardappels aan.  Zo is ons middagmaal ook weer geregeld.  Daarna nog wijntje in ons vertrouwd café "Leffe" en daarna terug de fiets op richting camper.  Rond 14 uur naar Mers-les-Bains.  Een uitzonderlijk mooi stadje met prachtige belle-epoque huizen.  Hier werden kosten noch moeite gespaard om een gehele wijk zijn oorspronkelijk uitzicht te geven.  Werkelijk indrukwekkend. Het  prachtige weer lokt iedereen naar de zeedijk, terrassen zitten overvol.  Op het strand, de eerste pootje baders.  We zakken af naar het marktplein en doen ook een terrasje.  Of wat dacht je ?

Mers-les-Bains

Zondag 9 maart - Opnieuw zomerweer.  Maar rond 15 uur drijven de wolken binnen en dit kondigt een weersverandering aan...  Toch blijft het nog droog.  We houden het rustig vandaag.  Een kleine wandeling naar de kade, waar het zoals gewoonlijk weer gezellig druk is.  Daarna nestelen we ons in de stoeltjes met de smoeltjes in de zon.  Eens lekker nietsdoen. 

Enkele sfeerbeelden

Een jaarlijkse traditie : La Roche, in het hart van de Ardennen

Van zondag 22 tot donderdag 2 januari verblijven we traditioneel op de camping Floreal in La Roche.  Vanaf dit jaar is de camping uitgerust met  uitstekende plaatsen voor campers.  Een verbetering die kan tellen !  Ploeteren en vast rijden in het gras behoort nu tot het verleden.

Onze dagen zijn gevuld met wandelen en korte fietstochtjes.  Mooi weer is het niet.  Een afwisseling van regen, sneeuw en mist.  De zon diep verscholen achter een grijze deken.  Een bezoekje aan de kerstmarkt staat natuurlijk ook op het programma.  Gezien grote werken op het marktplein is de kersthappening verplaatst naar de grote parking aan het gerenoveerde zwembad.  Even buiten het centrum.  Een gezellige bedoening met een super grote overdekte schaatsbaan.  Met de fiets klimmen naar de chalet aan het dierenpark is ook een aangenaam tijdverdrijf. Een bezoekje aan het dierenpark is eveneens de moeite en tevens een stevige wandeling.  Voor kerstavond hebben we de plaatselijke supermarkt bezocht en zelf een menuutje samengesteld.  Geen werk, enkel in de oven, en lekker smullen.  Op Kerstdag zelf, te voet naar het centrum (langs de Ourthe, 2,5km).  Rond de middag een choucroute garnie.  Mmm, eenvoudig en o zo lekker.  Op 26/12 om 19 uur naar het vuurwerk afgeschoten vanaf de ruïne.  Een speciaal effect.  Op 27/12 breekt  de zon eindelijk door.  Het wordt ook merkelijk kouder.  's Nachts tot -6°.  Tijdens de daguren 0 tot -2°.  Maar gezond wandelweer.  Traditioneel op de laatste zondag van het jaar naar "Le Bronze" voor onze "truite aux amandes".  Ondertussen zijn de speciale camperplaatsen op de camping volgelopen.  Het belooft hier weer druk te worden voor de laatste dagen van het jaar.  Geen zonnetje meer... het grijze wolkendek is opnieuw present.  Toch blijft het droog.  Voor oudejaarsavond hebben we weer een lekker menuutje aangeschaft.  In de plaatselijke supermarkt vlogen de klaargemaakte gerechten vlotjes over de toonbank.   Rond middernacht veel vuurwerk hier op de camping.   Van de aangekondigde rukwinden merken we niet veel.   Op nieuwjaarsdag naar de ijspiste om de wintersfeer nog eens op te snuiven. Altijd ambiance daar !  Nog een wandeling langs de oever van de Ourthe als afsluiter.   Deze morgen, bij het opstaan : een pak sneeuw als toetje. Een verrassing die kan tellen.  De terugtocht verloopt wel vlotjes.   Ons jaarlijks verblijf in het sympathieke La Roche zit er weer op.  We kijken al uit naar volgend jaar...

Enkele sfeerbeelden

 

De Roze Granietkust : een kleurrijke vakantie

 

Deze roze granietkust heeft iets magisch : de kleur uiteraard, maar ook de geërodeerde vormen, wonderlijk, gevarieerd en soms grappig.  De granietstenen rotsen duiken op aan strandjes, kreken en eilandjes en vormen een onvergetelijke kuststrook, te bewonderen vanaf een heleboel wandelpaden.(citaat: de groene gids, Bretagne).

Zaterdag 24 augustus - Vroeg uit de veren en rond 8 uur bollen we de Fresialaan uit richting Bretoense kusten.  't Is regenachtig maar eens de grens over breekt de zon toch even door.  Niet voor lang echter want donkere onweerswolken verschijnen aan de horizon.  Rond de middag arriveren we, na 259km, op onze eerste slaapplaats in Neufchâtel-en-Bray.  Een Normandisch stadje aan de rivier de Béthune.  Voorlopig schijnt het zonnetje nog en kunnen we nog wat profiteren, maar het duurt niet lang.   Het begint te druppelen en na een poos worden we getrakteerd op een ferme stortbui.  We maken gebruik van een korte regenpauze om toch even naar het centrum te wandelen.  Opnieuw van korte duur : felle buien zijn ons deel.  Dan maar op onze passen teruggekeerd naar ons huiselijk campertje. Gelukkig zijn de weerberichten voor morgen toch wat beter.

Zondag 25 augustus - En inderdaad, beter weer vandaag.  We verlaten de kaasstad en rijden naar de klokkenmakers en koperbewerkers : Villedieu-les-Poëles.  Een rit van 261 km.  't Is even na de middag als we op de camperplaats arriveren.  Een sobere plaats, maar kalm en met alle voorzieningen.  Valt best mee.  Na het middagmaal even op verkenning naar de stad.  Na een kleine 400 m zijn we direct in het centrum.  Een aangename verrassing.  Vooral het oude stadscentrum is de moeite waard.  Vele authentieke binnenpleintjes ("cours" genaamd) waar de ambachtslui vroeger hun brood verdienden.  De moderne stad met haar brede laan en vele winkeltjes die nu, wegens zondag, gesloten zijn.  Aan de Sienne, rivier die door de stad stroomt, ontdekken we een mooi parkje met uitzicht op de vroegere wasplaats,   in originele toestand gerestaureerd.  We besluiten de namiddag met een terrasje en profiteren nog wat van het zonnetje. 't Is in ieder geval een mooie tussenstop.

Maandag 26 augustus -  En nu richting Bretagne, Ploubazlanec is de bestemming.  200 km af te leggen.  We passeren Mont St. Michel, dat ligt te schitteren in de zon.  Altijd mooi om te zien.  Rond 2 uur arriveren we op camping Panorama de Rohou.  Een terrassencamping, vlak aan zee gelegen.  Wat een uitzicht.  Wat een geluk dat we een reservatie op zak hebben : de camping is eivol.  We houden het rustig vandaag.  Een kleine verkenning van de omgeving volstaat.  Het "grote werk" is voor morgen.

Dinsdag 27 augustus - Alhoewel koel 's morgens vroeg, belooft het toch een mooie zomerdag te worden.  De voorspelling van 25° zal uitkomen.  We nemen de fiets en rijden naar Paimpol.  Een ritje van een zestal km.  't Is natuurlijk niet vlak maar elektrisch is het goed te doen.  In een wip staan we aan de kaai van het sympathieke vissersstadje.  Er heerst een gezellige drukte.  Marktdag vandaag.  En wat voor een markt.  De volledige oude binnenstad is bezet met kraampjes.  We laten ons hierin meeslepen en slenteren straatje in, straatje uit.  t' Wordt middag : hoog tijd voor een galette.  Nergens beter dan in Bretagne.  En wanneer de marktkramers zijn verdwenen, is het nu tijd om die oude binnenstad eens grondig te bezoeken.  Smalle straatjes met vele kunstgalerijtjes.  De stoere, robuuste huizen, zo kenmerkend voor Bretagne stralen de charme van weleer uit.  Rond half drie opnieuw de fiets op richting Rohou.  We zullen nog wat van het uitzicht hier op de camping genieten

Woensdag 28 augustus -  Vandaag brengen we een bezoek aan het bloemeneiland "Ile de Bréhat".  Wandelschoenen aangetrokken en aan de afdaling naar de haven begonnen.  Aan het ticketloketje is het nog niet te druk en we kunnen mee met de boot van 9.45 uur.  De overzet duurt een kwartiertje en na het aanmeren even tijd maken voor een koffie en wat genieten van het prachtige uitzicht over de grillig geërodeerde rotsen omringd door het azuurblauwe heldere zeewater. Daarna beginnen we aan de wandeling doorheen het eiland.  't Is er autovrij op een eenzame tractor van een lokale boer na.  Fantastisch wandelen hier.  Enkel de fietsers zorgen soms voor wat hinder... We doen de grote wandeling : richting vuurtoren Paon, pal in het noorden van het eiland.  Een afstand van 3,5 km.  Annie 's knietjes doen het uitstekend.  'r Is nochtans niet vlak. Maar 't gaat wonderwel.  De afwisselende landschappen zorgen steeds voor een verrassing.  Wondermooi is het hier.  Bij het terugkeren vleien we ons neer op het marktpleintje van het dorp en doen we ons te goed aan een smakelijke salade. We brengen nog een bezoekje aan de vesting waar een glasblazerij zijn intrek heeft genomen.  Mooie kunstwerkjes in glas, maar peperduur.  Ondertussen wordt het tijd om ons naar de kade te reppen.  Ons bootje wacht ons op voor de terugreis.   Een vermoeiende maar zeer leuke dag vandaag.

Donderdag 29 augustus - Weer een lekker zonnetje.  Deze morgen volgen we een stuk van de GR34, die pal langs de kustlijn loopt.  Een fantastisch pad met veel afwisseling en telkens weer een verrassing die om de hoek loert met  die uitzonderlijke uitzichten.  't Is natuurlijk niet vlak en af en toe toch wat pittige beklimmingen.  Maar steeds de moeite.  Vanuit onze camping volgen we het pad, door de dorpskern, via mooi bebloemde Bretoense villa's om uiteindelijk naar de baai van Launay af te zakken.  Een gezellig strandje, weliswaar met keien bezaaid.  We rusten wat uit en genieten en de grillige kustlijn met de vele rotspartijen in zee.  Daarna keren we op onze stappen terug.  't Is ondertussen middag en de maag knort.

In de namiddag rijden we nog eens naar Paimpol om het havengebied te bezoeken.  Onderweg laat de fiets van Annie het af en toe afweten.  Pech !  Gelukkig vinden we een gespecialiseerde fietsenzaak.  De analyse is vlug gemaakt.  De batterij heeft zijn zegen gegeven.  Dan maar een nieuwe aangeschaft.  Een serieuze aderlating voor Annie, maar nood breekt wet.  En we zijn blij te zijn verholpen.  En inderdaad de fiets loopt weer prima.

Vrijdag 30 augustus - Een frisse zeebries en een gesluierd zonnetje duwt de temperatuur naar omlaag. Maar 't is droog.  We fietsen naar Loguivy de la mer. Slechts 7 km bollen.   Een authentiek Bretoens vissershaventje.  Vooral oesterkweek hier.  Laag tij : alle bootjes liggen in de modder.  Weer een prentkaartje.  De ruwe schoonheid van het dorpje is moeilijk te beschrijven.  Zelfs het dorpscafé straalt de sfeer van weleer uit. Zeker een bezoekje waard, ook de smalle straatjes met de schilderachtige vissershuisjes, waar hortensia's en stokrozen zorgen voor de gezellige kleuren.  Rond half twee terug op de camping.  Middagmaal en wat platte rust. Rond vieren de wandelschoenen aan en naar het nabij gelegen Plateau van Rohou.  Een dennenbos waar je op het einde van de plateau een panorama hebt over het eiland Brehat en de ruime omgeving.  Daarna zakken we af naar het keien strand en lopen naar de Pointe de l'Arcouest.  Je krijgt hier nooit genoeg van ... de natuur op haar mooist. 

Zaterdag 31 augustus - Zwaar bewolkt en nogal winderig vandaag.  De temperatuur van 20° maakt veel goed en 't is droog...  De fiets op richting Pors Even.  Het haventje van Ploubazlanec. Met een helling van 16° bereik je de haven.   Bovenaan de helling een uniek uitzicht.  We vallen misschien in herhaling maar de panorama's hier zijn onbeschrijflijk mooi.  Of het nu bewolkt of zonnig is, steeds die kleurschakering en het spel van wolken en zon op kreken en rotsen.  We brengen een bezoekje aan het bedrijf van een oesterkweker.  Kunnen het natuurlijk niet nalaten om ons een portie  verse oesters aan te schaffen.  Zal smaken bij een glas wijn.  Spijtig dat mijn vrouwtje dit niet kan verteren... Tegen de middag vangen we de terugtocht aan.  De steile klim van 16° overbruggen we moeiteloos, dank zij onze e-bikes.  Een fantastische uitvinding.  's Namiddags nog even met de fiets een bezoekje brengen aan het levendige Paimpol.  Als afsluiter van een geslaagd weekje hier in de regio.  Morgen verkassen we naar Plougrescant.

Zondag 1 september - We nemen afscheid van het sympathieke stekje Arcouest. Alvorens de volgende bestemming op de GPS te programmeren, eerst nog wat boodschappen doen in de supermarkt van Paimpol.  De ijskast moet immers dringend gevuld worden.  Rond de middag op weg naar het schiereiland Plougrescant.  De camping Beg ar Vilin ligt pal aan zee waar de oesterliefhebber zijn gading vindt.  Na onze installatie maken we een, kleine wandeling in de omgeving.  We zullen  het verder rustig houden.  Het weertje is niet zo best.  Een beetje miezel en een wat mist.  Kortom : grijs.  Morgen wat beter ? 2

Maandag 2 september - Grijs, somber en een miezer.  We maken van de gelegenheid gebruik om ons huisje op wielen te poetsen.  't Is nodig, na anderhalve week.  Toch een karweitje waar we een paar uurtjes zoet mee zijn.  Na de middag houdt het op met regenen.  We trekken de wandelschoenen aan en stappen naar de dorpskom.  Een afstand van 2 km.  Niet zo ver, maar het klimmen maakt het wat lastig.  Eerst een bezoekje aan het toerismebureau voor een plan van de omgeving met de wandelwegjes en fietsroutes.  Daarna brengen we een bezoek aan de kapel Saint-Gonéry, daterend uit de 11° eeuw.  Wat een aangename verrassing.  De kapel is een juweeltje.  Kleurige plafondschilderingen vertellen het Oude en het Nieuw testament.  Een gids geeft je uitleg over alle ornamenten en het eeuwenoude meubilair.  Het altaar oogt rijkelijk, geflankeerd door een majestueuze graftombe.  Opvallend is het scheve kerktorentje.  't Heeft precies een duw gehad.  Later nog even het dorpje door gewandeld op zoek naar een drankje.  Maar 't is maandag : alles gesloten.  Dan maar begonnen aan de afdaling naar Beg ar Vilin.

Dinsdag 3 september - Tot deze morgen 10 uur worden we getrakteerd op serieuze buien.  Geleidelijk houdt het op en begint de zon er door te komen.  Met wandelstokken de GR34 op richting La Pointe du Chateau.  Een leuke wandeling door gangen van metershoge varens en braambessen met niet zelden verbluffende uitzichten.  't Is eb en de vele rotsen komen nu het meest tot hun recht.  Ook de vele oesterputten komen bloot te liggen.  De kwekers maken nu gretig gebruik van het laag water om te oogsten.  We passeren een paar strandjes en haventjes waar de jachtjes en visserssloepen troosteloos op hoog tij liggen te wachten.  Sommige huisjes zijn achter een rotswand gebouwd, goed beschut tegen de gure westenwinden.  Zuid gericht profiteren ze alzo van een microklimaat.  Het bekendste huisje en meest gefotografeerd is het huisje gebouwd pal tussen 2 rotswanden.  En de mooie omgeving maakt het plaatje dan ook compleet.  We hebben nu anderhalf uur gestapt...  We vatten de terugtocht aan.  We komen rond 2 uur aan op de camping.  Een drankje hebben we nu wel verdiend.  Na het late middagmaal : pauze en wat siesten in een deugddoend zonnetje.

Woensdag 4 september - Zwaar bewolkt, 18°, droog.  Gisteren hebben we onze wandeling afgebroken aan de "Pointe du Chateau", het begin van de "Site dus Goufre". Vandaag zetten we de wandeling verder.  Maar eerst met de fiets naar het Maison du Littoral (via de dorpskern 7 km)  waar we onze fietsen veilig kunnen stallen.  Dan trekken we ons wandelplunje aan en zetten onze wandeling verder naar de excentrieke rotsformaties met als hoogtepunt Le Gouffre.  Een enorme geërodeerde rotsspleet waar de golven flink te keer gaan.  Een mooi schouwspel.  Een indrukwekkende wandeling, moeilijk te beschrijven.  Daarna terug de fiets op richting Plougrescant.  We houden halt rechtover de kerk in Café Ar Var en doen ons tegoed aan een roodbaarsfilet met pilav rijst.  Zeer lekker ! Ondertussen zetten de hemelsluizen zich open en begint het te stortregenen... Wat een geluk, we zitten veilig binnen ...  Opnieuw een mooie dag gehad.

Donderdag 5 september - Met regen opgestaan.  Rond 10 uur breekt de zon geleidelijk aan door.  Aan de hand van het toeristisch kaartje stippelen we een fietstochtje  langs de kust uit. Via artisjokken velden, een typisch Bretoens groente, bereiken we na een scherpe afdaling Pors Scaff.  Hier stallen we onze fietsen en maken een kleine wandeling langs de GR34 om de chaotische rotsformaties te bewonderen.  Hier is de Bretoense kust op haar best.  Metershoge rotsen met hun eigenaardige vormen trotseren sinds eeuwen de woeste zee en de Westenwinden. Sommige hebben zelfs een naam zoals de rots van Napoleon, de verliefden of de drie naalden.  We verlaten het haventje en 't is natuurlijk weer klimmen geblazen.  Met gewone fietsen zou het op onze leeftijd niet te doen zijn...  De volgende stop is Gouermel.  Het is eb en het water is heel ver teruggetrokken.  In het gelijknamige bistrootje, "Pieds dans l'eau",  trakteert Annie op een smakelijke risotto.   Met natuurlijk zicht op de baai als toetje.  En dan terug de fiets op voor een fameuze klim.  Richting het centrum van het schiereiland met de kerk van Plougrescant als merkpunt.  Vandaar  naar Beg ar Vilin.  Een leuk tochtje (slechts 18 km), met weer onvergetelijke vergezichten.   Nu wat uitrusten om rond 5 uur de wandelstokken te nemen en de uitgestippelde wandeling van "la Baie de l'Enfer" af te stappen.  Een afwisselende wandeling langs de dichtbegroeide oever van de baai.  Geen rotsen deze keer, maar veel groen en een schilderachtige baai, die nu met het opkomende vloed stilaan vol loopt.  Daarna steil klimmend naar het dorp om vandaar weer af te zakken naar onze camping.  De zon is volop doorgebroken en zorgt voor een aangename temperatuur.  Een wandeling van een zestal km.  Rond half zeven sluiten we deze actieve dag af.  Morgen nemen we afscheid van deze sympathieke plaats : het schiereiland Plougrescan.  't Was een geslaagde week !

Vrijdag 6 september - Vandaag een overgangsdag.  Rond 12 uur verlaten we Plougrescant en  rijden een 24-tal km verder naar Louannec.  Een dorp op een boogscheut van Perros-Guirec gelegen.  We installeren ons op de uitstekende gemeentelijke camping.  't Is ondertussen al laat in de middag en na een kleine verkenning op de camping met natuurlijk weer een mooi uitzicht over de baai houden we het voor vandaag bekeken.  Wat rust doet ook goed.

Zaterdag 7 september - Het is wat overtrokken vandaag, maar 't is droog.  We fietsen via een uitstekend fietspad naar Perros-Guirec (Bretoens voor "Kop van de heuvel"). Slechts een afstand van 4 km.  Langs de baai tot de haven is het vlak, maar naar het stadscentrum is het gestadig klimmen.  Een sympathiek stadje met een mooi romaans kerkje uit de 14°eeuw in het centrum als absolute blikvanger. Een bezoekje is een absolute aanrader.  We wippen binnen in het toerismebureau voor wat info m.b.t. het fietsen hier in de regio.  Worden hierbij uitstekend geholpen.  Terug afzakken naar de haven waar we nog een wandeling langs de kade maken.  In de namiddag terug met onze e-bikes op pad voor een eerste tocht.  De zon is ondertussen volop doorgebroken en 't is weer zomer.  We trappen richting Perros, langs de kade naar het strand van Trestrignel.  Weer een flinke klim in de kuiten om uiteindelijk hoog aan de Pointe een prachtig uitzicht te hebben over het lager gelegen strand.  Steil afzakken dan maar naar de dijk beneden.  Recht voor ons bemerken we de Sept-îles, sinds 1912 een vogelreservaat.  Het strandje is druk bezocht.  Ligt goed beschut, zodat je er volop kan genieten van het microklimaat.  Terug de heuvel op richting Louannec, maar eerst op een terras een biertje degusteren.  In de verte komen dreigende onweerswolken opzetten.  We nemen het zekere voor het onzekere en keren onverwijld terug naar de camping.  Juist op tijd, want het begint goed te regenen.  Weer even geluk gehad en maximaal kunnen profiteren.

Zondag 8 september - Het wordt een troosteloze dag vandaag.  Regen en nog eens regen.  Beterschap zit er voor vandaag niet in...  We maken hiervan gebruik om de wasmachine te vullen.  En de droogkast doet de rest.  Moet toch ook gedaan worden. Hopelijk is het morgen droog, want er staat hier nog heel wat moois op het programma.

Maandag 9 september - Toch wat beter weer vandaag.  Zwaar bewolkt, maar het blijft droog.  's Morgens stappen we langs de oever van de baai naar de haven van Perros-Guirec.  Weinig vissersschepen, vooral plezierbootjes.  Langs de kade vindt je een grote keuze aan crêperies.  De boekweit pannenkoeken (galette) zijn bij de Bretoenen zeer geliefd.  Je vindt ze in alle smaken.  En het is inderdaad lekker.  We hebben ze reeds meermaals geproefd.  Maar vanmiddag gaan we toch lekker zelf koken.  Na wat rusten een fietstochtje.  We volgen de "Velo Maritime" (een uitgestippelde en bewegwijzerde fietsroutes langs de kust).  Ons doel is "Plage de Trestraou".  Achteraf bekeken  een serieuze omweg met zelfs een beklimming van 1° categorie.  Ook met onze e-bikes moesten we tot het uiterste gaan.  Plage de Trestraou ligt als een amfitheater gekneld tussen 2 falaisen, goed beschermd tegen de westenwinden. Het heeft een mondaine aanblik met een lading en majestueuze villa's op de heuvel flank.  Het zandstrand met mooie promenade lokt veel wandelaars.  Het zonnetje komt er zuinig door piepen en we nestelen ons op een gezellig terras met een lekker glas wijn.  Daarna terug de fiets op en starten de klim naar de stad op de "kop van de heuvel".  Even binnenwippen in de supermarkt voor de nodige boodschappen en daarna afzakken naar de Laika.

Dinsdag 10 september - Opnieuw zwaar bewolkt.  Waar blijft de nazomer ?  Vandaag wandeldag.  We volgen opnieuw een stuk van de "sentiers des douaniers" (GR34) en stappen langs de kust door een bos van varens en kastanjebomen.  Na een uurtje stappen bereiken we het sympathieke vuurtorentje van Nantouar.  We gaan vruchteloos op zoek naar een koffie.  Dan maar wat verpozen op een bankje met zicht op Île de Tomé, precies de vorm van een walvis.We vatten de terugweg aan .  Op een paar honderd meter van de eindstreep nog een ferme regenbui. Precies op tijd thuis.  Het blijft de rest van de namiddag wisselvallig.  Na het middagmaal (14 u !) houden we het wat rustig.

Woensdag 11 september - Een kille Noordwester, maar kom 't is droog en de zon komt er af en toe door.  We fietsen naar de wekelijkse markt van Perros. Altijd interessant om plaatselijke specialiteiten op te merken.  Aan een kraampje wordt een grote kom Kig ar Farz klaargemaakt.  Een typisch Bretoens gerecht.   't Blijkt echter een gerecht te zijn identiek aan onze oerdegelijke hutsepot.  Zo zie je maar.  Na de gebruikelijke koffie op een terras aan de kade terug  naar de camping voor ons middagmaal.  's Namiddags terug de fiets op voor een ritje rond Perros met nog eens een bezoekje aan de 2 mooiste strandjes.  Een ritje van 14 km.  Ook nog even een visite gebracht aan het oude centrum van Perros.  't Is er gezellig druk.  Hier sluiten we ons bezoek af aan Perros-Guirec.  Niet alles bezocht wat we wilden, maar het wisselvallige weer speelde ons parten.

Donderdag 12 september - Inpakken en naar onze volgende stop.  Eerst halt houden bij de supermarkt, juist buiten de stad.  De provisiekast moet dringend aangevuld worden.  Rond 14 uur arriveren we, na 15km, op het eiland Île Grande.  Een schattig eilandje, met een brugje verbonden met het vasteland.  De gemeentelijke camping ligt in de duinen vlak op het uiteinde van het eiland. Wat een prachtplaats hebben we gekregen.  Vlug ons geïnstalleerd, want een felle bui is in aantocht.  Echt wisselvallig vandaag.  De heerlijk warme zon wordt afgewisseld met ferme plensbuien en hevige windstoten.  Na een tiental minuten terug zomerweer.  We doen een eerste wandeling en opnieuw worden we geïmponeerd door de mooie natuur.  Bretagne, altijd verrassend.  De wandeling rond het eiland : 7 km.  We beperken ons tot een wandeling tot aan het ornithologisch centrum, met opvang van zieke vogels.  Overal vind je de foto van de papagaaienduiker.  Een zeldzame vogel, enkel hier in Bretagne aan te treffen.

 Vrijdag 13 september - Een ongeluksdag ? Gelukkig niet : we worden beloond met een fijn weertje.  Zonnig en uit de wind is het uiterst aangenaam.  We fietsen naar Pleumeur-Bodou, op 7 km.  Informatie opsnorren van de regio is altijd interessant.  Opnieuw worden we geholpen door een lieve dame.  In het dorp zelf is er niet veel te beleven, dus vatten we maar de terugweg aan.  Toch even halt houden in het Parc de Radome, met een planetarium, een Gallisch dorp en een telecomcentrum met een enorme satellietschotel.  Bezoek is er niet bij : alles potdicht.  Vandaar richting ons eiland.  Hier en daar nog even halt houden voor een foto.  's Namiddags nog een kustwandeling langs het super mooie pad.  Rond half negen het strand op om aan de "Pointe" de ondergaande zon te bewonderen.

Zaterdag 14 september -  Nazomer op komst.  Een zacht briesje en een overheerlijke temperatuur vandaag.  Rond elf uur op pad om een stuk van de kustlijn van het eilandje te verkennen.  Steeds andere landschappen : in het noorden heb je de geërodeerde rotsen geboetseerd door de inslaande golven, terwijl je in het zuiden, slikken en schorren aantreft.  Ook een totaal ander klimaat dan het noordelijk gedeelte.  De meeste villa's zijn uiteraard hier gebouwd.  De hortensia's en palmbomen zijn in elke tuin present.  We wandelen niet volledig rond, maar slaan af naar het centrum van het dorp om een koffie te nuttigen. Even binnenwippen in het plaatselijk kerkje dat heel mooi gerestaureerd is (16°eeuw).  's Namiddags houden we het kalm en profiteren van de deugddoende zomerzon, met natuurlijk een enig zicht op onze baai.

Zondag 15 september-  Echt zomerweer vandaag.  In de schaduw is het wat fris, maar eens in de zon en uit de zeebries halen we gerust 25 °.  's Morgens doen we ons traditionele stapje hier op het eiland.  Telkens een stuk van het wandelpad er rond. Wat is het hier toch super mooi.  In de namiddag met de fiets naar Trébeurden.  Op het toerismebureau werd ons als fietsroute de binnenweggetjes aangeraden.  Rustige, auto-arme wegen.  Maar... er zitten wel enkele pittige beklimmingen in.  Nu hadden we toch wel moeite.  Gelukkig was het niet ver, enkel een zevental km.  Trébeurden, met een grote jachthaven en een zuid gericht strand.  Het is er gezellig druk.  Vanwege het prachtige weer vele strandgangers en zwemmers die nog eens van het ultieme zomergevoel willen genieten.   De mooi aangelegde promenade nodigt uit tot een slenterpartijtje, ons dikwijls vergapend aan de monumentale villa's.  Na een hapje en een drankje vatten we de terugweg aan.  't Gaat veel vlotter nu : hoofdzakelijk in dalende lijn !  't Is al na zessen als we bij onze Laika arriveren.  Weer een fijne dag.

Maandag 16 september - Niet koud, maar wel bewolkt.  Na de middag breekt de zon weer door en is 't weer zomer !  Deze morgen is het poetsen geblazen.  Dat houdt ons de hele morgen zoet.  's Middags  smakelijke ribbetjes op de BBQ en dan wat platte rust.  De dag sluiten we af met onze dagelijkse wandeling op ons schattig eiland.  Fantastisch verblijf hier.

Dinsdag 17 september - Onze laatste dag op île Grande.  Deze sluiten we af met een pracht van een wandeling langs de westzijde van het eiland.  Best een leuk weertje vandaag, de zon schijnt maar we worden getrakteerd op een stevige westenwind.  En vermits we nu op de westzijde stappen, vangen we die volop.  Gelukkig bieden de metershoge varens ons af en toe de nodige bescherming.  Een eigenaardige rots is de blikvanger.  Hij heeft de vorm van een leeuw.  En je moet niet veel verbeelding hebben om er die in te zien.  Mooi.  Na een tweetal uurtjes stappen bereiken we weer ons stekje.  In de namiddag nogmaals naar de "Pointe".  't Is immers hoog tij en met de vele wind, vlak uit het zeegat, willen we de beukende golven op de rotsen wel eens meemaken.  We zijn niet alleen om dit uniek schouwspel mee te maken.  De zee gaat hier wild te keer en beukt meedogenloos op de granieten klippen.   Een fameus spektakel.  

't Was een aangenaam verblijf hier.  Hopelijk blijft het weertje stabiel en kunnen we de rest van onze trip nog verder genieten.

Woensdag 18 september - Rond 10 uur vertrekken we naar Locquirec.  Een afstand van 28 km. Maar eerst nog wat proviand voor de komende week opdoen. We arriveren rond één uur op de gemeentelijke camping "Fond de la Baie". Opnieuw een uitstekend plaatsje.  Vlak aan zee met natuurlijk een enig uitzicht.  't Is laag tij en de baai is volledig leeggelopen.  Een vlakte tot kilometers ver.  Maar bij opkomend tij gaat het ontzettend vlug en in een mum van tijd klotst het water hier tegen de dijk een paar meter van ons verwijderd.  We nemen het middagmaal tamelijk laat en na de siësta nog een stappertje naar Locquirec op zo'n 2 km.  We houden het vandaag bij een bezoekje aan het haventje.  Een gezellig plekje.  We verpozen even op een terras met een smakelijk wijntje en keren dan op onze stappen terug.  Ondertussen wel 7 uur geworden.  Eigenaardig weertje vandaag, bewolkt af en toe de zon, maar vooral veel wind.  Maar zeker niet koud.  Ons hoor je niet klagen.

Donderdag 19 september - Opnieuw een zomers weertje vandaag.  Heerlijk ! 's Morgens even binnen springen in het toerismebureau voor wat documentatie en een paar interessante tips gekregen.  We verkennen het stadje.  Klein en gezellig.  Ook hier een schattig oeroud kerkje dat helaas gesloten blijkt. 

Een volledig gerestaureerde presbytère met een mooie tuin trekt onze aandacht.  Ook de vele statige villa's, strategisch gebouwd met een onbetaalbaar uitzicht kun je niet zo maar voorbij wandelen.  's Namiddags fietsen we nog maar eens naar het centrum en doen vandaar de wandeling rond de "Pointe du chateau".  Geen al te grote wandeling, maar o zo mooi.  Daarna nog een terrasje om de dag af te sluiten en wat uitrusten in een deugddoend zonnetje, met de het geluid van de bruisende golven op de achtergrond. Het moet niet meer zijn.

Vrijdag 20 september - Het is laag tij en we wandelen langs het strand naar de monding van de stroom Douron.  Tot aan de brug die Locquirec met Plestin-les-Grèves verbindt. We passeren het " Manoir de l'île Blanche", een kasteel uit de jaren 1661.  Vandaar via de fietsroute terug naar de camping.   Een deugddoende wandeling.  In de namiddag de fiets op richting Plougasnou.  Een tochtje die we uiteindelijk moesten onderbreken wegens te moeilijk.  Zeer steile hellingen met dito afdalingen.  Aan de "Moulin de la Rive", een klein strandje, de fietsen gekeerd en terug naar het centrum van Locquirec waar we op een terras ons laten gaan met een rijkgevulde ijscoupe.  De ontgoocheling van de mislukte fietstocht was rap vergeten ! En het weertje viel best mee.  De zon schijnt en we noteren een 22°.

Zaterdag 21 september - Blauwe hemel en zomers weertje.  Vandaag gaat hier de lokitri door.  Een triathlon.  De zwemproef gaat hier vlak voor ons door.  3 groepen gaan te water, dames, heren en veteranen.  Mooi om zien.  We staan aan de aankomstlijn om de vermoeide mannen en vrouwen wat aan te moedigen.  Na deze proef gaan we op stap naar de haven en onderweg kunnen we opnieuw genieten van de fietsproef.  Op een gesloten circuit om en rond Locquirec beulen de tri atleten zich op de fiets af.  Makkelijk is het niet want de nodige hellingen moeten ook genomen worden.  We bereiken het haventje, badend in de zomerse zon.  Na een korte stadswandeling steken we binnen op het terras van "la dame de nage" en schuiven onze voeten onder tafel voor een uiterst smakelijke schotel.  Plan was om nog eens de Pointe af te wandelen, maar in de verte komen donkere wolken aan die een naderend onweer verkondigen.  Dan maar de terugtocht naar huis aanvatten.  Toch nog een wandeling van 2 km.  En gelijk hadden we.  Eens thuis steekt een heus onweer op met veel regen, donder en bliksem. Voor de rest van de namiddag blijft het regenachtig.  Toch zijn we tevreden dat we maximaal van het goede weer hebben geprofiteerd.
Zondag 22 september - Het is zwaar bewolkt, met af en toe een schuchter zonnetje.  Windstil en zeker niet koud.  We houden het vandaag bij twee mooie wandelingen hier langs de kustlijn.   Je wordt het nooit beu en je raakt nooit uitgekeken op de grilligheid van deze kustlijn.  't Is erfgoeddag vandaag en het kerkje van Locquirec is voor deze gelegenheid toegankelijk.  Een verbluffend pareltje.  Eglise Saint Jacques de Locquirec dateert uit de XII° eeuw.  Binnen uitzonderlijk mooie schilderijen, daterend 1712 en wat vooral de aandacht trekt zijn de kleurrijke fresco's op het plafond vooral engelen met trompetten verbeeldend.  Ben je in Bretagne, dan moet je zeker de kerkjes en kapelletjes bezoeken.  Die zijn uitzonderlijk mooi, zowel van architectuur als de binnen in de kerk.  In de late namiddag breekt de zon nog wat door...

Maandag 23 september - Hopelijk krijgen we toch nog wat mooi weer voor onze laatste week.   Vandaag is het alleszins niet te best.  's Morgens kunnen we nog droog een wandeling maken naar l'Ile Blanche" maar in de namiddag begint het te miezeren.  En dit voor de rest van de dag...  Mijn lief vrouwtje bakt  een Belgische pannenkoek en beslist nadien wat uit te rusten van de inspanningen van de voorbije dagen, terwijl ik nogmaals als slot de wandeling van de Pointe doe.  Gehuld in grijze tinten door de miezer.  't Is eens iets anders.  't Was eveneens een aangename stop hier.  Morgen naar Saint-Pol-de-Leon, 43 km verder.

Dinsdag 24 september - Onze laatste stop : St.Pol de Leon.  Onze verblijfplaats is camping Trologot.  Gelegen aan zee.  Onze toegewezen plaats kan ons niet bekoren en we kunnen verhuizen naar een nieuwe plaats.  Iets beter, maar toch niet onze goesting... So be it.  Nadien op stap naar de kathedraalstad St. Pol.  't Is klimmen geblazen want de stad ligt 44 m boven de zeespiegel.  3 torens bepalen het stadsbeeld.  Niet voor niets wordt deze stad één grote kerk genoemd.  Even een bezoekje brengen is een must.  Nog nooit zoveel kapelletjes en kerken bezocht als bij deze reis.  Binnenin deze kathedraal : effenaf prachtig.  Vooral de glasramen zijn fabuleus.  Het koorgestoelte, eeuwen oud, de praalgraven van de diverse bisschoppen. De fresco's op het plafond.  Prachtige kunstwerken ! Het geheel dateert 17° eeuw.  't Is ondertussen laat geworden en zakken terug af naar zee.  Toch een half uurtje stappen.  Het weer viel best mee vandaag.

Woensdag 25 september - Herfstweer vandaag.  Miezer, wolken en wind zijn ons deel.  Geen nood, 's morgens onze wandeling langs de kade naar Ilot Sainte Anne.  Een fikse wandeling naar een mooi stukje natuur.  Het oorspronkelijke eilandje is verbonden met een dijk om de haven te beschermen.  In de namiddag met de fiets naar St. Pol voor een bezoekje aan de oude stad.  Vooral de soliede granieten huizen vallen hier op.  Echt Bretoens, mooi.  Daarna vergasten we ons op een cider met een stukje bretoense appelcake.  Lekker.  Dan terug naar huis.  't Is gelukkig droog gebleven.

Donderdag 26 september - 't Is volop herfst.  Een krachtige wind waait vanuit het westen, gevolgd door fikse buien afgewisseld met zonnige perioden.  Beter zal het vandaag niet worden.  Niet getwijfeld !  We nemen de fiets richting Roskoff.  We trappen via de Velo-Maritime.  Langs landelijke wegjes tussen de uienvelden, bloemkolen en artisjokken.  Nooit ver weg van de kust, en af en toe worden de kuiten, zelfs met e-bike, flink op de proef gesteld.  Maar het lukt en je wordt vaak beloond met mooie vergezichten.  Na een tiental km bereiken we het centrum van Roskoff, de uien- en piratenstad bij uitstek.  Even halt houden bij het toerismebureau voor een stadsplannetje, een koffie slurpen en dan op pad in het gezellige, historische Roskoff.  Een echte handelsstad, waar gehandeld werd in linnen, zout en hout. In de 19e eeuw werden van hieruit zelfs uien geëxporteerd naar Engeland. In het historisch centrum wijst alles op de enorme rijkdom die werd vergaard met de handel over zee: de kerk, omringd door een fraaie tuin, voorname huizen gebouwd met graniet, gebeeldhouwde schepen en de torens bij de oude haven. Als je al die bewerkte kelderingangen ziet, langs de straten en in de buurt van het strand, krijg je het gevoel dat de geesten van kapers, smokkelaars en handelslui hier nog steeds rondwaren.   Tijdens een gigantische bui springen we vlug resto Surcouf binnen voor een smakelijke dagschotel.  Nadien nog even een bezoekje aan de haven en dan terug de fiets op naar camping trologot.  Een mooi en leerrijk dagtripje.

Vrijdag 27 september - Onze laatste dag.  Wat wordt het ?  We worden getrakteerd op een heuse storm die woest vanuit zee op de kust inbeukt.  Veel zullen we niet kunnen doen.  We wachten de namiddag af om toch nog een wandeling te kunnen maken.  Als het droog blijft tenminste.   In ieder geval zijn we tevreden van onze trip hier in het mooie Bretagne.  Al bij al is het weertje best meegevallen.

Breizh , trugarez vrag.

(Bretagne, hartelijk bedankt)

Zaterdag 28 september - Rond 10 starten we de motor en bollen 259km naar Villedieu-les-Poêles. We rijden vlotjes want is weekend en de snelweg is vrachtwagen-vrij.   We arriveren rond 2 uur en na een laat middagmaal brengen we nog een bezoek aan het sympathieke klokkenstadje.  

Zondag 29 september - Een rustige nacht gehad en rond 9 uur zijn we reeds op weg naar Neufchatel-en-Bray (257 km).  We arriveren er rond 1 uur op de voorbeeldige camperplaats.  We hebben geluk.  Nog slechts 1 plaatsje vrij. 's Namiddags nog even naar de stad.  't Is zondag, desolaat en verlaten.  Alles gesloten.  We volgen de weg naar de gerestaureerde kapel uit de 12° eeuw waar een tentoonstelling van keramiek-beelden doorgaat.  Mooi maar zeer prijzig.  Op de terugweg kunnen we toch nog even binnenwippen in de oude statie.  Annie trakteert als afsluiter op een pannenkoek met koffie.  Doet deugd want alhoewel droog en zonnig waait er een strakke koude noordenwind.  

Maandag 30 september - Naar huis en een volgende trip plannen.

Foto's

Roadbook

Meikensbossen aan de voet van de Poelberg

De Meikensbossen vind je aan de voet van de Poelberg en is 63 ha groot.  Het bos ligt op de grens van Tielt en Dentergem.  Een afwisselend, glooiend landschap met akkers, bossen, poelen en weilanden. Een uitstekend wandel- en fietsgebied.

Overnachtingsplaats : Camperplaats Meikensbos, Tieltseweg 45, N50.97528 E 3.37084

Vrijdag 9/8 - We vertrekken met regen.  Ook bij aankomst op de camperplaats krijgen we een stevige bui.  De camperplaats Meikensbos heeft een geslaagde make-over gekregen. Ruime verharde plaatsen omzoomd met bloeiende veldbloemen.  Zeer vakkundig en uniek aangelegd.  Rond half drie piept de zon er door.  Beter weer op komst.  Toch een felle westenwind.  Wind indachtig opteren we voor een wandeling in het aanpalend Meikensbos.  Nadien brengen we een bezoek aan de nabij gelegen St. Annakapel.  Eertijds een verwaarloosde ruïne, dienstdoend als schuilplaats voor grazende koeien en nu volledig gerestaureerd in het kader van het project "Horizon" van Westtoer. Boven op het dakterras krijg je een uitzicht over de glooiende akkers en weilanden met kerktorens die de dorpjes markeren.  Naast de kapel een pop up zomerbar waar we natuurlijk een lekker biertje nuttigen.
Zaterdag 10/8 - De start van een mooie zomerdag. 's Morgens brengen we een bezoekje aan Tielt.  Toch een 12 tal km fietsen, klimmend en dalend over de Poelberg, heen en terug. Een wandeling in het mooi, bebloemde centrum, een bezoekje aan het park van het Huis Mulle de Terchueren en natuurlijk, hoe kan het anders, afsluiten met een terrasje op het gezellige marktpleintje.  Na het middagmaal de fiets op voor een ritje van een 24 km.  Langs veldwegen, tussen meterhoge maïsvelden, geurende uienakkers en wassende spruitkolen.  Zo passeren we de landelijke dorpjes Aarsele, Wontergem, Gottem (het vlasdorp) om via het stille Dentergem terug de Meikensbossen te bereiken.  Een terrasje was er niet bij deze keer.  Alles leek uitgestorven en een dorscafé was moeilijk te bespeuren.  Dan maar een smakelijke "Poes" (een lokaal biertje) drinken op het terras van onze gastheer Christophe.  
Zondag 11/8 - Reeds bij het ochtendgloren : snikheet.  We zoeken 's morgens de koelte op van het Meikensbos .  We hebben de wandelknooppuntjes genoteerd om een stappertje in en rond het bos te maken.  Een wandeling van een viertal km zo'n anderhalf uur stappen.  Na de middag de fiets op voor een tocht rond Tielt.  Weer de Poelberg over waar de wieken van de authentieke molen de zuidenwind opvangen en lustig, zonder enige moeite, draaien onder het goedkeurend oog van een trotse molenaar.  Mooi plaatje !   We rijden richting Marialoop (al van gehoord?) en Pittem om uiteindelijk via de landwegjes in Tielt aan te komen.  Vlug een schaduwrijk terrasje opzoeken.  't Is er aangenaam druk in het sfeervolle provinciestadje.  Vandaar richting camperplaats.  Daar is het zoeken naar een schaduwplekje, want toch uitzonderlijk warm.
Maandag 12/8 -Terug naar huis.

Foto's 

Zonnebeke... waar de toekomst een verleden heeft...

 

Vrijdag 2 augustus - Een weekendje op het camperplekje "De Zandberg" spreekt ons wel aan.  Zijn hier reeds in 21 geweest.  Ligt op een boogscheut van Ieper en Bellewaerde.  Rond 10 uur worden we van harte verwelkomd door gastheer Yannick die ons onmiddellijk een kopje koffie aanbiedt.  Sympathiek.  Rond elf uur de fietsen op richting Zonnebeke centrum.  Een kleine wandeling in het mooie park van het domein Passendale is een must.  't Is zwoel en heet, er hangt onweer in de lucht.  We nuttigen een verfrissing op het heerlijke terras van Kokliko en keren dan via de landweggetjes terug naar ons stekje.  Tijd voor het middagmaal.  Rond drie uur zijn we ready voor ons eerste tochtje hier in de regio.  We passeren het Polygoon bos en vandaar gaat het via een glooiend landschap naar de heksen stad Beselare.  We worden getrakteerd op een mooi uitzicht over een heuvelend landschap. Gelukkig rijden we elektrisch, want soms is het wel pittig.  We passeren Kruiseke en belanden in Zandvoorde waar we bij een frisse pint wat uitblazen.  Onderweg vele infoborden met anekdotes  en monumenten over WO I.  Interessant, maar ze zijn zo talrijk dat je niet alles kunt lezen.  We rijden dwars door de Gasthuis bossen, heerlijk koel in dit zwoele weer.  't Is halfzes als we de oprit van De Zandberg oprijden.  24 km en deze morgen 14 km.  't Is genoeg voor vandaag.
Zaterdag 3 augustus - Zwaar bewolkt vandaag.  Toch maar weer de fiets op om in Passchendaele  Memoriaal Park  een wandeling te maken.   Reeds vroeger al eens bezocht, een mooi concept en nog altijd even boeiend.  Je kan hier ten andere verschillende mooie wandelingen maken dit gecombineerd met info over WOI,  Rond half één nemen we afscheid van dit mooie maar soms aangrijpend park en fietsen terug naar de camper voor ons middagmaal.  In de namiddag nog maar eens de fiets op naar Ieper.  Via de knooppunten juist 10 km van onze camperplaats vandaan.  'r Is er druk.  Op de markt is een kermis volop aan de gang, wat natuurlijk voor de nodige decibels zorgt.  We zoeken de stilte op van de gotische Sint-Maartenskathedraal.  Nog nooit bezocht.  En het moet gezegd : mooi !  Je vindt er ook het graf van Robrecht van Bethune, de Leeuw van Vlaanderen.  Nadien likken we nog een ijsje en daarna terug de fiets op richting de Zandberg.  Onderweg nog een fikse regenbui.  Gelukkig waren we voorbereid.  Toch weer een leuke dag gehad.

Passchendaele Memorial Museum

Zondag 4 augustus - Gisteravond worden we getrakteerd op felle regenbuien en vanmorgen opnieuw een lekker weertje met zwoele temperaturen.  We vullen de morgen in met een tochtje richting het heksendorp Beselare.  Een ritje langs maïs- en aardappelvelden om via Geluveld terug de Zandberg te bereiken.  Toch eerst even halt houden in het Boswieltje voor een goeie picon met een plankje borrelhapjes.  Zo is het al ruim over twaalf als we onze camper bereiken.  Rond drie terug op pad voor ons laatste ritje in deze mooie regio.  We volgen de knooppuntjes om via de vesting van Ieper de Zillebekevijver naar Hill 60, de begraafplaats zonder grafstenen,  te rijden.  Hier, op 60 m boven zeeniveau, heb je mooi uitzicht over de omgeving.  Vandaar richting Gasthuisbossen, waar het bladerdak voor de nodige afkoeling zorgt.  Een tocht van een 23tal km in een glooiend landschap.  Terug thuis, tijd om wat uit te rusten.  s' Avonds trakteert Yannick (de uitbater) zijn gasten nog op een glaasje wijn bij een gezellige babbel. Een leuke afsluiter voor een prima weekend.
Maandag 5 augustus - Rond half tien richting Oostende.