Tielt : een uitnodigend provinciestadje

Een West-Vlaamse driedaagse.  We zijn te gast op de camperparking "Het Ovenbuur". Ligt tussen de weilanden op een boogscheut van Tielt.  Wakker worden naast de koeien.

Woensdag 13 maart - zaterdag 16 maart 

Rond halfelf rijden we de camperplaats op. Een camperplaats zoals het moet. Ruime plaatsen met een graspleintje aan de voordeur (voor 't ogenblik nogal drassig).  Een gezellig ingericht tuinhuisje nodigt je uit voor een hapje en een drankje.  Boeken, gezelschapsspelletjes zijn eveneens aanwezig.  De nodige info over fiets- en wandeltochten vind je er ook.  Een half uurtje later zijn we reeds de fiets op richting Tielt (slechts een kleine 4 km).  We stallen onze fietsen aan het Belfort en doen de stadswandeling. Het belfort en Huis Mulle de Terschueren met bijhorend park zijn de stedelijke trots.  Een winkelstraat met exclusieve boetikjes lokt de shoppers.  Rond 13 uur terug naar "Het Ovenbuur" voor het middagmaal.  't Is half drie en we zitten terug op de fiets voor ons eerste tochtje rond Tielt.  Natuurlijk laten we ons opnieuw leiden door de knooppuntjes.  Het landschap is zacht glooiend, maar met e-bikes geen probleem.  Overal bemerken we de doorweekte velden.  Liggen er troosteloos en onbewerkt bij.  In Schuiferskapelle (klinkt als muziek in de oren) stappen we af in " 't Een en 't Ander".  Een gezellig eetcafé en winkel onder één dak.  Batterijtjes terug opgeladen en langs kronkelende wegjes richting het sympathieke provinciestadje. Onze eerste dag zit er op.  't Was zwaarbewolkt, maar 't bleef droog en dat is het belangrijkste. 

Huis-Mulle-de-Terschueren

Vandaag belooft het een lentedag te worden.  's Morgens, rond half tien, richting centrum Tielt.  't Is marktdag.  Eens zien wat ze hier te bieden hebben.  Daarna profiteren van het lentezonnetje op een  terrasje.  Na een sober middagmaal terug de fiets op.  We trappen richting Kanegem, een agrarisch verstild dorp.  Het dorp van Briek Schotte, op het dorpsplein vereeuwigd in een mooi standbeeld.  Dan richting Artemeersmolen.  Een nog werkende stenen korenwindmolen (unicum in Oost- en West Vlaanderen).  We passeren de landelijke dorpjes Vinkt, Wontergem en Aarsele waar we in het dorpscafé een verfrissing nuttigen.  Ons traject wordt opgefleurd met bloeiende forsythia's en magnolia's.  Zou het toch eindelijk lente worden ?  Nog een aantal kilometers te trappen en we bereiken opnieuw onze camper, hoog gelegen op het Tielts plateau.

Standbeeld Briek Schotte, dorpsplein Kanegem

Mooie liedjes duren niet lang.  We staan op met dreigende regenwolken.  Ze voorspellen matige regen deze morgen.  Niet getreuzeld... Regenpakken in de fietstassen en hop, rond half tien, zijn we weer ribbedebie.  We fietsen richting Ruiselede.  Halverwege is het zover.  Het begint te miezeren. Regenpakken aan.  Maar 't blijft redelijk.  Onder weg nog een pracht van een molen : de Mevrouwmolen. Ruiselede nodigt ons uit voor een koffie in 't Fonteintje.  Een stokoud cafeetje waar de plaatselijke gepensioneerden gezellig komen keuvelen.  We zijn zo'n beetje een vreemde eend in de bijt.  Juist op tijd, want het begint deftig door te regenen.  We treuzelen wat tot de bui over is en de zon piept er op sommige momenten door.  Reden genoeg om ons tochtje maar verder te zetten. Felle wind op kop, af en toe wat gemiezer.  We scheren langs Schuiferskapelle om opnieuw richting het Ovenbuur te fietsen. Een tochtje van 24 km.  

Ruiselede, stadhuis

's Namiddags nog enkele fikse buien, maar rond drie uur klaart het op.  Annie wil wat uitrusten en ik ga vlug nog eens de Poelberg verkennen.  Een stijgingspercentage van 4,5% gedurende 400 meter. Bovenop de heuvel een prachtig vergezicht.  Toch nog een ritje van 20 km gedaan.  't Was droog, maar de felle wind speelde toch wel parten.

Onze driedaagse zit er weer op.  Best meegevallen.  De volgende trip kan gepland worden.  't Zal de Elzas worden tijdens de paasdagen.

Kloosterzande : Zeeuwse rust, ruimte en eenvoud

 

Kloosterzande is een dorp in Zeeuws-Vlaanderen, gelegen tussen de Westerschelde en Hulst, op een boogscheut van het land van Saeftinge. De camperplaats "De Waterhoeve" ligt aan de rand van het dorp.  Coördinaten : N51.36125 - E4.01837.

Dinsdag 27 februari - Vrijdag 1maart.

Een klein uurtje bollen en we rijden de oprit van de Waterhoeve op.  3 geitjes en een harige Shetland- pony vormen het welkomstcomité. We installeren ons op het uiterste plekje met een fantastisch uitzicht over de Zeeuwse polders.  In de verte verraden de puntige kerktorens de Zeeuwse dorpjes, zoals Hengstdijk en Vogelwaarde.  Ook het zonnetje is van de partij.  Eerst op verkenning in het nogal slaperig dorpje.  De horeca is gesloten, maar bakker, slager en supermarkt zijn op post.  Dan maar de fiets op voor een tochtje door de Zeeuwse polders.  We volgen de knooppuntjes en bereiken Ossenisse aan de Westerschelde.  Na de overstroming van 1953 ligt het dorpje nu veilig achter een zes meter hoge dijk.  We stallen de fietsen en klimmen de dijk op.  Totaal ander uitzicht.  De Westerschelde met de op- en afvarende mastodonten richting Antwerpen. Een beetje verpozen op een bankje in het zonnetje, met zo'n uitzicht, kan deugd doen!  Langs de zeedijk bollen we verder via knuitershoek (waar blijven ze die namen halen) naar de Perkpolder.  Een koffie drinken in Bar Goed (het Ibiza aan de Schelde) is er niet bij.  Sluitingsdag natuurlijk. Dan maar verder trappen naar het havenplaatsje Walsoorden. In de verte bemerken we koeltorens van de kerncentrale Doel. Verder langs de zeedijk tot aan het monument van de Watersnood.  Herinnert aan de stormvloed van 1906.  Van daar via de tasdijk terug naar de Waterhoeve.  Een tochtje van slechts 23 km.  Maar 't heeft ons deugd gedaan.

Na een nachtrust in dit zalige stiltegebied opnieuw de fiets op richting Hulst.  Ook hier laten we ons leiden door de knooppuntjes waardoor we in totaal zo'n 33 km zullen afleggen. Een felle wind op kop, langs dijken en polders met vele appel - en peerplantages.  We passeren Lamswaarde en Schuddebeurs en bereiken het vestingstadje Hulst met zijn Bourgondisch karakter.  Restaurants en eettentjes in overvloed...  Alvorens het stadje te verkennen eerst wat uitrusten bij een lekker geurende koffie.  't Is er gezellig en blijven nog wat haperen met een goed glas wijn.  Daarna even de winkelstraat door slenteren.  't Is noen en niet te veel shoppers op pad. 't Loopt rond 1 uur en  we besluiten te lunchen in "Het bonte hert".  En maar smullen, want de lunchsuggestie is overheerlijk.  Om de calorietjes af te werken nog een wandeling langs de schilderachtige vestingen.  Degelijke infoborden geven de nodige historische uitleg.  't Wordt al laat en we breken de wandeling halverwege af.  Terug de fiets op richting Waterhoeve.  Wind in de rug.  Een pretje.  In een wip zijn we thuis.  De zon was afwezig vandaag, zwaarbewolkt.  Maar 't bleef droog.

De volgende dag : een druilregen en nogal wat wind.  Wat gaan we doen vandaag ?  Fietsen langs dijken en polders?  Geen optie, wegens gebrek aan rustpunten (gesloten horeca, weet je wel).  We beslissen om goed ingepakt (regenjas en dito broek) langs het fietspad van de nationale weg opnieuw naar Hulst te fietsen.  Afstand is 10 km.  Gezien wind op kop komen we toch behoorlijk nat in Hulst aan.  Om ons wat op te warmen springen we eerst binnen in de Bonte Hert.  Onze regenkledij kan ondertussen wat opdrogen.  Een koffie, een drankje en een lunch en we zijn een paar uurtjes verder.  't Is ondertussen wat droger geworden en we zetten de wandeling op de vesting verder. Rond vier uur terug de fiets op naar onze geitjes en pony, die ons ondertussen al heel gewoon zijn. Bij aankomst komen ze ons altijd vlug begroeten.  Later op de avond nog een bezoekje van gastheer Anton, die ons weer verwend met enkele eitjes van eigen kweek.

Vrijdag : tijd om af te reizen.  Het zonnetje schijnt en we maken nog een korte dorpswandeling met een bezoekje aan de plaatselijke supermarkt en daarna inpakken en op naar Oostende.

Al bij al weer een deugddoende driedaagse.

Watersnoodmonument

Hulst

Vleteren aan het Sixtusbos, hier kom je tot rust

 

Zaterdag 27 januari - dinsdag 30 januari
De weersvoorspellingen zijn weer gunstig.  Waarom er opnieuw niet op uit trekken voor een weekendje?  Onze keuze valt op West-Vleteren.  De camperboerderij op een boogscheut van de "paters" is ons stekje. De 40-tal km worden in een mum van tijd afgelegd.  Tijd in overvloed om onze eerste wandeling af te haspelen.  De sixties wandeling om en rond het befaamde klooster is een aanrader.  Toch even moeten inkorten want sommige gedeelten in het bos zijn nogal drassig. 't Valt trouwens op dat de omliggende landbouwvelden er echt moerassig bijliggen.  Als 't niet vlug droogt zal het voor de boeren moeilijk worden.  Halverwege de wandeling kan je een bezoekje brengen aan "In de Vrede" voor een hapje of een beroemde trappist.  Alhoewel een groot etablissement toch gezellig om er te vertoeven.  't Is er tamelijk druk.  Iedereen wil er de trappist proeven.  In piepklein winkeltje koop je de lekkere paters kaas en de Westvleterense boerenpaté en natuurlijk het overheerlijke biertje.  Annie kan niet aan de verleiding weerstaan om dat lekkers aan te schaffen.  't Zal thuis smaken met een lekkere pater. 's Anderendaags, 's morgens een wandeling (je kan hier ook de wandelknooppuntjes volgen) en in de namiddag de fiets op om het glooiende landschap rond Poperinge te ontdekken.  Een stop in het gezellige Poperinge is een must.  In het drukke La Poupée een verfrissend drankje.  Een Poperings hommelbiertje gaat er vlotjes in. Op maandag volgen we hetzelfde menu. 's Morgens wandelen en 's namiddags de fiets op.  Langs het kasteelpark de Lovie door de unieke Poperingse hoppevelden eindigend in Poperinge.  En het weertje ? Het kan niet beter ! Een stralende zon en weinig wind.  Op maandag na onze ochtendwandeling door bos en landerijen en de onvermijdelijke koffie in de Vrede (ze beginnen ons daar al te kennen) met de fiets naar Poperinge (5km) voor een kleine stadswandeling.  Aan de hand van een stadsplannetje kan je toch enkele mooie bezienswaardigheden ontdekken. 
Oei, 't is al dinsdag.  Toch nog even een korte wandeling alvorens in te pakken en naar huis te rijden.
Waar gaat de volgende trip naar toe ?

Sneeuwpret in Wervik.

Vrijdag 19 januari - maandag 22 januari . Na de intense sneeuwval (althans in het binnenland) wordt er zonnig, maar koud weer voorspeld voor het komende weekend.  Grote goesting om er een weekendje op uit te trekken.  Onze keuze valt op Wervik aan de Leie.  Heerlijk verblijven daar aan het domein de Balokken. Op een boogscheut van het grensstadje, aan de boorden van de Leie.  Hier heeft het een ferm pak gesneeuwd.  Toch zeker een tiental cm.  En het blijft, gezien de vriestemperaturen, liggen.  Een unieke gelegenheid om eens lekker in de sneeuw te wandelen.  De Balokken ligt er feeëriek bij.  Het 32 ha grote park leent zich uitstekend voor deugddoende wandelingen.  En we zijn niet alleen hoor.  Fransen en Vlamingen maken gretig gebruik van dit voor ons toch zeldzaam weertje.  Ook een wandeling langs de Leie richting Comines kan ons bekoren.  Het spreekt vanzelf dat een opwarmertje steeds welkom is.  We springen de "In den grooten Moriaen" binnen, aan de kriekenmolen.  Een cafeetje uit de jaren stilletjes ...  Een bezoekje waard.  Op zondag hebben we gereserveerd in "up't gerecht".  Een sfeervolle bistro in een voormalig vredegerecht.  Mmm, lekker smullen.  Een aanrader voor wie Wervik bezoekt.  Reserveren aangeraden, want 't zal bomvol.  't Was een gezond wandelweekend. 

Foto's 

Naar het hart van de Ardennen tijdens de eindejaarsfeesten : La Roche

Zaterdag 23 december - dinsdag 2 januari
We knopen terug aan met onze traditie en brengen de laatste dagen van het jaar door in het gezellige La Roche.  De weersverwachtingen zijn niet al te gunstig, nogal wat "vochtige" dagen worden voorspeld, maar we laten het niet aan ons hartje komen.  Camping Floreal heet ons ook tijdens de wintermaanden welkom. Gezien de drassige terreinen moet op de baantjes gekampeerd worden.  En we zijn niet alleen.  Toch een dertigtal campers en caravans tekenen present.  In het feestelijk verlicht stadje is het er een gezellige drukte.  Vlamingen en Nederlanders voelen zich hier thuis.  
Op het marktplein, rond de overdekte schaatspiste een twintigtal kraampjes.  Vooral eet- en dranktentjes.  Iedere dag plannen we een wandeling of een fietstochtje.  Het valt op dat ook hier de fietsknooppunten hun intrede hebben gedaan. 
Een fietstochtje naar het dierenpark, hoog boven La Roche.  Met onze e-bikes gemakkelijk te doen.  Daar in de hut een 'vin chaud'.  Daarna een bezoekje aan het dierenpark zelf, dat ons aangenaam heeft verrast.  Op een lynx na, hebben we alle dieren kunnen spotten.  Niet zo evident, vermits ze over een groot terrein beschikken.  Goed voor anderhalf uur aangenaam wandelen in een leuke omgeving. Tijdens ons verblijf valt het weer redelijk goed mee.  Af en toe wat mist die uitvalt, maar echt regenen doet het niet. 
Op 27 december wonen we het vuurwerk bij.  Afgeschoten vanop de 9° eeuwse ruïne. Een mooi spektakel. 
Ook een fietstochtje naar Cielle staat op ons programma.  Weer klimmen geblazen, maar onze fietsen doen het wondergoed.  Eigenlijk de eerste keer dat we onze fietsen hier zo veel gebruiken.  Boven gekomen is de "Relais de la Forge" gesloten.  Spijtig! Terug naar beneden dus. 
Een wandeling langs het beverpad is eveneens een aanrader.  De beestjes laten zich echter niet opmerken, maar je ziet hun bedrijvigheid langs de oevers van het riviertje.  Mooi in een puntje afgeknaagde boompjes.  Ze maken houten dammen en burchten in het water. 
We kunnen het niet laten om ook dit jaar in "Le Bronze" een forel, voorafgegaan door een heerlijke Ardense kroket, te smullen.  Overheerlijk !
Kerst en oudejaars vieren we intiem in ons campertje.  In de plaatselijke supermarkt hier vind je een overvloed van heerlijke delicatessen.  Smullen maar.  En voor ambiance kijken we naar Ment op TV.  
En verder proberen we zoveel mogelijk te genieten van de gezellige sfeer hier, om en rond het sympathieke La Roche en Ardenne.

Foto's

Côte d'Opale : altijd een leuke uitstap.

Vrijdag 24 november- Het constante regenweer is geen meevaller voor onze tripjes.  Meteofrance geeft voor het komend weekeinde toch wat betere dagen.  We beslissen het te wagen, vullen ons campertje en weg zijn we richting Saint-Valéry-sur-Somme.  Ons geliefd stekje.  Plaats genoeg op de camperplaats.  We nestelen ons op een heerlijk plekje en een uurtje later zijn de fietsen afgeladen en rijden we bergaf naar het centrum.  In tegenstelling tot het zomerseizoen is het uitzonderlijk rustig.  Vele winkels en eethuisjes profiteren van de kalme periode om voor de eindejaarsfeesten hun jaarlijks verlof te plannen.  Toch is er een gezellig bistrootje open waar we de namiddag inzetten met een geurende Franse koffie.  Nadien wandelen we de winkelstraat door tot aan het stationnetje, waar we rechtsomkeer maken.  Met de wind op kop langs de lieflijke promenade aan de boorden van de snelvliedende Somme (ook hier maken ze gretig gebruik van laag tij om het overtollige water van het binnenland te lozen).  Een deugddoende wandeling in een uitzonderlijk mooi decor dat altijd bekoort.  Dat is ook de reden waarom we hier zo graag komen.

Zaterdag 25 november - Het weertje valt, zoals voorspeld, best mee.  Terug de fietsen op voor een tochtje naar Pointe de Hourdel.  We kunnen gebruik maken van een tof fietspad.  Wat opvalt dat ook hier de knooppunten hun intrede hebben gedaan.  Een merkelijke verbetering.  In de toekomst eens kijken voor een fietskaart.  Is altijd handig.  't Is ongeveer een klein halfuurtje fietsen tot aan de "Pointe".  't Is hoog tij en de baai is goed gevuld.  Geen zeehondjes te spotten vandaag! In het gelijknamige cafeetje eerst een koffie om vervolgens terug de fietsen op te springen richting Cayeux-sur-mer.  De tocht leidt ons pal langs strand en duinen, gelukkig goed berijdbaar.  We passeren de vuurtoren van Brighton (een Engelse naam voor een Frans stadje) en langs het uitgestrekte keienstrand bereiken we Cayeux-sur-mer.  Ook hier is alles in een vredige winterrust.  't Is ondertussen twaalf geworden en we trappen terug naar Le Pointe de Hourdel waar we in het bistrootje halt houden voor ons middagmaal.  Na deze verpozing terug naar de camperplaats.  31 km gefietst vandaag en 't viel best mee.

Pointe de Hourdel

Zondag 26 november - We verplaatsen ons naar Le Tréport, poort van Normandië.  Een tochtje van 26 km.  De camperplaats ligt aan de rand van het stadje aan de boorden van de Bresle.  Een wandeling langs de kade en de vissershaven.  De volautomatische "funiculaire" brengt je naar boven op de klippen (106 m hoog) waar je een uitstekend zicht hebt over de stad en de omgeving.  Spijtig, de cafetaria is eveneens in winterrust. Terug naar beneden en via de wijk "la Corderie", waar vele gerestaureerde huizen vakantiegangers ontvangen, naar het centrum.   Naar de camper voor het middagmaal.  's Namiddags de fiets op richting Mer-les-Bains aan de overkant van Le Tréport.  Het stadje is geklasseerd.  De vele kleurrijke villa's, daterend uit de Belle Epoque tijd, kunnen je steeds bekoren.  Hier worden kosten noch moeite gespaard om dit erfgoed te bewaren.  Uitzonderlijk mooi.  Een wandeling langs de dijk en de binnenstraten is zeker de moeite.  Op het marktplein is er volop ambiance.  Een orkestje speelt leuke deuntjes ter gelegenheid van de haringfeesten.  Ondertussen wordt het donker en is het tijd om naar ons campertje af te zakken.  Ook vandaag hebben we het droog gehouden.

Mer-les-Bains

Maandag 27 november -  Ons geluk is op.  Vandaag wordt een regenachtige dag.  Het miezelt een beetje en we profiteren ervan om vlug naar de vismijn te rijden om ons wat lekkers aan te schaffen.   Een streling voor het oog en een marteling voor de smaakpapillen.  De verse vis, mooi uitgestald, krabben, kreeften en zeevruchten allerhande wachten op de liefhebbers.  We vullen ons mandje.  Deze middag zullen we onszelf eens verwennen.  Juist op tijd thuis, het begint te stortregenen.  Niet getreurd : een lekker glaasje wijn, een heerlijke krab.  We houden het gezellig.   Het blijft nat tot halfdrie.  De zon doet een schuchtere poging.  Vlug de regenfrakken aan en terug op stap naar het centrum.  We klimmen de "Rampe Napoleon" op voor een bezoekje aan de kerk, waar men binnenin volop aan het restaureren is.  Een werk van lange adem.  Het pleintje er rond en de belendende straatjes geven een troosteloze en verwaarloosde indruk. Blikvanger is wel de pastorie (17° eeuw).  Terug naar beneden, via het oude, fotogenieke stadhuis met museum.  Even later binnenwippen in het gezellig cafeetje aan de kade voor een drankje.  Toch nog kunnen profiteren van een droge periode, want rond zessen begint het weer te regenen.  Morgen naar huis.  We hebben er toch weer van genoten!

Foto's

Veurne : tijdens de "Groote Oorlog" een tijdlang hoofdstad van België

 

Nogmaals d'r op uit.  Op een boogscheut van Oostende : Veurne.

Vrijdag 6 oktober - Opnieuw een zonnig weekend voorspeld.  Vlug onze camper geladen voor een dichtbij uitje.  Vertrek na het middagmaal richting boetestad.  Een half uurtje rijden en we staan voor de bareel van het camper Park, palend aan het sportpark "Will Tura" .  Wandelschoenen aan en richting centrum op ongeveer 700 m van het sportpark.  Even wandelen door het centrum met zijn vele mooie winkels en dan een zonnig terrasje opzoeken.  Het is even zoeken geblazen maar op de sfeervolle markt (met zijn resem historische gebouwen) vinden we onze gading .  En maar profiteren van een zalig zonnetje  !  Ook aan de camper kunnen we nog een tijdlang van de laaghangende zon genieten. 

Zaterdag 7 oktober - Rond half tien zijn we - op z'n zomers gekleed - terug op pad voor de kunstwandeling.  We hebben een folder op de kop kunnen tikken van een beschreven wandeling in en rond Veurne.  De wandeling gaat door de pittoreske straten en parken van Veurne.  Hier en daar wordt je verrast met een "troost gedicht" en af en toe kan je glimlachen bij een lokale spreuk in het dialect van de streek die door lokale kunstenaars in een veertiental "tableaux" werden gevisualiseerd.  Tijdens ons stappertje valt het op dat de vele mooie panden een historisch monument zijn.   Het verleden wordt hier zeker voor de toekomst bewaard. Halverwege houden we halt en zakken af naar de markt voor een koffie.  't Is ondertussen noen geworden.  We zullen de rest van de wandeling voor morgen houden.  Terug naar de camper voor het aperitief en het middagmaal.  Maar eerst nog wat genieten van de deugddoende herfst zon.  In de late namiddag nog wat op verkenning in de omgeving en natuurlijk een terrasje die natuurlijk weer overal druk bezet zijn...

Zondag 8 oktober - En de "Indian Summer" houdt aan.  Op pad voor het vervolg van onze wandeling.  Dat leidt ons naar de vroegere terreinen van de suikerfabriek.  Die wordt omgetoverd tot een nieuw park, het suikerpark. met nieuwe woongelegenheden omringd door water en groen. Het belooft iets moois te worden.  We verlaten het suikerpark en betreden het natuurgebied suikerwater met vijvers en schapenweiden om uiteindelijk aan het in de zon glinsterende gele stationsgebouw uit te komen.  Recht naar het Will Tura sportdomein nu waar we ons in de stoeltjes ploffen.  Een geslaagde wandeling !

's Namiddags houden we het rustig.  Annie zit op haar "terrasje" voor de camper met haar leesvoer en ik ga even een kijkje nemen bij Vlaams kampioenschap veldrijden hier op het sportdomein.  Nog nooit zo'n wedstrijd meegemaakt, was best boeiend.  

't Was weer een geslaagd weekend.  Dicht bij huis en toch zo anders ... 

Foto's